ენერგიის აღდგენით დაწვა ნარჩენების ენერგიად გარდაქმნის რამდენიმე ტექნოლოგიიდან ერთ-ერთია , როგორიცაა გაზიფიკაცია , პიროლიზი და ანაერობული დაშლა . მიუხედავად იმისა, რომ დაწვისა და გაზიფიკაციის ტექნოლოგიები პრინციპში მსგავსია, დაწვის შედეგად წარმოებული ენერგია მაღალი ტემპერატურის სითბოა, მაშინ როდესაც აალებადი აირი ხშირად გაზიფიკაციის მთავარი ენერგეტიკული პროდუქტია. დაწვა და გაზიფიკაცია ასევე შეიძლება განხორციელდეს ენერგიისა და მასალების აღდგენის გარეშე.
რამდენიმე ქვეყანაში ექსპერტები და ადგილობრივი თემები კვლავ შეშფოთებულნი არიან ინსინერატორების გარემოზე ზემოქმედების გამო (იხილეთ არგუმენტები ინსინერაციის წინააღმდეგ ).
SYSAV-ის ინსინერაციის ქარხანა მალმიოში , შვედეთი , რომელსაც შეუძლია საათში 25 ტონა (28 მოკლე ტონა ) საყოფაცხოვრებო ნარჩენების დამუშავება. მთავარი მილის მარცხნივ, ახალი იდენტური ღუმელის ხაზის მშენებლობა მიმდინარეობს (2007 წლის მარტი).
ზოგიერთ ქვეყანაში , სულ რაღაც რამდენიმე ათწლეულის წინ აშენებული ნაგვის დამწვარი ნაგებობები ხშირად არ მოიცავდა მასალების გამოყოფას , რათა წვამდე მოეშორებინათ საშიში, მოცულობითი ან გადამუშავებადი მასალები. ეს ობიექტები , როგორც წესი, რისკავს ქარხნის თანამშრომლების ჯანმრთელობას და ადგილობრივ გარემოს გაზის გაწმენდისა და წვის პროცესის კონტროლის არასაკმარისი დონის გამო. ამ ობიექტების უმეტესობა ელექტროენერგიას არ გამოიმუშავებდა.
ინსინერატორები ამცირებენ საწყისი ნარჩენების მყარ მასას 80–85%-ით და მოცულობას (რომელიც ნაგვის სატვირთო მანქანებში უკვე გარკვეულწილად შეკუმშულია ) 95–96%-ით, რაც დამოკიდებულია ნაცრიდან მასალების, მაგალითად, ლითონების, აღდგენის ხარისხზე და გადამუშავებისთვის. ეს ნიშნავს, რომ მიუხედავად იმისა, რომ ინსინერაცია სრულად არ ცვლის ნაგავსაყრელზე განთავსებას , ის მნიშვნელოვნად ამცირებს განკარგვისთვის საჭირო მოცულობას. ნაგვის სატვირთო მანქანები ხშირად ამცირებენ ნარჩენების მოცულობას ჩაშენებულ კომპრესორში, სანამ ნაგავსაყრელზე გადაიტანენ. ალტერნატიულად, ნაგავსაყრელებზე, შეუკუმშავი ნაგვის მოცულობა შეიძლება შემცირდეს დაახლოებით 70%-ით სტაციონარული ფოლადის კომპრესორის გამოყენებით, თუმცა მნიშვნელოვანი ენერგიის დანახარჯებით. ბევრ ქვეყანაში, ნაგავსაყრელებზე დატკეპნის გავრცელებული პრაქტიკაა ნარჩენების უფრო მარტივი დატკეპნა .
ნარჩენების დაწვა განსაკუთრებით პოპულარულია ისეთ ქვეყნებში, როგორიცაა იაპონია, სინგაპური და ნიდერლანდები, სადაც მიწა მწირი რესურსია. დანია და შვედეთი საუკუნეზე მეტია ლიდერები არიან დაწვის შედეგად გამომუშავებული ენერგიის გამოყენებით ლოკალიზებულ კომბინირებული სითბოს და ელექტროენერგიის ობიექტებში, რომლებიც მხარს უჭერენ რაიონული გათბობის სქემებს. 2005 წელს ნარჩენების დაწვამ დანიაში ელექტროენერგიის მოხმარების 4.8% და საყოფაცხოვრებო სითბოს მთლიანი მოხმარების 13.7% წარმოქმნა. ევროპის სხვა ქვეყნები, კერძოდ, ლუქსემბურგი , ნიდერლანდები, გერმანია და საფრანგეთი, მნიშვნელოვნად ეყრდნობიან დაწვას მუნიციპალური ნარჩენების გადასამუშავებლად.
არსებობს ნაგვის დამწველი ქარხნის დიზაინის სხვადასხვა ტიპი: მოძრავი ბადე, ფიქსირებული ბადე, მრავალკერიანი, მბრუნავი ღუმელი და თხევადი ფენით აღჭურვილი. თანამედროვე ნაგვის დამწველი ქარხნები მოიცავს დაბინძურების შემამსუბუქებელ აღჭურვილობას, როგორიცაა ნამწვი აირების გაწმენდა.
დამწვრობის გროვა
ბაღში დამწვარი ნამცხვრის ტიპური პატარა გროვა.
დამწვრობის გროვა ან დამწვრობის ორმო ნარჩენების განკარგვის ერთ-ერთი უმარტივესი და უძველესი ფორმაა, რომელიც შედგება ღია მიწაზე დაწყობილი და ცეცხლზე წაკიდებული აალებადი მასალების გროვისგან.
ხანძრის გროვებმა უკონტროლო ხანძარი გაავრცელა. ქარისგან მოტანილი წვადი მასალა და კონვექციის გზით გროვიდან ამოწეული პატარა, მსუბუქი აალებული ნაკვერჩხლები შეიძლება მიმდებარე ბალახს ან შენობებს მიაღწიოს. გროვაში არსებული კონსტრუქციების შეწვის შედეგად, გროვა შეიძლება გადაადგილდეს და ჩამოინგრეს, რაც წვის არეალს გააფართოვებს. ხანძრის გროვები ხშირად არ იწვევს ნარჩენების სრულ წვას და შესაბამისად, ნაწილაკების დაბინძურებას წარმოქმნის.
დამწვრობის კასრი
ცეცხლგამძლე კასრი ნარჩენების კერძო დაწვის შედარებით უფრო კონტროლირებადი ფორმაა, რომელიც წვადი მასალას ლითონის კასრში შეიცავს, გამონაბოლქვზე ლითონის გისოსით. კასრი ქარიან პირობებში ხელს უშლის წვადი მასალის გავრცელებას და როდესაც აალებადი ნივთიერებები მცირდება, ისინი მხოლოდ კასრში ილექება. გამონაბოლქვი გისოსი ხელს უშლის ცეცხლგამძლე ნაკვერჩხლების გავრცელებას. როგორც წესი, ცეცხლგამძლე კასრებად გამოიყენება ფოლადის 55 აშშ გალონიანი (210 ლიტრიანი) კასრები, რომელთა ძირში ჰაერის შესასვლელად ამოჭრილი ან გაბურღულია ჰაერის გამწოვი ხვრელები. დროთა განმავლობაში, დაწვის ძალიან მაღალი სიცხე იწვევს ლითონის დაჟანგვას და ჟანგვას, საბოლოოდ კი თავად კასრი იწვება სითბოს მიერ და საჭიროებს შეცვლას.
მშრალი ცელულოზის/ქაღალდის პროდუქტების კერძო დაწვა, როგორც წესი, სუფთა წვაა, ხილული კვამლის გარეშე, თუმცა საყოფაცხოვრებო ნარჩენებში პლასტმასმა შეიძლება კერძო დაწვა გამოიწვიოს, რაც საზოგადოებრივი უსიამოვნების მიზეზი ხდება, რაც იწვევს მძაფრ სუნს და კვამლს, რაც თვალებს წვავს და ცრემლს იწვევს. ორშრიანი დიზაინი მეორად წვას უზრუნველყოფს, რაც ამცირებს კვამლს. ურბანული თემების უმეტესობა კრძალავს კასრების დაწვას, ხოლო ზოგიერთ სოფლის თემებში შეიძლება აკრძალული იყოს ღია ცის ქვეშ დაწვა, განსაკუთრებით იმ ადგილებში, სადაც ბევრი მაცხოვრებელი არ იცნობს ამ გავრცელებულ სოფლის პრაქტიკას.
2006 წლის მდგომარეობითამერიკის შეერთებულ შტატებში, კერძო სოფლის საყოფაცხოვრებო ან ფერმერული ნარჩენების მცირე რაოდენობით დაწვა, როგორც წესი, დაშვებული იყო იმ პირობით, რომ ეს სხვებისთვის შემაწუხებელი არ იქნებოდა, არ წარმოადგენდა ხანძრის რისკს, მაგალითად, მშრალ პირობებში, და ხანძარი არ წარმოქმნიდა მკვრივ, მავნე კვამლს. რამდენიმე შტატში, როგორიცაა ნიუ-იორკი, მინესოტა და ვისკონსინი, მოქმედებს კანონები ან რეგულაციები, რომლებიც კრძალავს ან მკაცრად არეგულირებს ღია წვას ჯანმრთელობაზე და უსიამოვნო შედეგებზე ზემოქმედების გამო. ნარჩენების დაწვის მსურველებს შეიძლება მოეთხოვოთ წინასწარ დაუკავშირდნენ სახელმწიფო სააგენტოს, რათა შეამოწმონ ხანძრის მიმდინარე რისკი და პირობები და გააფრთხილონ ოფიციალური პირები მოსალოდნელი ხანძრის შესახებ.
მოძრავი ბადე
ტიპიური მოძრავი ბადისებრი ინსინერატორის საკონტროლო ოთახი, რომელიც ზედამხედველობს ორ ქვაბის ხაზს
მუნიციპალური მყარი ნარჩენების ტიპური ინსინერაციის ქარხანა არის მოძრავი ბადისებრი ინსინერატორი. მოძრავი ბადე ნარჩენების წვის კამერაში გადაადგილების ოპტიმიზაციის საშუალებას იძლევა უფრო ეფექტური და სრული წვის უზრუნველსაყოფად. ერთი მოძრავი ბადისებრი ქვაბი საათში 35 მეტრულ ტონამდე (39 მოკლე ტონა) ნარჩენის დამუშავებას ახდენს და წელიწადში 8000 საათის განმავლობაში მუშაობს, შემოწმებისა და მოვლა-პატრონობისთვის მხოლოდ ერთი დაგეგმილი გაჩერებით, დაახლოებით ერთი თვის ხანგრძლივობით. მოძრავი ბადისებრი ინსინერატორებს ზოგჯერ მუნიციპალური მყარი ნარჩენების ინსინერატორებს (MSWI) უწოდებენ .
მუნიციპალური მყარი ნარჩენები მოძრავი ბადისებრი ინსინერატორის ღუმელში, რომელსაც შეუძლია საათში 15 მეტრიკული ტონა (17 მოკლე ტონა) ნარჩენების დამუშავება. ბადეზე არსებული ხვრელები, რომლებიც პირველად წვის ჰაერს ამარაგებენ, ჩანს.
ნარჩენები ნარჩენების ამწის საშუალებით ცხაურის ერთ ბოლოში არსებული „ყელის“ გავლით შეჰყავთ, საიდანაც ისინი დაღმავალი ცხაურის გავლით მეორე ბოლოში მდებარე ფერფლის ორმოში გადაადგილდებიან. აქ ფერფლი წყლის საკეტის მეშვეობით გამოიდევნება.
წვის ჰაერის ნაწილი (პირველადი წვის ჰაერი) ქვემოდან ბადის მეშვეობით მიეწოდება. ამ ჰაერის ნაკადის დანიშნულება ასევე თავად ბადის გაგრილებაა. გაგრილება მნიშვნელოვანია ბადის მექანიკური სიმტკიცისთვის და ბევრი მოძრავი ბადე ასევე შიგნიდან წყლით გაგრილებადია.
მეორადი წვის ჰაერი ქვაბში მაღალი სიჩქარით მიეწოდება ბადეზე დამონტაჟებული საქშენების მეშვეობით. ეს ხელს უწყობს ნამწვი აირების სრულ წვას უკეთესი შერევისთვის ტურბულენტობის შემოღებით და ჟანგბადის სიჭარბის უზრუნველყოფით. მრავალსაფეხურიან/საფეხურიან კერის ინსინერატორებში მეორადი წვის ჰაერი შეჰყავთ ცალკე კამერაში პირველადი წვის კამერის ქვემოთ.
ნარჩენების დაწვის ევროპული დირექტივის თანახმად , ნარჩენების დაწვის ქარხნები ისე უნდა იყოს დაპროექტებული, რომ ტოქსიკური ორგანული ნივთიერებების სათანადო დაშლის უზრუნველსაყოფად, გამონაბოლქვი აირების ტემპერატურამ 2 წამის განმავლობაში მინიმუმ 850 °C (1,560 °F) მიაღწიოს . ამის მუდმივად შესასრულებლად, საჭიროა დამონტაჟდეს სარეზერვო დამხმარე სანთურები (ხშირად ნავთობით მომუშავე), რომლებიც ქვაბში ირთვება იმ შემთხვევაში, თუ ნარჩენების თბოიზოლაცია იმდენად დაბალი გახდება, რომ მხოლოდ ამ ტემპერატურის მიღწევა შეუძლებელია.
შემდეგ კვამლის აირები გაცივდება გადახურებებში , სადაც სითბო გადადის ორთქლად, ორთქლი თბება, როგორც წესი, 400 °C (752 °F) ტემპერატურამდე 40 ბარის (580 psi ) წნევით, ტურბინაში ელექტროენერგიის გენერირებისთვის . ამ ეტაპზე, კვამლის აირის ტემპერატურა დაახლოებით 200 °C (392 °F) შეადგენს და გადადის კვამლის აირების გამწმენდ სისტემაში .
ხშირად, ნარჩენების დაწვის ქარხნები შედგება რამდენიმე ცალკეული „საქვაბის ხაზისგან“ (საქვაბეები და ნამწვი აირის გამწმენდი ნაგებობები), რათა ნარჩენების მიღება გაგრძელდეს ერთ საქვაბე ხაზზე, სანამ დანარჩენები გადიან მოვლა-პატრონობას, შეკეთებას ან განახლებას. სკანდინავიაში დაგეგმილი მოვლა-პატრონობა ტარდება ზაფხულში, როდესაც რაიონული გათბობის მოთხოვნა დაბალია.
როტაციული ღუმელის ინსინერატორს იყენებენ მუნიციპალიტეტები და მსხვილი სამრეწველო ქარხნები. ინსინერატორის ამ დიზაინს ორი კამერა აქვს: პირველადი კამერა და მეორადი კამერა. როტაციული ღუმელის ინსინერატორში პირველადი კამერა შედგება დახრილი ცეცხლგამძლე საფარით დაფარული ცილინდრული მილისგან. შიდა ცეცხლგამძლე საფარი ემსახურება როგორც მსხვერპლშეწირულ ფენას ღუმელის სტრუქტურის დასაცავად. ეს ცეცხლგამძლე ფენა დროდადრო უნდა შეიცვალოს. ცილინდრის მოძრაობა მისი ღერძის გარშემო ხელს უწყობს ნარჩენების გადაადგილებას. პირველად კამერაში ხდება მყარი ფრაქციის აირებად გარდაქმნა აორთქლების, დესტრუქციული დისტილაციის და ნაწილობრივი წვის რეაქციების გზით. მეორადი კამერა აუცილებელია აირის ფაზის წვის რეაქციების დასასრულებლად.
კლინკერები ცილინდრის ბოლოში იღვრება. საჭირო ნაკადის მიწოდებას მაღალი ნამწვი აირის მილსადენი, ვენტილატორი ან ორთქლის ჭავლური სისტემა უზრუნველყოფს . ნაცარი გისოსიდან ცვივა, თუმცა ცხელ აირებთან ერთად ბევრი ნაწილაკიც გადადის. ნაწილაკები და ნებისმიერი აალებადი აირი შეიძლება დაიწვას „შემდგომ წვის სისტემაში“.
სითხისებრი ფენა
ეს არის ვერტიკალური ფოლადის ჭურჭელი, რომელიც დაფარულია ცეცხლგამძლე მასალით და აქვს ჰაერის საქშენები ჭურჭლის ძირში. ჭურჭლის ქვედა ნაწილი იკვებება საწვავის, ნარჩენების, ქვიშის და სხვა მასალების ნარევით (მაგ., კირქვა გოგირდის დიოქსიდის კონტროლისთვის) და ჰაერის ნაკადი იძულებით გადის ნაწილაკების შესარევად და სითხის მსგავს სუსპენზიად შესარევად. ამრიგად, იქმნება სითხისებრი ფენა და შესაძლებელია საწვავისა და ნარჩენების შეყვანა. შერეული გაზები და მყარი ნივთიერებები ხელს უწყობს სითბოს გადაცემას და ქიმიურ რეაქციას. ისინი განსაკუთრებით შესაფერისია კანალიზაციის ნალექისთვის.
სპეციალიზებული ინსინერატორი
ავეჯის ქარხნის ნახერხის ინსინერატორებს დიდი ყურადღება სჭირდებათ, რადგან მათში ფისის ფხვნილისა და მრავალი აალებადი ნივთიერების დამუშავება უწევთ. კონტროლირებადი წვის და უკუწვის პრევენციის სისტემები აუცილებელია, რადგან ჰაერში ჩამოკიდებული მტვერი ნებისმიერი თხევადი ნავთობის აირის აალების ფენომენს წააგავს.
სითბოს გამოყენება
ინსინერატორის მიერ გამომუშავებული სითბო შეიძლება გამოყენებულ იქნას ორთქლის წარმოსაქმნელად, რომელიც შემდეგ შეიძლება გამოყენებულ იქნას ტურბინის ასამუშავებლად ელექტროენერგიის წარმოებისთვის. მუნიციპალური ნარჩენების ერთ ტონაზე წარმოებული წმინდა ენერგიის ტიპიური რაოდენობა დაახლოებით 2/3 მვტ.სთ ელექტროენერგიას და 2 მვტ.სთ რაიონულ გათბობას შეადგენს. ამრიგად, დღეში დაახლოებით 600 მეტრული ტონის (660 მოკლე ტონა) ნარჩენების დაწვა დღეში დაახლოებით 400 მვტ.სთ ელექტროენერგიას (17 მვტ ელექტროენერგია უწყვეტად 24 საათის განმავლობაში) და 1200 მვტ.სთ რაიონული გათბობის ენერგიას გამოიმუშავებს.
1997 წელს დელავერის მყარი ნარჩენების სააგენტომ კვლევაში დაადგინა, რომ წარმოებული ენერგიის ერთი და იგივე რაოდენობის შემთხვევაში, ნარჩენების დამწვრობის ქარხნები ნაკლებ ნაწილაკებს, ნახშირწყალბადებს და ნაკლებ SO2, HCl, CO2 და NOx-ს გამოყოფდნენ, ვიდრე ნახშირზე მომუშავე ელექტროსადგურები, მაგრამ უფრო მეტს, ვიდრე ბუნებრივი აირის ელექტროსადგურები. გერმანიის გარემოს დაცვის სამინისტროს მონაცემებით , ნარჩენების დამწვრობის ქარხნები ამცირებენ ზოგიერთი ატმოსფერული დამაბინძურებლის რაოდენობას ნახშირზე მომუშავე ელექტროსადგურების მიერ წარმოებული ენერგიის ნარჩენების ქარხნებიდან მიღებული ენერგიით ჩანაცვლებით.
აირისებრი გამონაბოლქვი
დიოქსინი და ფურანები
მუნიციპალური მყარი ნარჩენების (MSW) დაწვასთან დაკავშირებული ყველაზე გახმაურებული შეშფოთება დაკავშირებულია იმ შიშთან, რომ ის წარმოქმნის დიოქსინისა და ფურანის მნიშვნელოვან რაოდენობას . დიოქსინები და ფურანები ჯანმრთელობის სერიოზულ საფრთხეს წარმოადგენს. გარემოს დაცვის სააგენტომ 2012 წელს გამოაცხადა, რომ ადამიანის პერორალური მოხმარების უსაფრთხო ზღვარი არის 0.7 პიკოგრამი ტოქსიკური ეკვივალენტობა (TEQ) სხეულის წონის კილოგრამზე დღეში, რაც წელიწადში 17 მემილიარდედ გრამს შეადგენს 150 ფუნტი წონის ადამიანისთვის.
2005 წელს გერმანიის გარემოს დაცვის სამინისტრომ, სადაც იმ დროს 66 ნაგავსაყრელი იყო, შეაფასა, რომ „...მიუხედავად იმისა, რომ 1990 წელს გერმანიაში დიოქსინის ყველა გამონაბოლქვის ერთი მესამედი ნაგავსაყრელებიდან მოდიოდა, 2000 წლისთვის ეს მაჩვენებელი 1%-ზე ნაკლები იყო. მხოლოდ კერძო ოჯახებში ბუხრები და კრამიტით მოპირკეთებული ღუმელები გარემოში დაახლოებით 20-ჯერ მეტ დიოქსინს გამოყოფენ, ვიდრე ნაგავსაყრელები“.
აშშ-ის გარემოს დაცვის სააგენტოს მონაცემებით , აშშ-ში არსებული ყველა ცნობილი და სავარაუდო წყაროდან (არა მხოლოდ ინსინერაციიდან) დიოქსინისა და ფურანის მთლიანი ინვენტარის წვის პროცენტული მაჩვენებლები ინსინერაციის თითოეული ტიპისთვის შემდეგია: 35.1% ეზოს კასრები; 26.6% სამედიცინო ნარჩენები; 6.3% მუნიციპალური ჩამდინარე წყლების გამწმენდი ნალექი ; 5.9% მუნიციპალური ნარჩენების წვა; 2.9% სამრეწველო ხის წვა. ამრიგად, ნარჩენების კონტროლირებადმა წვამ დიოქსინის მთლიანი ინვენტარის 41.7% შეადგინა.
1987 წელს, სანამ სამთავრობო რეგულაციები ემისიების კონტროლის გამოყენებას მოითხოვდა, აშშ-ის მუნიციპალური ნარჩენების წვის სადგურებიდან დიოქსინის ემისიების საერთო რაოდენობა 8,905.1 გრამი (314.12 უნცია) ტოქსიკური ეკვივალენტობის (TEQ) იყო. დღესდღეობით, ქარხნებიდან გამოყოფილი დიოქსინის საერთო ემისიები წელიწადში 83.8 გრამს (2.96 უნცია) TEQ-ს შეადგენს, რაც 99%-ით შემცირებას წარმოადგენს.
საყოფაცხოვრებო და ბაღის ნარჩენების ეზოს კასრებში დაწვა , რომელიც ზოგიერთ სოფლის რაიონში ჯერ კიდევ დაშვებულია, ყოველწლიურად 580 გრამ (20 უნცია) დიოქსინს წარმოქმნის. აშშ-ის გარემოს დაცვის სააგენტოს მიერ ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა, რომ ერთი ოჯახი, რომელიც კასრს იყენებდა, 1997 წლისთვის უფრო მეტ გამონაბოლქვს წარმოქმნიდა, ვიდრე ინსინერაციის ქარხანა, რომელიც დღეში 200 მეტრულ ტონას (220 მოკლე ტონა) ნარჩენს ანადგურებდა, ხოლო 2007 წლისთვის ხუთჯერ მეტი - საყოფაცხოვრებო ნარჩენებში ქიმიკატების რაოდენობის ზრდისა და უკეთესი ტექნოლოგიების გამოყენებით მუნიციპალური ინსინერატორების მიერ გამონაბოლქვის შემცირების გამო.
აშშ-ში დიოქსინის ემისიების გაუმჯობესების ძირითადი ნაწილი მსხვილმასშტაბიანი მუნიციპალური ნარჩენების დამწვრობის ქარხნებში დაფიქსირდა. 2000 წლის მონაცემებით, მიუხედავად იმისა, რომ მცირემასშტაბიანი დამწვრობის ქარხნები (რომელთა დღიური სიმძლავრე 250 ტონაზე ნაკლებია) დამწვარი ნარჩენების მხოლოდ 9%-ს ამუშავებდნენ, ისინი მუნიციპალური ნარჩენების წვის შედეგად გამოყოფილი დიოქსინებისა და ფურანების 83%-ს აწარმოებდნენ.
დიოქსინის კრეკინგის მეთოდები და შეზღუდვები
დიოქსინის დაშლისთვის საჭიროა მოლეკულური რგოლის საკმარისად მაღალ ტემპერატურაზე ზემოქმედება, რათა გამოიწვიოს მისი შემაკავშირებელი ძლიერი მოლეკულური ბმების თერმული დაშლა. ნაცრის პატარა ნაჭრები შეიძლება გარკვეულწილად სქელი იყოს და მაღალ ტემპერატურაზე ძალიან ხანმოკლე ზემოქმედებამ შეიძლება დიოქსინი მხოლოდ ნაცრის ზედაპირზე დაშალოს. დიდი მოცულობის ჰაერის კამერისთვის ძალიან ხანმოკლე ზემოქმედებამ შეიძლება გამოიწვიოს ის, რომ გამონაბოლქვი აირების მხოლოდ ნაწილი მიაღწევს სრულ დაშლის ტემპერატურას. ამ მიზეზით, ტემპერატურის ზემოქმედებას ასევე აქვს დროის ფაქტორი, რათა უზრუნველყოფილი იყოს ნაცრის სისქისა და გამონაბოლქვი აირების მოცულობის სრული გათბობა.
ტემპერატურის ან ექსპოზიციის დროის გაზრდას შორის არსებობს კომპრომისი. როგორც წესი, სადაც მოლეკულური დაშლის ტემპერატურა უფრო მაღალია, გათბობის ექსპოზიციის დრო შეიძლება უფრო მოკლე იყოს, მაგრამ ზედმეტად მაღალმა ტემპერატურამ ასევე შეიძლება გამოიწვიოს ცვეთა და დაზიანება ინსინერაციის აღჭურვილობის სხვა ნაწილებისთვის. ანალოგიურად, დაშლის ტემპერატურა შეიძლება გარკვეულწილად შემცირდეს, მაგრამ ამ შემთხვევაში გამონაბოლქვი აირები საჭიროებენ უფრო მეტ ხანს, შესაძლოა რამდენიმე წუთს, რაც მოითხოვს დიდ/გრძელ დამუშავების კამერებს, რომლებიც იკავებს გამწმენდი ნაგებობის დიდ ადგილს.
პლასტმასის გარეთ, კასრში ან ნაგვის ორმოში დაწვისას, დიოქსინის დაშლისთვის საჭირო ტემპერატურა, როგორც წესი, არ მიიღწევა, რაც დიოქსინის მაღალ გამოყოფას იწვევს. მიუხედავად იმისა, რომ პლასტმასი, როგორც წესი, ღია ცეცხლში იწვის, წვის შემდეგ დიოქსინები რჩება და ან ატმოსფეროში ტივტივებს, ან შეიძლება ნაცარში დარჩეს, საიდანაც ნაცრის გროვაზე წვიმის დროს მიწისქვეშა წყლებში შეიძლება გაირეცხოს. საბედნიეროდ, დიოქსინისა და ფურანის ნაერთები ძალიან მტკიცედ უკავშირდება მყარ ზედაპირებს და წყალში არ იხსნება, ამიტომ გამორეცხვის პროცესები ნაცრის გროვიდან პირველი რამდენიმე მილიმეტრით შემოიფარგლება. დიოქსინი მთლიანად იშლება 800 °C (1,470 °F) ტემპერატურაზე . [ 24 ]
თანამედროვე მუნიციპალური ნაგვის დამწვარი ქარხნების დიზაინი მოიცავს მაღალი ტემპერატურის ზონას, სადაც გამონაბოლქვი აირი მინიმუმ 2 წამის განმავლობაში ინახება 850 °C (1,560 °F) -ზე მაღალ ტემპერატურაზე , სანამ გაცივდება. ამის უზრუნველსაყოფად, ისინი აღჭურვილია დამხმარე გამათბობლებით. ისინი ხშირად მუშაობენ ნავთობით ან ბუნებრივი აირით და, როგორც წესი, აქტიურია მხოლოდ დროის ძალიან მცირე ნაწილის განმავლობაში. გარდა ამისა, თანამედროვე ნაგვის დამწვარი ქარხნების უმეტესობა იყენებს ქსოვილის ფილტრებს (ხშირად ტეფლონის მემბრანებით, რათა გაძლიერდეს სუბმიკრონული ნაწილაკების შეგროვების დონე), რომლებსაც შეუძლიათ მყარი ნაწილაკების შიგნით ან ზედაპირზე არსებული დიოქსინების შეკავება. გაზის ფაზის დიოქსინების მნიშვნელოვნად განადგურება შესაძლებელია კატალიზატორების გამოყენებით, რომელთაგან ზოგიერთი შეიძლება იყოს ქსოვილის ფილტრის ტომრის სტრუქტურის ნაწილი.
ძალიან მცირე მუნიციპალური ნაგვის დამწვარი ნაგებობებისთვის, დიოქსინის თერმული დაშლისთვის საჭირო ტემპერატურის მიღწევა შესაძლებელია მაღალი ტემპერატურის ელექტრო გამაცხელებელი ელემენტის და შერჩევითი კატალიზური აღდგენის ეტაპის გამოყენებით.
მიუხედავად იმისა, რომ დიოქსინები და ფურანები შეიძლება განადგურდეს წვის შედეგად, მათი რეფორმირება „de novo სინთეზის“ სახელით ცნობილი პროცესით, როდესაც გამონაბოლქვი აირების გაცივება ხდება, დიოქსინების სავარაუდო წყაროა, რომლებიც იზომება გამონაბოლქვის დასტის ტესტებში იმ ქარხნებიდან, რომლებსაც აქვთ მაღალი წვის ტემპერატურა, რომელიც შენარჩუნებულია ხანგრძლივი დაყოვნების დროს.
CO2
რაც შეეხება სხვა სრული წვის პროცესებს, ნარჩენებში ნახშირბადის თითქმის მთელი შემცველობა ატმოსფეროში CO2-ის სახით გამოიყოფა. მყარი ნარჩენები შეიცავს ნახშირბადის დაახლოებით იმავე მასურ ფრაქციას, რასაც თავად CO2 ( 27%), ამიტომ 1 ტონა მყარი ნარჩენების დაწვა დაახლოებით 1 ტონა CO2-ს წარმოქმნის .
თუ ნარჩენები ნაგავსაყრელზე წინასწარი სტაბილიზაციის გარეშე (როგორც წესი, ანაერობული დაშლის გზით) განთავსდებოდა , 1 ტონა მყარი ნარჩენები ნარჩენების ბიოდეგრადირებადი ნაწილის ანაერობული დაშლის გზით დაახლოებით 62 კუბურ მეტრ (2,200 კუბურ ფუტ) მეთანს გამოიმუშავებდა . ვინაიდან მეთანის გლობალური დათბობის პოტენციალი 34-ია, ხოლო 62 კუბური მეტრი მეთანის წონა 25 გრადუს ცელსიუსზე 40.7 კგ-ია , ეს 1.38 ტონა CO2- ის ეკვივალენტურია , რაც მეტია 1 ტონა CO2-ზე, რომელიც ინსინერაციით გამოიყოფა. ზოგიერთ ქვეყანაში დიდი რაოდენობით ნაგავსაყრელის გაზი გროვდება. მიუხედავად ამისა, ატმოსფეროში გამოყოფილი ნაგავსაყრელის გაზის გლობალური დათბობის პოტენციალი მნიშვნელოვანია. აშშ-ში შეფასდა, რომ 1999 წელს გამოყოფილი ნაგავსაყრელის გაზის გლობალური დათბობის პოტენციალი დაახლოებით 32%-ით მეტი იყო, ვიდრე ინსინერაციით გამოყოფილი CO2- ის რაოდენობა . ამ კვლევის შემდეგ, მეთანის გლობალური დათბობის პოტენციალის შეფასება 21-დან 35-მდე გაიზარდა, რაც თავისთავად ამ შეფასებას თითქმის სამმაგ GWP ეფექტამდე გაზრდის იმავე ნარჩენების დაწვასთან შედარებით.
გარდა ამისა, თითქმის ყველა ბიოდეგრადირებად ნარჩენს ბიოლოგიური წარმოშობა აქვს. ეს მასალა წარმოიქმნება მცენარეების მიერ ატმოსფერული CO2-ის გამოყენებით, როგორც წესი, ბოლო ვეგეტაციის პერიოდში. თუ ეს მცენარეები ხელახლა გაიზრდება, მათი წვის შედეგად გამოყოფილი CO2 კვლავ გამოიყოფა ატმოსფეროდან.
სწორედ ასეთი მოსაზრებებია მთავარი მიზეზი, რის გამოც რამდენიმე ქვეყანა ბიოდეგრადირებადი ნარჩენების დაწვას განახლებად ენერგიად იყენებს . დანარჩენი - ძირითადად პლასტმასი და ნავთობისა და გაზის სხვა პროდუქტები - ზოგადად არაგანახლებად ითვლება .
ინსინერაციის CO2 კვალის განსხვავებული შედეგების მიღება სხვადასხვა ვარაუდით შეიძლება. ადგილობრივმა პირობებმა (მაგალითად, ადგილობრივი რაიონული გათბობის შეზღუდული მოთხოვნა, ნამარხი საწვავის მიერ წარმოებული ელექტროენერგიის არარსებობა ან ნარჩენების ნაკადში ალუმინის მაღალი დონე) შეიძლება შეამციროს ინსინერაციის CO2-ის სარგებელი . მეთოდოლოგიამ და სხვა ვარაუდებმა ასევე შეიძლება მნიშვნელოვნად იმოქმედოს შედეგებზე. მაგალითად, ნაგავსაყრელებიდან მოგვიანებით წარმოქმნილი მეთანის გამოყოფა შეიძლება უგულებელყოფილი იყოს ან ნაკლები წონა მიენიჭოს, ან ბიოდეგრადირებადი ნარჩენები შეიძლება არ ჩაითვალოს CO2- ნეიტრალურად. Eunomia Research and Consulting-ის მიერ 2008 წელს ლონდონში ნარჩენების დამუშავების პოტენციური ტექნოლოგიების შესახებ ჩატარებულმა კვლევამ აჩვენა, რომ ამ (ავტორების თქმით) რამდენიმე უჩვეულო ვარაუდის გამოყენებით, არსებული ინსინერაციის დანადგარები საშუალოდ ცუდად მუშაობდნენ CO2-ის ბალანსის თვალსაზრისით, სხვა ახალი ნარჩენების დამუშავების ტექნოლოგიების თეორიულ პოტენციალთან შედარებით.
სხვა გამონაბოლქვი
ინსინერატორის ღუმელებიდან გამომავალ გაზში სხვა აირისებრი გამონაბოლქვია აზოტის ოქსიდები , გოგირდის დიოქსიდი , მარილმჟავა , მძიმე მეტალები და წვრილ ნაწილაკები . მძიმე მეტალებიდან ვერცხლისწყალი მნიშვნელოვან შეშფოთებას იწვევს მისი ტოქსიკურობისა და მაღალი აქროლადობის გამო, რადგან მუნიციპალური ნარჩენების ნაკადში არსებული თითქმის ყველა ვერცხლისწყალი შეიძლება გამოვიდეს ემისიებში, თუ ემისიების კონტროლი არ მოხდება.
საკვამურში ორთქლის შემცველობამ შეიძლება გამოიწვიოს მილის ხილული კვამლი, რაც შეიძლება აღიქმებოდეს, როგორც ვიზუალური დაბინძურება . ამის თავიდან აცილება შესაძლებელია ორთქლის შემცველობის შემცირებით ნამწვი აირის კონდენსაციით და ხელახალი გაცხელებით, ან ნამწვი აირის გამოსასვლელი ტემპერატურის ნამის წერტილზე გაცილებით მაღლა გაზრდით. ნამწვი აირის კონდენსაცია საშუალებას იძლევა წყლის აორთქლების ლატენტური სითბოს აღდგენის, რაც შემდგომში ზრდის ქარხნის თერმულ ეფექტურობას .
ინსინერაციის ქარხნებიდან გამომავალ გაზში დამაბინძურებლების რაოდენობა შეიძლება შემცირდეს ან არ შემცირდეს რამდენიმე პროცესით, ქარხნის მიხედვით.
ნაწილაკების შეგროვება ხდება ნაწილაკების ფილტრაციით , ყველაზე ხშირად ელექტროსტატიკური დამწნეხებლებით (ESP) და/ან ტომრების ფილტრებით . ეს უკანასკნელი, როგორც წესი, ძალიან ეფექტურია წვრილი ნაწილაკების შესაგროვებლად . დანიის გარემოს დაცვის სამინისტროს მიერ 2006 წელს ჩატარებული გამოკვლევის თანახმად , 16 დანიური ინსინერატორიდან დამწვარი ნარჩენების საშუალო ნაწილაკების გამოყოფა ენერგეტიკულ შემცველობაზე 2.02 გ/გჯ-ზე ნაკლები იყო (გრამი დამწვარი ნარჩენების ენერგეტიკულ შემცველობაზე). 2.5 მიკრომეტრზე ნაკლები ზომის წვრილი ნაწილაკების ( PM 2.5 ) დეტალური გაზომვები ჩატარდა სამ ინსინერატორზე: ერთი ინსინერატორი, რომელიც აღჭურვილი იყო ნაწილაკების ფილტრაციისთვის განკუთვნილი ESP-ით, გამოყოფდა 5.3 გ/გჯ წვრილ ნაწილაკებს, ხოლო ორი ინსინერატორი, რომელიც აღჭურვილი იყო ტომრების ფილტრებით, გამოყოფდა 0.002 და 0.013 გ/გჯ PM 2.5-ს . ულტრაწვრილი ნაწილაკების (PM 1.0 ) შემთხვევაში, ESP ქარხნიდან მიღებული რიცხვები იყო 4.889 გ/GJ PM 1.0 , ხოლო ტომრების ფილტრებით აღჭურვილი ქარხნებიდან გაიზომა 0.000 და 0.008 გ/GJ PM 1.0 გამონაბოლქვი.
მჟავა აირის სკრაბერები გამოიყენება მარილმჟავას , აზოტმჟავას , ფტორწყალბადმჟავას , ვერცხლისწყლის , ტყვიის და სხვა მძიმე ლითონების მოსაშორებლად . მოცილების ეფექტურობა დამოკიდებული იქნება სპეციფიკურ აღჭურვილობაზე, ნარჩენების ქიმიურ შემადგენლობაზე, ქარხნის დიზაინზე, რეაგენტების ქიმიაზე და ინჟინრების უნარზე, ოპტიმიზაცია გაუკეთონ ამ პირობებს, რომლებიც შეიძლება კონფლიქტური იყოს სხვადასხვა დამაბინძურებლებისთვის. მაგალითად, ვერცხლისწყლის მოცილება სველი სკრაბერებით შემთხვევითობად ითვლება და შეიძლება 50%-ზე ნაკლები იყოს. ჩვეულებრივი სკრაბერები აშორებენ გოგირდის დიოქსიდს , კირთან რეაქციით წარმოქმნიან თაბაშირს .
სკრაბერებიდან გამოყოფილი ჩამდინარე წყლები შემდგომში უნდა გაიაროს ჩამდინარე წყლების გამწმენდი ნაგებობის გავლით.
NO x აღდგება ან კატალიზურ გადამყვანში ამიაკით კატალიზური აღდგენით ( სელექციური კატალიზური აღდგენა , SCR) ან ღუმელში ამიაკთან მაღალტემპერატურული რეაქციით ( სელექციური არაკატალიზური აღდგენა , SNCR). შარდოვანა შეიძლება შეიცვალოს ამიაკის ნაცვლად, როგორც აღმდგენი რეაგენტი, მაგრამ ის უნდა მიეწოდოს პროცესის ადრეულ ეტაპზე, რათა ის ჰიდროლიზდეს ამიაკად. შარდოვანას ჩანაცვლებამ შეიძლება შეამციროს ხარჯები და პოტენციური საფრთხეები, რომლებიც დაკავშირებულია უწყლო ამიაკის შენახვასთან.
ინსინერაცია წარმოქმნის მატარებელ ნაცარს და ფსკერის ნაცარს ისევე, როგორც ეს ხდება ნახშირის წვის დროს. მუნიციპალური მყარი ნარჩენების ინსინერაციის შედეგად წარმოქმნილი ნაცრის საერთო რაოდენობა მერყეობს მოცულობით 4-დან 10%-მდე და ნარჩენების საწყისი რაოდენობის 15-20%-მდე წონის მიხედვით, და მატარებელი ნაცარი შეადგენს მთლიანი ნაცრის დაახლოებით 10-20%-ს. მატარებელი ნაცარი გაცილებით უფრო პოტენციურ საფრთხეს წარმოადგენს ჯანმრთელობისთვის, ვიდრე ფსკერის ნაცარი, რადგან მატარებელ ნაცარს ხშირად აქვს მძიმე მეტალების, როგორიცაა ტყვია, კადმიუმი , სპილენძი და თუთია , მაღალი კონცენტრაცია , ასევე დიოქსინებისა და ფურანების მცირე რაოდენობა. ფსკერის ნაცარი იშვიათად შეიცავს მძიმე მეტალების მნიშვნელოვან დონეს. ამჟამად, მიუხედავად იმისა, რომ ინსინერატორის ოპერატორების ჯგუფის მიერ გამოცდილი ზოგიერთი ისტორიული ნიმუში აკმაყოფილებს ეკოტოქსიკურობის კრიტერიუმებს, ამჟამად, EA აცხადებს, რომ „ჩვენ შევთანხმდით“, რომ ინსინერატორის ფსკერის ნაცარი „არასახიფათოდ“ მივიჩნიოთ ტესტირების პროგრამის დასრულებამდე.
ნაცრის დამუშავება და გამოყენება
წვის შემდეგ დარჩენილი ნაცრის ნარჩენები არასახიფათო მყარი ნარჩენია, რომლის უსაფრთხოდ განთავსება ნაგავსაყრელებზე ან სამშენებლო აგრეგატის სახით გადამუშავებაა შესაძლებელი. ნიმუშები ეკოტოქსიკურ ლითონებზე ტესტირება ხდება.
დაბინძურების სხვა საკითხები
ძველი ტიპის ნაგვის დამწვარ ქარხნებში სუნის დაბინძურება შეიძლება პრობლემას წარმოადგენდეს, თუმცა ახალ ნაგვის დამწვარ ქარხნებში სუნი და მტვერი ძალიან კარგად კონტროლდება. ისინი ნარჩენებს იღებენ და ინახავენ დახურულ სივრცეში უარყოფითი წნევით, ჰაერის ნაკადი კი ქვაბში გადის, რაც ხელს უშლის უსიამოვნო სუნის ატმოსფეროში გავრცელებას. კვლევამ აჩვენა, რომ აღმოსავლეთ ჩინეთში მდებარე ნაგვის დამწვარ ობიექტში ყველაზე ძლიერი სუნი ნარჩენების გადაყრის პორტში იგრძნობოდა.
საზოგადოებასთან ურთიერთობებზე მოქმედი საკითხია ნარჩენების შემგროვებელი მანქანების გაზრდილი მოძრაობა მუნიციპალური ნარჩენების ინსინერატორში გადასატანად. ამ მიზეზით, ინსინერატორების უმეტესობა სამრეწველო ზონებში მდებარეობს. ამ პრობლემის გარკვეულწილად თავიდან აცილება შესაძლებელია ნარჩენების გადამტვირთავი სადგურებიდან რკინიგზით ტრანსპორტირებით.
ჯანმრთელობაზე ზემოქმედება
მეცნიერმა მკვლევარებმა შეისწავლეს ნარჩენების დაწვის შედეგად წარმოქმნილი დამაბინძურებლების ადამიანის ჯანმრთელობაზე ზემოქმედება. მრავალმა კვლევამ შეისწავლა დამაბინძურებლების ზემოქმედების ჯანმრთელობაზე ზემოქმედება აშშ-ის გარემოს დაცვის სააგენტოს მოდელირების სახელმძღვანელო პრინციპების გამოყენებით. ამ მოდელებში ჩართულია ინჰალაციის, გადაყლაპვის, ნიადაგისა და კანის კონტაქტის გზით ზემოქმედება. კვლევებმა ასევე შეაფასეს დამაბინძურებლების ზემოქმედება ნარჩენების დამწვრობის სადგურებთან ახლოს მცხოვრები მაცხოვრებლებისა და მუშების სისხლის ან შარდის ნიმუშების მეშვეობით. წინა კვლევების სისტემატური მიმოხილვის შედეგებმა გამოავლინა ინსინერატორის დაბინძურებასთან დაკავშირებული მრავალი სიმპტომი და დაავადება. ესენია ნეოპლაზია, რესპირატორული პრობლემები, თანდაყოლილი ანომალიები, და ჩვილების სიკვდილიანობა ან მუცლის მოშლა. ძველი, არასაკმარისად მოვლილი ინსინერატორების მახლობლად მცხოვრები მოსახლეობა ჯანმრთელობის პრობლემების უფრო მაღალ ხარისხს განიცდის. ზოგიერთმა კვლევამ ასევე გამოავლინა კიბოს შესაძლო რისკი. თუმცა, ინსინერატორის დაბინძურების ზემოქმედებისა და ინდუსტრიის, საავტომობილო და სოფლის მეურნეობის კომბინირებული დაბინძურებისგან გამიჯვნის სირთულეები ზღუდავს ჯანმრთელობის რისკებთან დაკავშირებულ ამ დასკვნებს.
ბევრმა თემმა დაუჭირა მხარი ნარჩენების დაწვის ტექნოლოგიის გაუმჯობესებას ან მოცილებას. კონკრეტული დამაბინძურებლების ზემოქმედება, როგორიცაა აზოტის დიოქსიდის მაღალი დონე, მოხსენიებულია საზოგადოების მიერ წამოჭრილ საჩივრებში, რომლებიც დაკავშირებულია სასუნთქი გზების პრობლემების გამო სასწრაფო დახმარების განყოფილებაში ვიზიტების ზრდასთან. ნარჩენების დაწვის ტექნოლოგიის პოტენციური ჯანმრთელობაზე ზემოქმედება გახმაურდა, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც ის მდებარეობს თემებში, რომლებიც უკვე არაპროპორციულ ჯანმრთელობის ტვირთს აწყდებიან. მაგალითად, მერილენდის შტატში, Wheelabrator Baltimore-ში, გამოკვლეულია ასთმის გაზრდილი მაჩვენებლების გამო მის მეზობელ თემში, რომელიც ძირითადად დაბალი შემოსავლის მქონე, ფერადკანიანი ადამიანებით არის დასახლებული. საზოგადოების მიერ წარმართულმა ძალისხმევამ მიუთითა მომავალში კვლევის საჭიროებაზე, რათა გადაიჭრას რეალურ დროში დაბინძურების მონაცემების ნაკლებობა. ამ წყაროებმა ასევე მიუთითეს აკადემიური, სამთავრობო და არაკომერციული პარტნიორობის საჭიროებაზე, რათა უკეთ განსაზღვრონ დაწვის ჯანმრთელობაზე ზემოქმედება.
დებატები
ნარჩენების მართვისთვის ინსინერატორების გამოყენება საკამათო საკითხია. ინსინერატორებთან დაკავშირებულ დებატებში, როგორც წესი, მონაწილეობენ ბიზნეს ინტერესების წარმომადგენლები (რომლებიც წარმოადგენენ როგორც ნარჩენების გენერატორებს, ასევე ინსინერატორების კომპანიებს), მთავრობის მარეგულირებლები, გარემოსდაცვითი აქტივისტები და ადგილობრივი მოქალაქეები, რომლებმაც უნდა შეაფასონ ადგილობრივი სამრეწველო საქმიანობის ეკონომიკური მიმზიდველობა ჯანმრთელობისა და გარემოსდაცვითი რისკების შესახებ მათ შეშფოთებასთან ერთად.
ამ საკითხში პროფესიონალურად ჩართულ ადამიანებსა და ორგანიზაციებს შორისაა აშშ-ის გარემოს დაცვის სააგენტო და მსოფლიოს მასშტაბით ჰაერის ხარისხის მარეგულირებელი მრავალი ადგილობრივი და ეროვნული სააგენტო.
დიოქსინისა და ფურანის გამოყოფის ჯანმრთელობაზე ზემოქმედების შესახებ შეშფოთება მნიშვნელოვნად შემცირდა ემისიების კონტროლის დიზაინის მიღწევების და ძალიან მკაცრი ახალი სამთავრობო რეგულაციების წყალობით, რამაც დიოქსინებისა და ფურანების გამოყოფის რაოდენობის მნიშვნელოვანი შემცირება გამოიწვია.
დიდი ბრიტანეთის ჯანმრთელობის დაცვის სააგენტომ 2009 წელს დაასკვნა, რომ „თანამედროვე, კარგად მართული ნაგვის დამწვარი ნაგებობები ჰაერის დამაბინძურებლების ადგილობრივ კონცენტრაციაში მხოლოდ მცირე წვლილს შეაქვს. შესაძლებელია, რომ ასეთ მცირე დამატებებს ჯანმრთელობაზე გავლენა ჰქონდეს, მაგრამ ასეთი ეფექტები, თუ ისინი არსებობს, სავარაუდოდ, ძალიან მცირე იქნება და მათი აღმოჩენა შეუძლებელი იქნება“.
ოსაკაში ფრიდენსრაიხ ჰუნდერტვასერის მიერ დაპროექტებული მაიშიმას ნარჩენების გადამუშავების ცენტრი ელექტროენერგიის წარმოებისთვის სითბოს იყენებს.წვრილი ნაწილაკების ეფექტურად მოცილება საკვამურ აირებიდან შესაძლებელია ტომრების ფილტრების გამოყენებით . მიუხედავად იმისა, რომ დანიაში დამწვარი ნარჩენების დაახლოებით 40% იწვოდა ქარხნებში, რომლებსაც არ ჰქონდათ ტომრების ფილტრები, დანიის გარემოსდაცვითი კვლევის ინსტიტუტის მიერ ჩატარებული გაზომვების საფუძველზე ჩატარებულმა შეფასებებმა აჩვენა, რომ ინსინერატორები (სხვა კოგენერაციის ქარხნებთან ერთად) 2006 წელს ატმოსფეროში 2.5 მიკრომეტრზე ნაკლები ზომის ნაწილაკების ( PM 2.5 ) მთლიანი შიდა გამონაბოლქვის მხოლოდ დაახლოებით 0.3%-ს შეადგენდა .
ნაგავსაყრელთან ურთიერთქმედება
მჭიდროდ დასახლებულ რაიონებში დამატებითი ნაგავსაყრელებისთვის ადგილის პოვნა სულ უფრო რთული ხდება.
დამწვარი ნარჩენების მოცულობა დაახლოებით 90%-ით მცირდება, რაც ნაგავსაყრელების სიცოცხლის ხანგრძლივობას ზრდის. თანამედროვე ინსინერატორებიდან ნაცარი ვიტრიფიცირდება (მინად გარდაიქმნება) 1000 °C (1830 °F) -დან 1100 °C (2010 °F) ტემპერატურაზე , რაც ამცირებს ნარჩენების გაჟონვას და ტოქსიკურობას. შედეგად, მუნიციპალური ნარჩენების ნაკადებიდან ინსინერატორის ნაცრისთვის, როგორც წესი, აღარ არის საჭირო სპეციალური ნაგავსაყრელები და არსებული ნაგავსაყრელების სიცოცხლის ხანგრძლივობა შეიძლება მნიშვნელოვნად გაიზარდოს ნარჩენების წვით, რაც ამცირებს მუნიციპალიტეტების მიერ ახალი ნაგავსაყრელების მოწყობისა და მშენებლობის საჭიროებას.
გადამუშავების ურთიერთქმედება
ბევრ მუნიციპალიტეტს, რომელიც ოპერირებს ნაგვის დაწვის ნაგებობებს, აქვს გადამუშავების უფრო მაღალი მაჩვენებელი, ვიდრე მეზობელ ქალაქებსა და ქვეყნებს, რომლებიც ნარჩენებს არ აგზავნიან ნაგვის დაწვის ქარხნებში. . ევროპაში, ქვეყანაში დაწვის ყველაზე მაღალი მაჩვენებლები, როგორც წესი, ასევე მიუთითებს გადამუშავების მაღალ მაჩვენებლებზე. 2022 წლის მონაცემები მიუთითებს, რომ ზოგიერთმა გამონაკლისმა, როგორიცაა სლოვენიამ და ლატვიამ, მიაღწია ძალიან მაღალ გადამუშავების მაჩვენებლებს დაწვის უფრო დაბალი მაჩვენებლით.
ევროპული მიზნების მიხედვით, ნარჩენებიდან მასალის აღდგენა (მაგ., ლითონები და სამშენებლო აგრეგატები) არ ითვლება გადამუშავებად. მშენებლობაში ხელახლა გამოყენებული მინის, ქვისა და კერამიკული მასალების, ასევე წვის ნარჩენებისგან ამოღებული შავი და ზოგიერთ შემთხვევაში ფერადი ლითონების აღდგენა, ამგვარად, კიდევ უფრო ზრდის გადამუშავებული მასალის რეალურ რაოდენობას. [ 54 ] ფერფლიდან ამოღებული ლითონების ტრადიციული საშუალებებით გადამუშავება, როგორც წესი, რთული ან შეუძლებელი იქნება, რადგან დაწვრის გზით მიმაგრებული აალებადი მასალის მოცილება წარმოადგენს ალტერნატივას შრომატევადი ან ენერგოინტენსიური მექანიკური გამოყოფის მეთოდებისა.
სიმძლავრე
ინსინერატორებს შეუძლიათ ელექტროენერგიისა და სითბოს გამომუშავება, რამაც შეიძლება ჩაანაცვლოს სხვა საწვავით მომუშავე ელექტროსადგურები რეგიონულ ელექტრო და რაიონულ გათბობის ქსელში, ასევე სამრეწველო მომხმარებლებისთვის ორთქლის მიწოდება. ინსინერატორები და ნარჩენების ენერგიის სხვა ქარხნები, სულ მცირე, ნაწილობრივ მაინც, ბიომასაზე დაფუძნებულ განახლებად ენერგიას გამოიმუშავებენ, რაც კომპენსირებას უკეთებს ქვანახშირის, ნავთობისა და გაზზე მომუშავე ელექტროსადგურების მიერ გამოწვეულ სათბურის გაზებით დაბინძურებას . [ 55 ] ევროკავშირი ბიოგენური ნარჩენებისგან (ბიოლოგიური წარმოშობის ნარჩენები) გამომუშავებულ ენერგიას ინსინერატორების მიერ არანამარხი განახლებად ენერგიად მიიჩნევს მისი ემისიების ლიმიტების ფარგლებში. სათბურის გაზების ეს შემცირება ემატება მეთანის გამოყოფის თავიდან აცილებით მიღებულ ენერგიას, თუ შევადარებთ დაუმუშავებელი ნარჩენების ნაგავსაყრელზე განთავსებას (გაზის შეგროვების გარეშე), რაც ფაქტობრივად აკრძალულია ევროკავშირში .
შოტლანდიის დაცვის სააგენტოს (SEPA) მიერ 2009 წლის ოქტომბერში ჩატარებულმა ჯანმრთელობაზე ზემოქმედების ყოვლისმომცველმა კვლევამ ჯანმრთელობაზე ზემოქმედების შესახებ „არადასკვნითი“ დასკვნა დადო. ავტორები ხაზს უსვამენ, რომ მიუხედავად იმისა, რომ არსებულ ლიტერატურაში არ აღმოჩნდა ინსინერატორების მიერ არაპროფესიული ჯანმრთელობის ზემოქმედების დამადასტურებელი მტკიცებულება, „მცირე, მაგრამ მნიშვნელოვანი ეფექტების აღმოჩენა შესაძლოა პრაქტიკულად შეუძლებელი იყოს“. ანგარიში ხაზს უსვამს დიდი ბრიტანეთის ჯანდაცვის წინა კვლევებში არსებულ ეპიდემიოლოგიურ ნაკლოვანებებს და გვთავაზობს მომავალი კვლევების სფეროებს. დიდი ბრიტანეთის ჯანმრთელობის დაცვის სააგენტომ 2009 წლის სექტემბერში ნაკლებად კრიტიკული შეჯამება გამოაქვეყნა. ბევრი ტოქსიკოლოგი აკრიტიკებს და ეჭვქვეშ აყენებს ამ ანგარიშს, როგორც არასრულყოფილ ეპიდემიოლოგიურად, არასაკმარისად აფასებს კოლეგების მიმოხილვას და წვრილი ნაწილაკების ჯანმრთელობაზე ზემოქმედების გავლენას.
ძველი ინსინერატორებიდან დიოქსინისა და ფურანის გამონაბოლქვის ჯანმრთელობაზე ზემოქმედება , განსაკუთრებით ჩართვისა და გამორთვის დროს, ან იმ შემთხვევებში, როდესაც ფილტრის გვერდის ავლითი ჩართვის საჭიროებაა, კვლავ პრობლემად რჩება.
ინსინერატორები სხვადასხვა დონით გამოყოფენ მძიმე ლითონებს, როგორიცაა ვანადიუმი , მანგანუმი , ქრომი , ნიკელი, დარიშხანი , ვერცხლისწყალი , ტყვია და კადმიუმი , რომლებიც შეიძლება ტოქსიკური იყოს ძალიან მცირე რაოდენობითაც კი.
ინსინერატორები ღუმელში წვრილ ნაწილაკებს წარმოქმნიან. ნამწვი აირების თანამედროვე ნაწილაკების ფილტრაციის პირობებშიც კი, მათი მცირე ნაწილი ატმოსფეროში გამოიყოფა. PM 2.5 ცალკე არ რეგულირდება ნარჩენების დაწვის ევროპული დირექტივით , მიუხედავად იმისა, რომ ისინი არაერთხელ არის სივრცით კორელირებული დიდ ბრიტანეთში ჩვილ ბავშვთა სიკვდილიანობასთან (მ. რაიანის ONS მონაცემებზე დაფუძნებული რუკები EfW/CHP ნარჩენების ინსინერატორების გარშემო ედმონტონში, კოვენტრიში, ჩინჰემში, კირკლისსა და შეფილდში). WID-ის თანახმად, არ არის საჭირო ინსინერატორის ზედა ნაწილში ან ქარის მიმართულებით PM 2.5 დონის მონიტორინგი . 2008 წლის ივნისში რამდენიმე ევროპულმა ექიმთა ასოციაციამ (მათ შორის სხვადასხვა დარგის ექსპერტებმა, როგორიცაა ექიმები, გარემოს ქიმიკოსები და ტოქსიკოლოგები), რომლებიც წარმოადგენდნენ 33 000-ზე მეტ ექიმს, პირდაპირ ევროპარლამენტს მისწერეს მთავარი განცხადება, რომელშიც აღნიშნეს ინსინერატორის ნაწილაკების ემისიასთან დაკავშირებული ფართოდ გავრცელებული შეშფოთება და წვრილი და ულტრაწვრილი ნაწილაკების ზომის სპეციფიკური მონიტორინგის ან ამ წვრილი და უხილავი ინსინერატორის ნაწილაკების ზომის ემისიების შესახებ ინდუსტრიის/მთავრობის მიერ ჩატარებული სიღრმისეული ეპიდემიოლოგიური კვლევების არარსებობა.
არსებობს ან შემუშავების პროცესშია ალტერნატიული ტექნოლოგიები, როგორიცაა მექანიკური ბიოლოგიური დამუშავება , ანაერობული დაშლა (MBT/AD), ავტოკლავირება ან მექანიკური თერმული დამუშავება (MHT) ორთქლის ან პლაზმური რკალის გაზიფიკაცია (PGP) გამოყენებით , რაც წარმოადგენს დაწვას ელექტრონულად წარმოქმნილი ექსტრემალურად მაღალი ტემპერატურის გამოყენებით, ან ამ დამუშავებების კომბინაციები. [ინსინერატორების მშენებლობა კონკურენციას უწევს სხვა ახალი ტექნოლოგიების განვითარებასა და დანერგვას. დიდი ბრიტანეთის მთავრობის WRAP-ის 2008 წლის აგვისტოს ანგარიშში აღნიშნულია, რომ დიდ ბრიტანეთში ინსინერატორის საშუალო ღირებულება ტონაზე, როგორც წესი, უფრო მაღალი იყო, ვიდრე MBT დამუშავების ღირებულება მეტრულ ტონაზე 18 ფუნტით ; და 27 ფუნტით მეტრულ ტონაზე თანამედროვე (2000 წლის შემდგომი) ინსინერატორების უმეტესობისთვის.
2008 წლის Eunomia-ს ანგარიშში აღნიშნულია, რომ გარკვეული გარემოებებისა და ვარაუდების შემთხვევაში, დაწვა იწვევს CO2-ის ნაკლებ შემცირებას, ვიდრე ნარჩენი შერეული ნარჩენების დამუშავების სხვა ახალი EfW და CHP ტექნოლოგიების კომბინაციები. ავტორებმა აღმოაჩინეს, რომ ნარჩენების გადამუშავების გარეშე CHP ინსინერატორის ტექნოლოგია 24 კომბინაციიდან მე-19 ადგილზე იყო (სადაც დაწვის ყველა ალტერნატივა გაერთიანებული იყო ნარჩენების გადამუშავების მოწინავე ქარხნებთან); ის 228%-ით ნაკლებად ეფექტური იყო, ვიდრე პირველი ადგილზე მყოფი მოწინავე MBT დამწიფების ტექნოლოგია; ან 211%-ით ნაკლებად ეფექტური, ვიდრე მეორე ადგილზე მყოფი პლაზმური გაზიფიკაცია/ავტოკლავირების კომბინაცია.
სოციალური და ეკონომიკური ფაქტორები
ნარჩენების გადამამუშავებელი ქარხნების, მაგალითად, ინსინერატორების მშენებლობასა და ექსპლუატაციას საწყისი ინვესტიციის ხარჯების ანაზღაურებისთვის ხანგრძლივი კონტრაქტის პერიოდი სჭირდება, რაც გრძელვადიან პერსპექტივაში იძულებით გადაადგილების ...
ადგილობრივი თემები ხშირად ეწინააღმდეგებიან ნარჩენების გადამამუშავებელი ქარხნების, მაგალითად, ინსინერატორების, მათ სიახლოვეს განთავსების იდეას ( ფენომენი „ჩემს ეზოში არ ვარ “. მასაჩუსეტსის შტატის ქალაქ ანდოვერში ჩატარებულმა კვლევებმა ქონების 10%-იანი გაუფასურება დააკავშირა ინსინერატორის სიახლოვესთან.
ზოგიერთი ინსინერატორი ვიზუალურად არასასურველია. ბევრ ქვეყანაში მათ ვიზუალურად შემაწუხებელი საკვამურის მილაკი სჭირდებათ.
თუ განვითარებად ქვეყნებში ნარჩენების გადამამუშავებელ ქარხნებში, მაგალითად, ინსინერატორებში, ხელახლა გამოსაყენებელი ნარჩენების ფრაქციები დამუშავდება, ეს ადგილობრივი ეკონომიკისთვის სიცოცხლისუნარიან სამუშაოებს შეამცირებს. დადგენილია, რომ 1 მილიონი ადამიანი ნარჩენების შეგროვებით შოულობს საარსებო წყაროს.
მუნიციპალური ნარჩენების დამწვრობის ქარხნებიდან და ნარჩენების ენერგიის გადამამუშავებელი ქარხნებიდან ისტორიული პიკებიდან გამონაბოლქვის დონის შემცირება დიდწილად ემისიების კონტროლის ტექნოლოგიების ეფექტური გამოყენების შედეგია. ემისიების კონტროლი ზრდის საწყის და ოპერაციულ ხარჯებს. არ უნდა ვივარაუდოთ, რომ ყველა ახალი ქარხანა გამოიყენებს საუკეთესო არსებულ კონტროლის ტექნოლოგიას, თუ ეს კანონით არ არის მოთხოვნილი.
ნაგავსაყრელზე განთავსებული ნარჩენების მოპოვება შესაძლებელია ათწლეულების და საუკუნეების შემდეგაც კი და გადამუშავება მომავლის ტექნოლოგიებით - რაც არ ხდება დაწვის შემთხვევაში.
ინსინერატორის გამოყენების ტენდენციები
მუნიციპალური მყარი ნარჩენების (MSW) დაწვის ისტორია მჭიდრო კავშირშია ნაგავსაყრელებისა და ნარჩენების დამუშავების სხვა ტექნოლოგიების ისტორიასთან . დაწვის უპირატესობები გარდაუვლად შეფასდება არსებულ ალტერნატივებთან მიმართებაში. 1970-იანი წლებიდან მოყოლებული, გადამუშავებამ და სხვა პრევენციულმა ზომებმა შეცვალა ასეთი შეფასებების კონტექსტი. 1990-იანი წლებიდან ნარჩენების დამუშავების ალტერნატიული ტექნოლოგიები მწიფდება და სიცოცხლისუნარიანი ხდება.
ინსინერაცია სახიფათო და კლინიკური ნარჩენების დამუშავების ძირითადი პროცესია. ხშირად აუცილებელია სამედიცინო ნარჩენების მაღალი ტემპერატურის დამუშავება, რათა განადგურდეს პათოგენები და მათში შემავალი ტოქსიკური დაბინძურება.
ჩრდილოეთ ამერიკაში
აშშ-ში პირველი ინსინერატორი 1885 წელს აშენდა ნიუ-იორკში, გუბერნატორსის კუნძულზე . 1949 წელს რობერტ ს. როსმა დააარსა აშშ-ში ერთ-ერთი პირველი სახიფათო ნარჩენების მართვის კომპანია. მან დააარსა Robert Ross Industrial Disposal, რადგან დაინახა შესაძლებლობა, დაეკმაყოფილებინა ჩრდილოეთ ოჰაიოს კომპანიების სახიფათო ნარჩენების მართვის საჭიროებები. 1958 წელს კომპანიამ ააშენა ერთ-ერთი პირველი სახიფათო ნარჩენების ინსინერატორი აშშ-ში .
აშშ-ში პირველი სრულმასშტაბიანი, მუნიციპალური ოპერირების მქონე ნარჩენების დამწვრობის ქარხანა იყო არნოლდ ო. ჩენტლენდის რესურსების აღდგენის ქარხანა, რომელიც 1975 წელს აიოვას შტატის ქალაქ ეიმსში აშენდა . ქარხანა დღემდე ფუნქციონირებს და ნაგვისგან მიღებულ საწვავს აწარმოებს , რომელიც საწვავისთვის ადგილობრივ ელექტროსადგურებში იგზავნება. აშშ-ში პირველი კომერციულად წარმატებული ნარჩენების დამწვრობის ქარხანა 1975 წლის ოქტომბერში, მასაჩუსეტსის შტატის ქალაქ სოგუსში Wheelabrator Technologies- ის მიერ აშენდა და დღემდე ფუნქციონირებს.
არსებობს რამდენიმე გარემოსდაცვითი ან ნარჩენების მართვის კორპორაცია, რომლებიც საბოლოოდ ნარჩენებს ინსინერატორში ან ცემენტის ღუმელის გადამამუშავებელ ცენტრში გადააქვთ. ამჟამად (2009 წ.) ნარჩენების დაწვის სამი ძირითადი ბიზნესი არსებობს: Clean Harbours, WTI-Heritage და Ross Incineration Services. Clean Harbours-მა შეიძინა მრავალი პატარა, დამოუკიდებლად მართული ობიექტი, ამ პროცესში აშშ-ში 5-7 ინსინერატორის დაგროვებით. WTI-Heritage-ს აქვს ერთი ინსინერატორი, რომელიც მდებარეობს ოჰაიოს სამხრეთ-აღმოსავლეთ კუთხეში, დასავლეთ ვირჯინიიდან ოჰაიოს მდინარის გადაღმა.
რამდენიმე ძველი თაობის ნარჩენების დასაწვავი სადგური დაიხურა; 1990 წელს არსებული 186 მყარი ნარჩენების დასაწვავი სადგურიდან 2007 წლისთვის მხოლოდ 89 დარჩა, ხოლო 1988 წელს არსებული 6200 სამედიცინო ნარჩენების დასაწვავი სადგურიდან 2003 წელს მხოლოდ 115 დარჩა. 1996-დან 2007 წლამდე ახალი ნარჩენების დასაწვავი სადგურები არ აშენდა. აქტივობის ნაკლებობის ძირითადი მიზეზები იყო:
ეკონომიკა. დიდი, იაფი რეგიონული ნაგავსაყრელების რაოდენობის ზრდასთან და, ბოლო დრომდე, ელექტროენერგიის შედარებით დაბალ ფასთან ერთად, ინსინერატორებს არ შეეძლოთ კონკურენცია გაეწიათ „საწვავისთვის“, ანუ ნარჩენებისთვის აშშ-ში
საგადასახადო პოლიტიკა. ნარჩენებისგან ელექტროენერგიის მწარმოებელი ქარხნებისთვის საგადასახადო კრედიტები გაუქმდა აშშ-ში 1990-დან 2004 წლამდე.
აშშ-სა და კანადაში ნარჩენების დაწვისა და სხვა ნარჩენების ენერგიად გარდაქმნის ტექნოლოგიების მიმართ ინტერესი განახლდა. აშშ-ში ნარჩენების დაწვას განახლებადი ენერგიის წარმოების საგადასახადო კრედიტების კვალიფიკაცია 2004 წელს მიენიჭა. არსებული ქარხნების სიმძლავრის გაზრდის პროექტები მიმდინარეობს და მუნიციპალიტეტები კვლავ აფასებენ ნარჩენების ნაგავსაყრელზე გადაყრის ნაცვლად ნარჩენების დაწვის ქარხნების აშენების ვარიანტს. თუმცა, ამ პროექტებიდან ბევრს კვლავ პოლიტიკური წინააღმდეგობა შეხვდა, მიუხედავად იმისა, რომ დაწვის სათბურის გაზების სარგებლიანობის, ჰაერის დაბინძურების კონტროლისა და ნაცრის გადამუშავების გაუმჯობესების შესახებ განახლებული არგუმენტები წამოიჭრა.
ევროპაში, დაუმუშავებელი ნარჩენების ნაგავსაყრელზე განთავსების აკრძალვის შედეგად, [ 56 ] ბოლო ათწლეულის განმავლობაში აშენდა მრავალი ნაგვის დამწველი ნაგებობა, ხოლო მეტი მშენებლობის პროცესშია. ბოლო დროს, არაერთმა მუნიციპალურმა მთავრობამ დაიწყო ნაგვის დამწველი ნაგებობების მშენებლობისა და ექსპლუატაციისთვის კონტრაქტების გაფორმების პროცესი. ევროპაში, ნარჩენებისგან გამომუშავებული ელექტროენერგიის ნაწილი ითვლება „განახლებადი ენერგიის წყაროდ“ (RES) და შესაბამისად, კერძო ოპერირების შემთხვევაში, მას აქვს საგადასახადო კრედიტების მიღების უფლება. ასევე, ევროპაში ზოგიერთი ნაგვის დამწველი ნაგებობა აღჭურვილია ნარჩენების აღდგენითი სისტემით, რაც საშუალებას იძლევა დამწვარ ნარჩენებში ნაპოვნი შავი და ფერადი ლითონების ხელახლა გამოყენების. თვალსაჩინო მაგალითია AEB ნარჩენების დამწვარი ელექტროსადგური ამსტერდამში.
შვედეთში, წარმოქმნილი ნარჩენების დაახლოებით 50% იწვება ნარჩენების ენერგიად გარდაქმნის ობიექტებში, რომლებიც ელექტროენერგიას გამოიმუშავებენ და ადგილობრივი ქალაქების რაიონული გათბობის სისტემებს ამარაგებენ. ნარჩენების მნიშვნელობა შვედეთის ელექტროენერგიის წარმოების სქემაში აისახება წელიწადში 2,700,000 ტონა ნარჩენის იმპორტში (2014 წელს) ნარჩენების ენერგიად გარდაქმნის ობიექტების მომარაგებისთვის.
ევროკავშირში მუნიციპალური მყარი ნარჩენების გადამუშავების მიზნების ზრდის გამო, 2025 წლისთვის მინიმუმ 55%-დან 2035 წლისთვის 65%-მდე [ 85 ] , ტრადიციული დაწვის რამდენიმე ქვეყანას მათი შეუსრულებლობის რისკი ემუქრება, რადგან თერმული დამუშავებისა და განადგურებისთვის მაქსიმუმ 35% დარჩება ხელმისაწვდომი. მას შემდეგ დანიამ გადაწყვიტა, 2030 წლისთვის დაწვის სიმძლავრე 30%-ით შეემცირებინა.
არასახიფათო ნარჩენების დაწვა არ იყო შეტანილი, როგორც მწვანე ინვესტიციის ფორმა ევროკავშირის მდგრადი საქმიანობის ტაქსონომიაში , ცირკულარული დღის წესრიგისთვის ზიანის მიყენების შეშფოთების გამო, რაც ფაქტობრივად შეაჩერებს ევროკავშირის მიერ მუნიციპალური მყარი ნარჩენების დაწვის სექტორის მომავალ დაფინანსებას.
გაერთიანებულ სამეფოში
დიდი ბრიტანეთის ნარჩენების მართვის ინდუსტრიაში გამოყენებული ტექნოლოგია მნიშვნელოვნად ჩამორჩება ევროპულ ტექნოლოგიებს ნაგავსაყრელების ფართო ხელმისაწვდომობის გამო. ევროკავშირის მიერ შემუშავებული ნაგავსაყრელების დირექტივის შედეგად , დიდი ბრიტანეთის მთავრობამ შემოიღო ნარჩენების შესახებ კანონმდებლობა, მათ შორის ნაგავსაყრელის გადასახადი და ნაგავსაყრელების შეღავათების ვაჭრობის სქემა . ეს კანონმდებლობა შექმნილია ნაგავსაყრელებზე წარმოქმნილი სათბურის გაზების გამოყოფის შესამცირებლად ნარჩენების დამუშავების ალტერნატიული მეთოდების გამოყენებით. დიდი ბრიტანეთის მთავრობის პოზიციაა, რომ დაწვა სულ უფრო დიდ როლს შეასრულებს მუნიციპალური ნარჩენების დამუშავებასა და ენერგომომარაგებაში დიდ ბრიტანეთში.
2008 წელს, დაახლოებით 100 ადგილისთვის არსებობდა ნაგვის დამწვარი ნარჩენების პოტენციური ადგილმდებარეობის გეგმები. ეს ადგილები ინტერაქტიულად შედგენილია დიდი ბრიტანეთის არასამთავრობო ორგანიზაციების მიერ.
2012 წლის ივნისში ახალი გეგმის თანახმად, შეიქმნა DEFRA-ს მიერ მხარდაჭერილი გრანტების სქემა (სოფლის მეურნეობისა და სატყეო მეურნეობის გაუმჯობესების სქემა), რათა წახალისებულიყო დაბალი სიმძლავრის ნაგვის დამწვარი კამერების გამოყენება სასოფლო-სამეურნეო ობიექტებზე მათი ბიოუსაფრთხოების გასაუმჯობესებლად.
ცოტა ხნის წინ გაიცა ნებართვა დიდი ბრიტანეთის უდიდესი ნარჩენების ინსინერატორისთვის, რომელიც ბედფორდშირში , კემბრიჯ-მილტონ კინს-ოქსფორდის დერეფნის ცენტრში აშენდება . ბაკინგემშირში , გრეიტმურში დიდი ინსინერატორის მშენებლობისა და ბედფორდის მახლობლად კიდევ ერთის მშენებლობის გეგმის შემდეგ , კემბრიჯ-მილტონ კინს-ოქსფორდის დერეფანი დიდ ბრიტანეთში ნარჩენების დაწვის მთავარ ცენტრად იქცევა.
აზიაში
ინსინერატორები გამოიყენება აზიის ქვეყნებში, განსაკუთრებით იმ ქვეყნებში, სადაც მიწის დეფიციტია. აზიის ქვეყნები მჭიდროდ დასახლებულია და ნაგავსაყრელებისთვის ხელმისაწვდომი სივრცის დეფიციტს განიცდიან. ისინი გამოიყენება ჩინეთში, იაპონიაში, სამხრეთ კორეაში, ვიეტნამში, ტაილანდში, ინდონეზიაში, ფილიპინებში, მალაიზიასა და ინდოეთში.
იაპონიაში ნარჩენების მართვის მიზნით, ინსინერატორები ცენტრალური მთავრობის სუბსიდიებით შენდება. ოსაკაში 2001 წელს აშენებული მაიშიმას ინსინერაციის ქარხანა ყოველდღიურად 900 ტონა ნაგავს ამუშავებს და 32 000 კვტ სიმძლავრეს გამოიმუშავებს
ინსინერაციის განყოფილებები საგანგებო გამოყენებისთვის
მობილური ინსინერაციის ბლოკი საგანგებო სიტუაციებისთვის
საგანგებო ინსინერაციის სისტემები არსებობს ცხოველებისა და მათი სუბპროდუქტების სასწრაფო და ბიოუსაფრთხო განადგურებისთვის მასობრივი სიკვდილიანობის ან დაავადების აფეთქების შემდეგ. მსოფლიო მასშტაბით მთავრობებისა და ინსტიტუტების მიერ რეგულირებისა და აღსრულების ზრდა გამოწვეულია საზოგადოებრივი ზეწოლითა და მნიშვნელოვანი ეკონომიკური ზეწოლით.
ცხოველთა გადამდები დაავადებები 20 წლის განმავლობაში, 2012 წლამდე, მთავრობებსა და ინდუსტრიას 200 მილიარდი დოლარი დაუჯდა და ბოლო სამოცი წლის განმავლობაში მსოფლიოში ინფექციური დაავადებების აფეთქებების 65%-ზე მეტს სწორედ ის წარმოადგენს. გლობალური ხორცის ექსპორტის ერთ მესამედზე (დაახლოებით 6 მილიონი ტონა) ნებისმიერ დროს გავლენას ახდენს სავაჭრო შეზღუდვები და შესაბამისად, მთავრობების, საჯარო ორგანოებისა და კომერციული ოპერატორების ყურადღება გამახვილებულია ცხოველთა გვამების განადგურების უფრო სუფთა, უსაფრთხო და უფრო ეფექტურ მეთოდებზე, რათა შეკავონ და გააკონტროლონ დაავადება.
მასშტაბური ინსინერაციის სისტემები ხელმისაწვდომია ნიშური მომწოდებლებისგან და ხშირად მთავრობები ყიდულობენ მათ, როგორც უსაფრთხოების ბადეს გადამდები აფეთქების შემთხვევაში. ბევრი მათგანი მობილურია და შეიძლება სწრაფად განლაგდეს იმ ადგილებში, სადაც ბიოუსაფრთხო განადგურებაა საჭირო.
მცირე ზომის ინსინერატორის დანადგარები
დაბალი სიმძლავრის, მობილური ინსინერატორის მაგალითი
მცირე მასშტაბის ნაგვის დამწველი კამერები სპეციალური დანიშნულებისთვის არსებობს. მაგალითად, მობილური მცირე მასშტაბის ნაგვის დამწველი კამერები განვითარებად ქვეყნებში სამედიცინო ნარჩენების ჰიგიენურად უსაფრთხო განადგურებისთვისაა განკუთვნილი . ისეთი კომპანიები, როგორიცაა დიდ ბრიტანეთში დაფუძნებული კომპანია Inciner8, მობილური ნაგვის დამწველი კამერების მწარმოებლების კარგ მაგალითს წარმოადგენენ თავიანთი I8-M50 და I8-M70 მოდელებით. მცირე ზომის ნაგვის დამწველი კამერების სწრაფად განთავსება შესაძლებელია შორეულ ადგილებში, სადაც აფეთქება მოხდა, რათა ინფიცირებული ცხოველები სწრაფად და ჯვარედინი დაბინძურების რისკის გარეშე განადგურდნენ.
კონტეინერიზებული ნაგვის დამწველი კონსტრუქციები წარმოადგენს ნაგვის დამწველი კონსტრუქციების უნიკალურ ტიპს, რომლებიც სპეციალურად შექმნილია შორეულ ადგილებში ფუნქციონირებისთვის, სადაც ტრადიციული ინფრასტრუქტურა შესაძლოა ხელმისაწვდომი არ იყოს. ეს ნაგვის დამწველი კონსტრუქციები, როგორც წესი, აგებულია სატრანსპორტო კონტეინერში მარტივი ტრანსპორტირებისა და მონტაჟისთვის.
იხ.ვიდეო - What is Incineration?
რეკლამა - მომზადება ვოკალში - პროფესიონალი მომღერალი ოპერის სოლისტი მრავალი კონკურისის ლაურეატი მოამზადებს ნებისმერ მსურველს ვოკალში საოპერო, კამერული, საესტრადო, ფოლკორში. ხმისა და სუნთქვის დაყენება, გაძლიერება, დიაპაზონის გაზრდა სათანადო რეპერტუარით, სწავლების ინტესივობა და მიმართულება განისაზღვრება ინდივიდულურად მასწავლებლის მიერ. ფასი 40ლ. ერთი გაკვეთილი ტ 595 33 01 77, 5977 872 64 ბრიტანეთში სტაჟირებული, სერტირთიფიცირებული ინგლისური ენის სპეციალისტი, თარგმნა, ინგლისურიდან ქართულში ან პირიქით ტექსტის კორექტირიება, აკრეფა ვორდში და ინგლისურში ნებისმირი მსურველის მომზადება ინგლისურში სკოლის მოსწავლეებს, აბიტურიენტებს ან სხვა ნებისმიერ მსურველს სათანადო პროგრამით FCF , TOEFl, IEFLtS სათანადო აუდიო თუ ვიდეო მასალის გამოყენებით ფასი შეთანხმებით ასევე ონლაინ მომსახურება და სწავლა ტ. 591 102 949
.jpg)
