ყურსასმენები

ცოდნა სინათლეა - Knowledge is light - Знание свет -  

                            ყურსასმენები

AKG ყურსასმენები სადგამზე

ყურსასმენები არის პატარა დინამიკის დრაივერების წყვილი, რომლებიც მომხმარებლის ყურებთან თავსდება ან ირგვლივ. ისინი ელექტროაკუსტიკური გადამყვანებია , რომლებიც ელექტრო სიგნალს შესაბამის ხმად გარდაქმნიან. ყურსასმენები საშუალებას აძლევს ერთ მომხმარებელს, კონფიდენციალურად მოუსმინოს აუდიო წყაროს, დინამიკისგან განსხვავებით , რომელიც ხმას ღია ჰაერში გამოსცემს, რათა ახლომდებარე ყველამ გაიგოს. ყურსასმენები ასევე ცნობილია, როგორც ყურსასმენები  ან, სასაუბროდ , ყურსასმენები .  ცირკულარული (ყურის გარშემო) და სუპრა-აურალური (ყურის ზემოთ) ყურსასმენები იყენებენ თავის ზედა ნაწილზე გადაჭიმულ ზოლს დრაივერების ადგილზე დასაფიქსირებლად. კიდევ ერთი ტიპი, რომელიც ცნობილია როგორც ყურის საცობები ან ყურსასმენები ,  შედგება ცალკეული მოწყობილობებისგან, რომლებიც უერთდება მომხმარებლის ყურის არხში ; ამ კატეგორიაში შემუშავებულია უსადენო ჰაერის საცობები უკაბელო ტექნოლოგიის გამოყენებით. მესამე ტიპია ძვლის გამტარობის ყურსასმენები, რომლებიც, როგორც წესი, თავის უკანა მხარეს ეხვევა და ყურის არხის წინ დევს, რაც ყურის არხს ღიას ტოვებს. ტელეკომუნიკაციის კონტექსტში , ყურსასმენი არის ყურსასმენისა და მიკროფონის კომბინაცია .ყურსასმენები უერთდება სიგნალის წყაროს, როგორიცაა აუდიო გამაძლიერებელი , რადიო , CD ფლეიერი , პორტატული მედია ფლეიერი , მობილური ტელეფონი , ვიდეო თამაშების კონსოლი ან ელექტრონული მუსიკალური ინსტრუმენტი , პირდაპირ კაბელის გამოყენებით ან უსადენო ტექნოლოგიის გამოყენებით , როგორიცაა Bluetooth , DECT ან FM რადიო . პირველი ყურსასმენები შეიქმნა მე-19 საუკუნის ბოლოს კომუტატორის ოპერატორების მიერ გამოსაყენებლად, რათა ხელები თავისუფალი ჰქონოდათ. თავდაპირველად, აუდიოს ხარისხი საშუალო იყო და წინ გადადგმული ნაბიჯი იყო მაღალი სიზუსტის ყურსასმენების გამოგონება . 

ყურსასმენები სხვადასხვა აუდიო რეპროდუქციის ხარისხის შესაძლებლობებს ავლენენ. ტელეფონით გამოსაყენებლად შექმნილ ყურსასმენებს, როგორც წესი, არ შეუძლიათ ხმის რეპროდუცირება მაღალი ხარისხის აუდიოფილების მიერ მუსიკის მოსასმენად შექმნილი ძვირადღირებული მოწყობილობების მაღალი სიზუსტით . კაბელებით მომუშავე ყურსასმენებს, როგორც წესი, აქვთ 1⁄4 ინჩის (6.4 მმ ) ან 1⁄8 ინჩის (3.2 მმ) ტელეფონის ჯეკი ყურსასმენების აუდიო წყაროსთან შესაერთებლად. ზოგიერთი ყურსასმენი უსადენოა და იყენებს Bluetooth კავშირს რადიოტალღებით აუდიო სიგნალის მისაღებად წყაროს მოწყობილობებიდან, როგორიცაა მობილური ტელეფონები და ციფრული ფლეერები.  Walkman- ის ეფექტის შედეგად , 1980-იანი წლებიდან დაწყებული, ყურსასმენების გამოყენება დაიწყო საზოგადოებრივ ადგილებში, როგორიცაა ტროტუარები, სასურსათო მაღაზიები და საზოგადოებრივი ტრანსპორტი.  ყურსასმენებს ასევე იყენებენ სხვადასხვა პროფესიული კონტექსტის ადამიანები, როგორიცაა აუდიო ინჟინრები, რომლებიც აწყობენ ხმას ცოცხალი კონცერტებისთვის ან ხმის ჩანაწერებისთვის და დისკ ჟოკეები (დიჯეები), რომლებიც იყენებენ ყურსასმენებს შემდეგი სიმღერის დასაწყებად აუდიტორიის მოსმენის გარეშე, თვითმფრინავის პილოტები და ქოლ -ცენტრის თანამშრომლები. თანამშრომლების ბოლო ორი ტიპი იყენებს ყურსასმენებს ინტეგრირებული მიკროფონით.   

ისტორია 

ტელეფონის ოპერატორი ერთი თავზე დამონტაჟებული ტელეფონის მიმღებით (ყურსასმენით), 1898 წელი

ყურსასმენები გაჩნდა ტელეფონის მართვის დროს ადამიანის ხელების გათავისუფლების აუცილებლობისგან .  1880-იანი წლებისთვის, ტელეფონის გამოგონებიდან მალევე , ტელეფონის კომუტატორის ოპერატორებმა ტელეფონის მიმღების დასამაგრებლად თავის აპარატების გამოყენება დაიწყეს .  მიმღები თავზე მაგრდებოდა სამაგრით, რომელიც მას ყურთან ამაგრებდა.  თავის სამაგრი კომუტატორის ოპერატორის ხელებს ათავისუფლებდა, რათა მათ ადვილად შეეერთებინათ ტელეფონის აბონენტებისა და მიმღებების სადენები.  თავზე დამონტაჟებულ ტელეფონის მიმღებს მხოლობით რიცხვში ყურსასმენი ეწოდებოდა .  ამ თავზე დამონტაჟებულ ტელეფონის მიმღებებს, თანამედროვე ყურსასმენებისგან განსხვავებით, მხოლოდ ერთი ყურსასმენი ჰქონდათ. 

1890-იანი წლებისთვის ბრიტანულმა კომპანია Electrophone- მა შეიმუშავა ორი ყურსასმენით მოსასმენი მოწყობილობა . მოწყობილობამ შექმნა სატელეფონო ხაზების მეშვეობით მოსასმენი სისტემა, რომელიც მომხმარებელს საშუალებას აძლევდა, პირდაპირ ეთერში ჩართულიყო ლონდონის თეატრებსა და ოპერის თეატრებში წარმოდგენების შესახებ. სერვისის აბონენტებს შეეძლოთ წარმოდგენის მოსმენა ნიკაპის ქვეშ შეერთებული და გრძელი ჯოხით დამაგრებული მასიური ყურსასმენების საშუალებით. ^{[ 13 ]}

ფრანგმა ინჟინერმა ერნესტ მერკადიერმა 1891 წელს ყურში ჩასადგმელი ყურსასმენების ნაკრები დააპატენტა.  გერმანული კომპანია Siemens Brothers ამ დროს ტელეფონის ოპერატორებისთვის ასევე ყიდდა ყურსასმენებს, რომლებსაც ორი ყურსასმენი ჰქონდათ, თუმცა ყურის გარეთ იყო განთავსებული. Siemens Brothers-ის ყურსასმენები თანამედროვე ყურსასმენებს ჰგავდა. ტელეფონის ოპერატორების მიერ გამოყენებული თავსაბურავების უმეტესობას კვლავ მხოლოდ ერთი ყურსასმენი ჰქონდა. 

უსადენო ტელეგრაფი რეჯინალდ ფესენდენი ორი ყურსასმენით, რომელიც თავზეა დამონტაჟებული, 1906 წელი

ყურსასმენები გამოჩნდა უკაბელო ტელეგრაფიის ახალ სფეროში , რომელიც რადიომაუწყებლობის საწყისი ეტაპი იყო . უკაბელო ტელეგრაფის ზოგიერთმა ადრეულმა შემქმნელმა აირჩია ტელეფონის მიმღების დინამიკის გამოყენება უკაბელო მიმღები წრედის ელექტრული სიგნალის დეტექტორად .  1902 წლისთვის უკაბელო ტელეგრაფის ინოვატორები, როგორიცაა ლი დე ფორესტი , იყენებდნენ ორ ერთობლივად დამონტაჟებულ ტელეფონის მიმღებს მიმღები წრედის სიგნალის მოსასმენად.  ორ თავზე დამონტაჟებულ ტელეფონის მიმღებს მხოლობით რიცხვში ყურსასმენები ეწოდებოდა .  1908 წლისთვის ყურსასმენს უბრალოდ ყურსასმენების დაწერა დაიწყეს ,  ხოლო ერთი წლის შემდეგ რთული სიტყვა „ყურსასმენები“ გამოიყენეს. 

ჰოლცერ-კაბოტის ტელეფონის ოპერატორის მთავარი მიმღები, უკაბელო ოპერატორის მიმღები და ტელეფონის მიმღები, 1909

უკაბელო ოპერატორებისთვის ყურსასმენების წარმოების ერთ-ერთი პირველი კომპანია იყო Holtzer-Cabot Company 1909 წელს.  ისინი ასევე აწარმოებდნენ ტელეფონის ოპერატორებისთვის ყურსასმენებს და სახლისთვის ჩვეულებრივ ტელეფონის მიმღებებს.  ყურსასმენების კიდევ ერთი ადრეული მწარმოებელი იყო ნათანიელ ბოლდუინი .  ის იყო აშშ-ს საზღვაო ძალებისთვის ყურსასმენების პირველი მთავარი მიმწოდებელი .  1910 წელს, კვირა დღის წირვის დროს ქადაგებების მოსმენის შეუძლებლობით მოტივირებული, მან გამოიგონა ტელეფონის ყურსასმენის პროტოტიპი.  მან ის საზღვაო ფლოტს შესთავაზა ტესტირებისთვის, რომელმაც დაუყოვნებლივ შეუკვეთა 100 ცალი. Wireless Specialty Apparatus Co.-მ, Baldwin Radio Company-სთან პარტნიორობით, შეკვეთების შესასრულებლად იუტაში საწარმოო ობიექტი გახსნა.  ეს ადრეული ყურსასმენები იყენებდნენ მოძრავ რკინის დრაივერებს ,  ერთბოლოიანი ან დაბალანსებული არმატურებით. გავრცელებული ერთბოლოიანი ტიპი იყენებდა მუდმივი მაგნიტის პოლუსების გარშემო შემოხვეულ ხმოვან ხვეულებს, რომლებიც განლაგებული იყო მოქნილი ფოლადის დიაფრაგმის მახლობლად. ხვეულებში გამავალი აუდიო დენი ცვლიდა მაგნიტის მაგნიტურ ველს, ახდენდა დიაფრაგმაზე ცვალებად ძალას, იწვევდა მის ვიბრაციას და ხმის ტალღების წარმოქმნას. მაღალი მგრძნობელობის მოთხოვნა ნიშნავდა, რომ ჩაქრობა არ გამოიყენებოდა, ამიტომ დიაფრაგმის სიხშირულ რეაქციას რეზონანსის გამო დიდი პიკები ჰქონდა, რაც ხმის ხარისხს ცუდს იწვევდა . ამ ადრეულ მოდელებს არ ჰქონდათ რბილი საფარი და ხშირად არაკომფორტული იყო ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში ტარება. მათი წინაღობა განსხვავდებოდა; ტელეგრაფისა და ტელეფონის სამუშაოებში გამოყენებული ყურსასმენების წინაღობა 75 ომი იყო . ადრეულ უსადენო რადიოსთან გამოყენებულ ყურსასმენებს მგრძნობელობის გასაზრდელად უფრო წვრილი მავთულის მეტი ბრუნი ჰქონდათ. გავრცელებული იყო 1000-დან 2000 ომიან წინაღობამდე, რაც ერგებოდა როგორც კრისტალურ კომპლექტებს, ასევე ტრიოდულ მიმღებებს. ზოგიერთი ძალიან მგრძნობიარე ყურსასმენი, როგორიცაა ბრანდესის მიერ 1919 წელს წარმოებული ყურსასმენები, ფართოდ გამოიყენებოდა ადრეული რადიო სამუშაოებისთვის. 

1958 წელს, მილუოკიდან აუდიოფილმა და ჯაზ - მუსიკოსმა ჯონ ს. კოსმა პირველი სტერეო ყურსასმენები შექმნა. 

ყურსასმენის აპარატებისთვის თავდაპირველად შემუშავდა უფრო პატარა ზომის ყურსასმენები, რომლებიც მომხმარებლის ყურის არხში უერთდებოდა . ისინი ფართოდ გამოიყენებოდა ტრანზისტორულ რადიოებთან ერთად, რომლებიც კომერციულად 1954 წელს გამოჩნდა Regency TR-1- ის გამოშვებით . ისტორიაში ყველაზე პოპულარულმა აუდიო მოწყობილობამ, ტრანზისტორულმა რადიომ, შეცვალა მოსმენის ჩვევები და ადამიანებს საშუალება მისცა, რადიოსთვის მოესმინათ ნებისმიერი ადგილიდან. ყურსასმენი იყენებს მოძრავ რკინის დრაივერს ან პიეზოელექტრულ კრისტალს ხმის წარმოსაქმნელად. 3.5  მმ-იანი რადიოსა და ტელეფონის კონექტორი , რომელიც დღეს ყველაზე ხშირად გამოიყენება პორტატულ აპლიკაციებში, გამოიყენება სულ მცირე Sony EFM-117J ტრანზისტორული რადიოს შემდეგ, რომელიც 1964 წელს გამოვიდა.  მისი პოპულარობა კიდევ უფრო გაამყარა 1979 წელს Walkman-ის პორტატულ ფირის ფლეიერზე გამოყენებამ .

აპლიკაციები

Sennheiser HD 555 ყურსასმენები, რომლებიც გამოიყენება აუდიო წარმოების გარემოში (2007)

ამ ადაპტერის საშუალებით ავიაკომპანიის მგზავრს შეეძლო სტანდარტული 3.5 მმ-იანი სტერეო ყურსასმენი ორმაგ მონო-ჯეკში შეეერთებინა  , რაც იმ დროს თვითმფრინავებში არსებულ ჩვეულებრივ შესაერთებელში იყო და ავიაკომპანიისგან ყურსასმენების შეძენის საჭიროებას არ დააკისრებდა.

სადენიანი ყურსასმენების გამოყენება შესაძლებელია სტაციონარული CD და DVD ფლეერებით , სახლის კინოთეატრით , პერსონალური კომპიუტერებით ან პორტატული მოწყობილობებით (მაგ., ციფრული აუდიო ფლეიერი / MP3 ფლეიერი , მობილური ტელეფონი ), იმ პირობით, რომ ეს მოწყობილობები აღჭურვილია ყურსასმენის შესაერთებლით. უსადენო ყურსასმენები არ უკავშირდება მათ წყაროს კაბელით. ამის ნაცვლად, ისინი იღებენ რადიო ან ინფრაწითელ სიგნალს, რომელიც კოდირებულია რადიო ან ინფრაწითელი გადამცემი არხის გამოყენებით, როგორიცაა FM , Bluetooth ან Wi-Fi . ეს არის ბატარეაზე მომუშავე მიმღები სისტემები, რომელთა ყურსასმენი მხოლოდ კომპონენტია. უსადენო ყურსასმენები გამოიყენება ისეთი ღონისძიებებისთვის, როგორიცაა ჩუმი დისკო .

პროფესიონალურ აუდიო სექტორში, ყურსასმენებს იყენებენ ცოცხალი შესრულების დროს დიჯეები (დიჯეები) DJ მიქსერით და ხმის ინჟინრები სიგნალის წყაროების მონიტორინგისთვის. რადიო სტუდიებში დიჯეები იყენებენ ყურსასმენებს მიკროფონთან საუბრისას გამორთული დინამიკებით, რათა თავიდან აიცილონ აკუსტიკური უკუკავშირი საკუთარი ხმის მოსმენისას. სტუდიურ ჩანაწერებში მუსიკოსები და მომღერლები იყენებენ ყურსასმენებს ბექ ტრეკზე ან ჯგუფზე დასაკრავად ან სიმღერისთვის. სამხედრო დანიშნულების ადგილებში, სხვადასხვა სახის აუდიო სიგნალების მონიტორინგი ხორციელდება ყურსასმენების გამოყენებით.

სადენიანი ყურსასმენები აუდიო წყაროსთან კაბელით უერთდება. ყველაზე გავრცელებული კონექტორებია 6.35  მმ ( 1 ⁄4 ინჩი ) და 3.5 მმ ( 1 ⁄8 ინჩი ) ტელეფონის კონექტორები . უფრო დიდი, 6.35 მმ-იანი კონექტორი უფრო ხშირია ფიქსირებულ ადგილას განთავსებულ სახლის ან პროფესიულ აღჭურვილობაზე. 3.5 მმ-იანი კონექტორი კვლავ ყველაზე ფართოდ გამოყენებადი კონექტორია პორტატული აპლიკაციებისთვის. ადაპტერები ხელმისაწვდომია 6.35 მმ-დან 3.5 მმ-მდე კონექტორების გადასაყვანად.       

როგორც აქტიური კომპონენტი, უსადენო ყურსასმენები, როგორც წესი, უფრო ძვირია შიდა აპარატურის საჭიროების გამო, როგორიცაა აკუმულატორი, დამუხტვის კონტროლერი, აუდიო გამაძლიერებელი და უსადენო გადამცემ-მიმღები , მაშინ როდესაც სადენიანი ყურსასმენები პასიური კომპონენტია, რომლის გადამყვანებიც იმ აუდიო წყაროს მიერთებით იმართება, რომელთანაც ისინი დაკავშირებულია.

ყურსასმენის კაბელი ჩაშენებული პოტენციომეტრით ხმის კონტროლისთვის

სადენიანი ყურსასმენები შეიძლება აღჭურვილი იყოს არამოხსნადი კაბელით, რომლის ბოლოში არის შტეფსელი ან ყურსასმენებზე არის ბუდე და მოხსნადი მამრობითი-მამრობითი კაბელი. გარე აუდიო გამყოფის გამოყენება შესაძლებელია პარალელურ წრედში სხვა სადენიანი ყურსასმენის დასაკავშირებლად , რომელიც აუდიო სიგნალს სხვა მონაწილესთან გასაზიარებლად ყოფს.  ყურსასმენის ზოგიერთი კაბელი აღჭურვილია პოტენციომეტრით ხმის კონტროლისთვის.

აუდიომეტრიული ტესტირების გამოყენება

აუდიოლოგიის სფეროში სხვადასხვა ტიპის სპეციალურად შექმნილი ყურსასმენები ან ყურსასმენები გამოიყენება სმენის ზღურბლების დასადგენად, სმენის დაქვეითების სამედიცინო დიაგნოსტიკისთვის , სმენასთან დაკავშირებული სხვა დაავადებების იდენტიფიცირებისა და სმენის სტატუსის მონიტორინგისთვის პროფესიული სმენის კონსერვაციის პროგრამებში .  ყურსასმენების კონკრეტული მოდელები სტანდარტად იქნა მიღებული კალიბრაციის სიმარტივისა და ტესტირების ობიექტებს შორის შედეგების შედარების შესაძლებლობის გამო. 

სუპრა-აურალური სტილის ყურსასმენები ისტორიულად ყველაზე ხშირად გამოიყენება აუდიოლოგიაში, რადგან ისინი ყველაზე მარტივად დასაკალიბრებელია და მრავალი წლის განმავლობაში სტანდარტად ითვლებოდა. ხშირად გამოყენებული მოდელებია Telephonics Dynamic Headphone (TDH) 39, TDH-49 და TDH-50. ყურში ჩასადგმელი ან ჩასადგმელი სტილის ყურსასმენები დღეს უფრო ხშირად გამოიყენება, რადგან ისინი უზრუნველყოფენ აურალური ხმის შესუსტების უფრო მაღალ დონეს, 6000 და 8000  ჰერცის ტესტირებისას ნაკლებ ცვალებადობას შემოაქვთ და თავიდან აიცილებენ ყურის არხების ჩავარდნით გამოწვეულ ტესტირების პრობლემებს. ჩასადგმელი ყურსასმენების ხშირად გამოყენებული მოდელია Etymotic Research ER-3A. წრიული ყურსასმენები ასევე გამოიყენება სმენის ზღურბლების დასადგენად გაფართოებულ მაღალი სიხშირის დიაპაზონში (8000  ჰერციდან 20000  კჰც-მდე). Etymotic Research ER-2A ჩასადგმელ ყურსასმენებთან ერთად, Sennheiser HDA300 და Koss HV/1A წრიული ყურსასმენები ერთადერთი მოდელებია, რომლებსაც აქვთ ANSI სტანდარტებით აღწერილი გაფართოებული მაღალი სიხშირის დიაპაზონისთვის ხმის წნევის დონის ეკვივალენტური ზღურბლის მნიშვნელობები. 

აუდიომეტრები და ყურსასმენები ერთად უნდა დაკალიბრდეს. კალიბრაციის პროცესის დროს, აუდიომეტრიდან ყურსასმენებამდე გამომავალი სიგნალი იზომება ხმის დონის მრიცხველით , რათა უზრუნველყოფილი იყოს სიგნალის სიზუსტე აუდიომეტრზე ხმის წნევის დონისა და სიხშირის ჩვენების შესაბამისად . კალიბრაცია ხორციელდება ყურსასმენებით აკუსტიკურ შემაერთებელში , რომელიც განკუთვნილია გარეთა ყურის გადაცემის ფუნქციის იმიტაციისთვის. რადგან აუდიომეტრის საწყისი კალიბრაციის პროცესში გამოიყენება კონკრეტული ყურსასმენები, მათი შეცვლა შეუძლებელია სხვა ყურსასმენებით, თუნდაც იგივე მარკისა და მოდელის. 

ელექტრო მახასიათებლები

რადგან ყურსასმენების უმეტესობა პატარა დინამიური დინამიკებია, დინამიური დინამიკების ელექტრული მახასიათებლები ადვილად შეიძლება გამოყენებულ იქნას ყურსასმენებზე.

წინაღობა

ყურსასმენები ხელმისაწვდომია მაღალი ან დაბალი წინაღობით . დაბალი წინაღობის ყურსასმენები 16-დან 32 ომამდე დიაპაზონშია  , ხოლო მაღალი წინაღობის ყურსასმენები 100-დან 600  ომამდე. წინაღობა, როგორც წესი, იზომება 1  კჰც-ზე.  მაღალი წინაღობის ყურსასმენებს მეტი ძაბვა სჭირდებათ და მოცემული ძაბვისთვის ყურსასმენების ხმამაღალი ხმა მცირდება. ბოლო წლებში, ახალი ყურსასმენების წინაღობა ზოგადად შემცირდა, რათა მოერგოს ბატარეაზე მომუშავე პორტატულ ელექტრონიკაზე არსებულ დაბალ ძაბვებს. შესაბამისად, ახალ გამაძლიერებლებს შედარებით დაბალი გამომავალი წინაღობა აქვთ .

ყურსასმენების წინაღობა შეშფოთების საგანია გამაძლიერებლების გამომავალი სიმძლავრის შეზღუდვების გამო. დაბალი წინაღობის ყურსასმენები უფრო დიდ დატვირთვას წარმოადგენენ. გამაძლიერებლები იდეალური არ არის; მათ ასევე აქვთ გარკვეული გამომავალი წინაღობა, რომელიც ზღუდავს მათ მიერ მოწოდებული სიმძლავრის რაოდენობას. თანაბარი სიხშირული რეაგირების, ადეკვატური დემპინგის კოეფიციენტის და ხმის დაუმახინჯებლობის უზრუნველსაყოფად, გამაძლიერებელს უნდა ჰქონდეს გამომავალი წინაღობა იმ ყურსასმენების ერთ მერვედით ნაკლები, რომლებსაც ის მართავს. თუ გამომავალი წინაღობა დიდია ყურსასმენების წინაღობასთან შედარებით, შესაძლებელია მნიშვნელოვნად მაღალი დამახინჯება.  ამიტომ, დაბალი წინაღობის ყურსასმენები, როგორც წესი, უფრო ხმამაღალი და ეფექტურია, მაგრამ ასევე საჭიროებენ უფრო მძლავრ გამაძლიერებელს. მაღალი წინაღობის ყურსასმენები უფრო ტოლერანტულია გამაძლიერებლის შეზღუდვების მიმართ, მაგრამ წარმოქმნიან ნაკლებ ხმას მოცემული გამაძლიერებლის გამომავალი დონისთვის.

ისტორიულად, ბევრ ყურსასმენს ჰქონდა შედარებით მაღალი წინაღობა, ხშირად 500  ომზე მეტი, ამიტომ მათ შეეძლოთ კარგად ემუშავათ მაღალი წინაღობის მქონე მილის გამაძლიერებლებთან . ამის საპირისპიროდ, თანამედროვე ტრანზისტორულ გამაძლიერებლებს შეიძლება ჰქონდეთ ძალიან დაბალი გამომავალი წინაღობა, რაც საშუალებას იძლევა გამოიყენოთ დაბალი წინაღობის ყურსასმენები. ეს ნიშნავს, რომ ძველ აუდიო აპარატურას შეიძლება ჰქონდეს დაბალი ხარისხის გამომავალი ხმა ზოგიერთ თანამედროვე, დაბალი წინაღობის მქონე ყურსასმენზე. ამ შემთხვევაში, გარე ყურსასმენის გამაძლიერებელი შეიძლება სასარგებლო იყოს.

მგრძნობელობა

მგრძნობელობა არის საზომი იმისა, თუ რამდენად ეფექტურად გარდაქმნის ყურსასმენი შემომავალ ელექტრულ სიგნალს გასაგონ ხმად. ამრიგად, ის მიუთითებს, თუ რამდენად ხმამაღალია ყურსასმენები მოცემული ელექტროძრავის დონისთვის. მისი გაზომვა შესაძლებელია ხმის წნევის დონის დეციბელებით მილივატზე (dB (SPL)/mW) ან ხმის წნევის დონის დეციბელებით ვოლტზე (dB (SPL)/V) .  ორივე განმარტება ფართოდ გამოიყენება, ხშირად ურთიერთშემცვლელად. რადგან ყურსასმენის გამაძლიერებლის გამომავალი ძაბვა (მაგრამ არა სიმძლავრე) არსებითად მუდმივია უმეტესი გავრცელებული ყურსასმენისთვის, dB/mW ხშირად უფრო სასარგებლოა, თუ ის dB/V- ად გარდაიქმნება ომის კანონის გამოყენებით :

მას შემდეგ, რაც ვოლტზე მგრძნობელობა ცნობილია, ყურსასმენების მაქსიმალური ხმის სიმძლავრე ადვილად გამოითვლება გამაძლიერებლის მაქსიმალური გამომავალი ძაბვის მიხედვით. მაგალითად, 100 dB (SPL)/V მგრძნობელობის მქონე ყურსასმენისთვის, 1 საშუალო კვადრატული ფესვის (RMS) ძაბვის მქონე გამაძლიერებელი გამოიმუშავებს მაქსიმალურ ხმას 100 dB (SPL) .

მაღალი მგრძნობელობის ყურსასმენების სიმძლავრის გამაძლიერებლებთან შეხამებამ შეიძლება გამოიწვიოს სახიფათოდ მაღალი ხმა და დააზიანოს ყურსასმენები. მაქსიმალური ხმის წნევის დონე პრიორიტეტის საკითხია, ზოგიერთი წყარო არ გვირჩევს 110-დან 120 დბ-მდე (SPL)- ზე მაღალს . ამის საპირისპიროდ, ამერიკის შრომის უსაფრთხოებისა და ჯანმრთელობის ადმინისტრაცია გვირჩევს საშუალო SPL-ს არაუმეტეს 85  დბ(A)-სა, რათა თავიდან ავიცილოთ სმენის ხანგრძლივი დაკარგვა, ხოლო ევროკავშირის სტანდარტი EN 50332-1:2013 გვირჩევს, რომ 85  დბ(A)-ზე მეტი ხმა მოიცავდეს გაფრთხილებას, აბსოლუტური მაქსიმალური ხმა (განისაზღვრება 40–4,000  ჰც ხმაურის გამოყენებით) არაუმეტეს 100  დბ-ისა, რათა თავიდან ავიცილოთ შემთხვევითი სმენის დაზიანება.  ამ სტანდარტის გამოყენებით, 90, 100 და 110 დბ(SPL)/V მგრძნობელობის მქონე ყურსასმენები უნდა იმართებოდეს გამაძლიერებლით, რომელსაც შეუძლია მაქსიმალური ხმის პარამეტრით შესაბამისად 3.162, 1.0 და 0.3162 RMS ვოლტზე მეტი ძაბვის გამომუშავება, რათა შემცირდეს სმენის დაზიანების რისკი.

ყურსასმენების მგრძნობელობა, როგორც წესი, იზომება 1  კჰც-ზე და ხშირია 80-დან 125 დბ/მვტ- მდე მნიშვნელობები . 

სპეციფიკაციები

ყურსასმენის ზომას შეუძლია გავლენა მოახდინოს ყურსასმენის სიზუსტესა და პორტატულობას შორის ბალანსზე. ზოგადად, ყურსასმენის ფორმ-ფაქტორები შეიძლება დაიყოს ოთხ ცალკეულ კატეგორიად: ყურის გარშემოწერილობა (ყურს ზემოთ), ყურზე დამონტაჟებული (ყურზე დამონტაჟებული), ყურსასმენის საცმი და ყურში ჩამონტაჟებული .

ყურის ადაპტაცია

ცირკულარული

ცირკულარულ ყურსასმენებს აქვთ დიდი ბალიშები, რომლებიც გარე ყურს აკრავს გარს.

ცირკულარული ყურსასმენები (ზოგჯერ მას სრული ზომის ან ყურზე დასადგმელ ყურსასმენებსაც უწოდებენ ) ყურის წრიული ან ოვალური ბალიშებითაა დაფარული. რადგან ეს ყურსასმენები მთლიანად გარს აკრავს ყურს, მათი დაპროექტება შესაძლებელია ისე, რომ მთლიანად ჰერმეტულად მოერგოს თავს, რათა შეამციროს გარე ხმაური. ​​მათი ზომის გამო, ცირკულარული ყურსასმენები შეიძლება მძიმე იყოს. წონისგან გამოწვეული დისკომფორტის შესამცირებლად საჭიროა ერგონომიული თავსაბურავი და ყურის ბალიშების დიზაინი.

სუპრა-აურალური

ყურზე დასამაგრებელი (სუპრა-აურალური) ყურსასმენების წყვილი

სუპრა-აურალურ ყურსასმენებს ან ყურზე დასამაგრებელ ყურსასმენებს აქვთ ბალიშები, რომლებიც ყურებს აწვება და არა მათ გარშემო. 1980-იან წლებში ისინი ხშირად პერსონალურ სტერეო სისტემებთან ერთად იყო მორგებული . ამ ტიპის ყურსასმენები, როგორც წესი, უფრო პატარა და მსუბუქია, ვიდრე ცირკულარული ყურსასმენები და ისინი ნაკლებად ასუსტებენ გარე ხმაურს. სუპრა-აურალურ ყურსასმენებს ასევე შეუძლიათ დისკომფორტის გამოწვევა ყურზე ზეწოლის გამო, ყურის გარშემო დასამაგრებელ ცირკულარულ ყურსასმენებთან შედარებით. კომფორტი შეიძლება განსხვავდებოდეს ყურის მასალის გამო.

ყურსასმენები

ყურზე მოსარგები ყურსასმენები ინდივიდუალურად მაგრდება მომხმარებლის გარეთა ყურზე ან სასმენ არხზე.

ყურსასმენები

ყურსასმენები გარეთა ყურშია მოთავსებული.

ყურსასმენები ან, უფრო გვიან, ყურსასმენები  ძალიან პატარა ზომის ყურსასმენებია, რომლებიც პირდაპირ ყურის გარეთა ნაწილში მაგრდება , ყურის არხში მიმართული, მაგრამ არა ჩასმული. ყურსასმენები პორტატული და მოსახერხებელია, მაგრამ ბევრი ადამიანი მათ არაკომფორტულად მიიჩნევს.  ისინი თითქმის არ უზრუნველყოფენ აკუსტიკურ იზოლაციას და გარემოს ხმაურისთვის ადგილს ტოვებენ; მომხმარებლებს შეუძლიათ კომპენსირება მოახდინონ ხმის გაზრდით, რაც ხმაურიან გარემოში ზრდის სმენის დაკარგვის რისკს .  მეორეს მხრივ, ისინი მომხმარებელს საშუალებას აძლევს უკეთ იცოდეს გარემო. ტრანზისტორული რადიოს ადრეული დღეებიდან მოყოლებული, ყურსასმენები ჩვეულებრივ პერსონალურ მუსიკალურ მოწყობილობებთან ერთად მოჰყვებოდა . ისინი ზოგჯერ იყიდება ქაფით ან რეზინის ბალიშებით კომფორტისთვის.

ყურში ჩასადები ყურსასმენები

ყურშიდა მონიტორები ყურის არხშიც ვრცელდება და გარე ხმაურისგან იზოლაციას უზრუნველყოფს.

ყურში ჩასადგმელი ყურსასმენები, ასევე ცნობილი როგორც კანალფონები , არის პატარა ზომის ყურსასმენები, რომლებიც თავსდება თავად ყურის არხში და აქვთ ყურსასმენების მსგავსი პორტაბელურობა. ყურში ჩასადგმელი მონიტორები (IEM) არის მაღალი ხარისხის ყურში ჩასადგმელი ყურსასმენები, რომლებსაც იყენებენ აუდიო ინჟინრები და მუსიკოსები , ასევე აუდიოფილები.

ყურის არხის ზოგადი ან ინდივიდუალურად მორგებული საცობები მზადდება სილიკონის რეზინისგან, ელასტომერისგან ან ქაფისგან. ასეთი საცობები ქვედა კლასის მოწყობილობებში შეიძლება ურთიერთშემცვლელი იყოს, რაც ზრდის მათი ჩამოვარდნის და ყურის არხში გაჭედვის რისკს. ყურშიდა ყურსასმენები იყენებენ ყურის არხის ჩამოსხმას ინდივიდუალურად ჩამოსხმული საცობების შესაქმნელად, რაც უზრუნველყოფს დამატებით კომფორტს და ხმაურის იზოლაციას. 

რადგან ყურში ჩასადგმელი ყურსასმენები ყურის არხში ერევა, მათ შეიძლება ადვილად ამოსრიალონ და გარემოს ხმაურის დიდ ნაწილს ბლოკავენ. გარემოდან ხმის არარსებობა შეიძლება პრობლემა იყოს, როდესაც ხმა უსაფრთხოების ან სხვა მიზეზების გამო აუცილებელი სიგნალია, მაგალითად, მანქანის მართვის, სიარულის ან სატრანსპორტო საშუალებების მოძრაობასთან ახლოს ან მათში მოძრაობისას.  ზოგიერთი ყურში ჩასადგმელი ყურსასმენი იყენებს ჩაშენებულ მიკროფონებს, რათა საჭიროების შემთხვევაში გარე ხმები მოისმინონ. 

ღია ან დახურული ზურგით

როგორც წრიული, ასევე სუპრა-აურის ყურსასმენები შეიძლება განვასხვავოთ ყურსასმენების ტიპის მიხედვით:

ღია ზურგით

ყურსასმენები, რომლებსაც ყურსასმენის უკანა მხარე გახსნილი აქვთ. ეს ყურსასმენიდან მეტ ხმას გამოყოფს და ასევე, გარემოს ხმებსაც უშვებს ყურსასმენში, თუმცა გარემოდან მიღებული ხმების ჩართვის გამო, ის უფრო ბუნებრივ ან დინამიკის მსგავს ხმას იძლევა.

ნახევრად ღია

კომპრომისი ღია და დახურული ყურსასმენებს შორის. ტერმინის „ნახევრად ღია ყურსასმენის“ ზუსტი განმარტება არ არსებობს.

დახურული ზურგი

დახურული (ან ჰერმეტული) ყურსასმენების უკანა მხარე დახურულია. ისინი, როგორც წესი, გარემოს ხმაურის ნაწილს ბლოკავენ. დახურული ყურსასმენები, როგორც წესი, უფრო ძლიერ დაბალ სიხშირეებს წარმოქმნიან, ვიდრე ღია ყურსასმენები.

ყურსასმენი

ხმოვანი ჩატებისთვის გამოყენებული ყურსასმენის ტიპიური მაგალითი

ყურსასმენი არის ყურსასმენი მიკროფონთან ერთად . ყურსასმენები უზრუნველყოფენ ტელეფონის ყურსასმენის ეკვივალენტურ ფუნქციონირებას ხელების გარეშე მუშაობით. ყურსასმენების გამოყენებას შორის, ტელეფონის გამოყენების გარდა, არის ავიაციის, თეატრის ან ტელევიზიის სტუდიის ინტერკომის სისტემები და კონსოლის ან კომპიუტერის თამაშები . ყურსასმენები დამზადებულია ერთყურსასმენიანი (მონო) ან ორმაგი ყურსასმენით (მონო ორივე ყურისთვის ან სტერეო). ყურსასმენების მიკროფონის მკლავი არის ან გარე მიკროფონის ტიპის, სადაც მიკროფონი მოთავსებულია მომხმარებლის პირის წინ, ან ხმოვანი მილის ტიპის, სადაც მიკროფონი მოთავსებულია ყურსასმენში და მეტყველება მას ღრუ მილის საშუალებით აღწევს.

ტელეფონის ყურსასმენები

Sony Ericsson-ის უსადენო Bluetooth ყურსასმენი

ტელეფონის ყურსასმენები უერთდება სახმელეთო ტელეფონის სისტემას. ტელეფონის ყურსასმენი ფუნქციონირებს ტელეფონის ყურსასმენის ჩანაცვლებით . სტანდარტული სადენიანი ტელეფონების ყურსასმენები აღჭურვილია სტანდარტული 4P4C კონექტორით, რომელსაც ჩვეულებრივ RJ-9 კონექტორს უწოდებენ. ყურსასმენები ასევე ხელმისაწვდომია 2.5 მმ-იანი ჯეკის სოკეტებით მრავალი DECT ტელეფონისა და სხვა აპლიკაციებისთვის. ხელმისაწვდომია უსადენო Bluetooth ყურსასმენები, რომლებიც ხშირად გამოიყენება მობილურ ტელეფონებთან ერთად . ყურსასმენები ფართოდ გამოიყენება ტელეფონით ინტენსიური სამუშაოებისთვის, განსაკუთრებით ქოლ-ცენტრის თანამშრომლების მიერ. მათ ასევე იყენებენ ყველა, ვისაც სურს სატელეფონო საუბრების წარმოება ორივე ხელით თავისუფალი.

ტელეფონების ძველი მოდელებისთვის, ყურსასმენის მიკროფონის წინაღობა, როგორც წესი, განსხვავდება ორიგინალი ტელეფონის წინაღობისგან, რაც მოითხოვს ტელეფონის ყურსასმენისთვის წინაღობის შესაბამისი ტელეფონის გამაძლიერებელს. გამაძლიერებელი თავსებადია ტელეფონის ყურსასმენთან და გთავაზობთ ხმის გამაძლიერებას მიკროფონისთვის, ასევე დინამიკებისთვის. ტელეფონის გამაძლიერებლების უმეტესობა გთავაზობთ ხმის რეგულირებას დინამიკისთვის, ასევე მიკროფონისთვის, ხმის გამორთვის ფუნქციას და ყურსასმენსა და ტელეფონს შორის გადართვას. ტელეფონის გამაძლიერებლები იკვებება ელემენტებით ან ცვლადი დენის ადაპტერებით .

საკომუნიკაციო ყურსასმენები

საავიაციო ყურსასმენი 

საკომუნიკაციო ყურსასმენები გამოიყენება ორმხრივი კომუნიკაციისთვის და, როგორც წესი, შედგება ყურსასმენისა და მიმაგრებული მიკროფონისგან. ასეთი ყურსასმენები გამოიყენება სხვადასხვა პროფესიაში, როგორიცაა ავიაცია, სამხედრო, სპორტი, მუსიკა და მრავალ სერვისზე ორიენტირებულ სექტორში. ისინი სხვადასხვა ფორმისა და ზომისაა, რაც დამოკიდებულია გამოყენებაზე, საჭირო ხმაურის შესუსტებასა და საჭირო კომუნიკაციის სიზუსტეზე.

გარემოს ხმაურის შემცირება

ზოგიერთი ყურში ჩასადგმელი ყურსასმენი, რომელსაც სასაუბროდ „ყურებში ჩასადგმელს“ უწოდებენ, კარგია ხმაურის იზოლაციისთვის.

გარემოდან წამოსული არასასურველი ხმაურის შემცირება შესაძლებელია ყურიდან ხმის გამორიცხვით პასიური ხმაურის იზოლაციით, ან, ხშირად იზოლაციასთან ერთად, აქტიური ხმაურის ჩახშობით .

პასიური ხმაურის იზოლაცია არსებითად ყურსასმენის კორპუსის, ყურის ზემოთ ან ყურში ჩასმულის, პასიურ ყურის საცობად გამოყენებას გულისხმობს, რომელიც უბრალოდ ბლოკავს ხმას. ყურსასმენების ტიპები, რომლებიც ყველაზე მეტად ახშობენ ხმას, არის ყურშიდა და დახურული ყურსასმენები, როგორც წრიული, ასევე სუპრააური. ​​ღია და ყურსასმენები გარკვეულ პასიურ ხმაურის იზოლაციას უზრუნველყოფენ, მაგრამ გაცილებით ნაკლებს, ვიდრე სხვები. ტიპიური დახურული ყურსასმენები ბლოკავს 8-დან 12  დბ-მდე, ხოლო ყურში ჩასადგმელი - 10-დან 15  დბ-მდე. ზოგიერთი მოდელი სპეციალურად შექმნილია დრამერებისთვის, რათა დრამერმა შეძლოს ჩაწერილი ხმის მონიტორინგი და ამავდროულად მაქსიმალურად შეამციროს უშუალოდ დრამებიდან წამოსული ხმა. ასეთი ყურსასმენები, როგორც ამბობენ, გარემოს ხმაურს დაახლოებით 25 დბ-ით ამცირებს  .

აქტიური ხმაურის ჩამხშობი ყურსასმენები იყენებენ მიკროფონს, გამაძლიერებელს და დინამიკს გარემოს ხმაურის ფაზურად შებრუნებული ფორმით აღსაქმელად, გასაძლიერებლად და დასაკრავად; ეს გარკვეულწილად აქრობს გარემოდან არასასურველ ხმაურს სასურველი ხმის წყაროზე ზემოქმედების გარეშე, რომელსაც მიკროფონი არ აღიქვამს და არ უკუაქცევს. მათ სქემების მუშაობისთვის სჭირდებათ კვების წყარო, როგორც წესი, ბატარეა. აქტიური ხმაურის ჩამხშობ ყურსასმენებს შეუძლიათ გარემოს ხმაურის 20  დბ-ით ან მეტით შესუსტება, მაგრამ აქტიური სქემა ძირითადად ეფექტურია მუდმივ და დაბალ სიხშირეებზე, ვიდრე მკვეთრ ხმებსა და ხმებზე. ზოგიერთი ხმაურის ჩამხშობი ყურსასმენი ძირითადად შექმნილია თვითმფრინავებში, მატარებლებსა და ავტომობილებში ძრავისა და მგზავრობის დაბალი სიხშირის ხმაურის შესამცირებლად და ნაკლებად ეფექტურია სხვა ტიპის ხმაურის მქონე გარემოში.

დაკავშირებადობა

სადენიანი

სადენიანი ყურსასმენები წყაროს მოწყობილობასთან პირდაპირ ელექტრო კავშირს ამყარებენ კაბელის გამოყენებით, რომელიც, როგორც წესი, ყურსასმენის ჯეკთან არის დაკავშირებული .

უსადენო

თანამედროვე უსადენო ან უსადენო ყურსასმენებს არ აქვთ კაბელი, რომელიც აკავშირებს ორ ყურსასმენს წყაროს მოწყობილობასთან ან ერთმანეთთან; ისინი აუდიოს იღებენ უსადენო ტექნოლოგიის, მაგალითად Bluetooth-ის საშუალებით . ისტორიულად, „უკაბელო“ გულისხმობდა რადიომიმღებთან კავშირს, რომელიც ცნობილი იყო როგორც უსადენო.

ზოგიერთ მოდელზე ორივე აუდიო ნაკადი გადაიცემა ერთ ყურსასმენზე, რომელიც ერთ ნაკადს მეორე ყურსასმენზე გადამისამართებს. სხვა მოდელებზე თითოეული ყურსასმენი აუდიო ნაკადს პირდაპირ წყარო მოწყობილობიდან იღებს. პირველი განლაგების უპირატესობა ის არის, რომ თავსებადია მემკვიდრეობით მიღებულ სისტემებთან, ხოლო მეორე განლაგების უპირატესობა ის არის, რომ ნაკლებ ენერგიას ხარჯავს ყურსასმენში, რომელსაც ერთი აუდიო ნაკადის გადამისამართება უწევს.

ორ უსადენო ყურსასმენს შორის კავშირს შეიძლება ეწოდოს ნამდვილი უსადენო სტერეო (TWS) , რომელიც უზრუნველყოფს ბატარეის ხანგრძლივ მუშაობას და სრულ გადაცემას მარცხენა და მარჯვენა არხებზე, რაც თავიდან აგაცილებთ წყაროს სიგნალის შესაძლო გამოტოვებას, თუ მხოლოდ ერთი ყურსასმენი გამოიყენება. 

გადამცემის ტექნოლოგია

ყურსასმენები იყენებენ სხვადასხვა ტიპის გადამყვანს ელექტრული სიგნალების ხმად გადასაყვანად.

მოძრავი ხვეული

ყურსასმენის ტიპიური მოძრავი ხვეულის გადამყვანი

მოძრავი ხვეულის დრაივერი , რომელსაც უფრო ხშირად „დინამიურ“ დრაივერს უწოდებენ, ყურსასმენებში ყველაზე გავრცელებული ტიპია. იგი შედგება ყურსასმენის ჩარჩოზე მიმაგრებული სტაციონარული მაგნიტური ელემენტისგან, რომელიც ქმნის სტატიკურ მაგნიტურ ველს. ყურსასმენებში მაგნიტი, როგორც წესი, შედგება ფერიტის ან ნეოდიმისგან . ხმოვანი ხვეული , მავთულის მსუბუქი ხვეული, ჩამოკიდებულია მაგნიტის მაგნიტურ ველში და მიმაგრებულია დიაფრაგმაზე, რომელიც, როგორც წესი, დამზადებულია მსუბუქი, მასასთან მაღალი სიმტკიცის ცელულოზის, პოლიმერის, ნახშირბადის მასალის, ქაღალდის ან მსგავსი მასალისგან. როდესაც აუდიო სიგნალის ცვალებადი დენი ხვეულში გადის, ის ქმნის ცვალებად მაგნიტურ ველს, რომელიც რეაგირებს სტატიკურ მაგნიტურ ველზე, ახდენს ცვალებად ძალას ხვეულზე, რაც იწვევს მის და მიმაგრებული დიაფრაგმის ვიბრაციას. ვიბრირებადი დიაფრაგმა ჰაერს უბიძგებს ბგერითი ტალღების წარმოქმნის მიზნით .

MEMS

MEMS დინამიკები დამზადებულია PCB სუბსტრატებზე. 

ელექტროსტატიკური

ელექტროსტატიკური დინამიკის დიაგრამა

ელექტროსტატიკური დრაივერები შედგება თხელი, ელექტრულად დამუხტული დიაფრაგმისგან, როგორც წესი, დაფარული PET აპკის მემბრანისგან, რომელიც ჩამოკიდებულია ორ პერფორირებულ ლითონის ფირფიტას (ელექტროდს) შორის. ელექტრო ხმოვანი სიგნალი მიეწოდება ელექტროდებს და ქმნის ელექტრულ ველს; ამ ველის პოლარობიდან გამომდინარე, დიაფრაგმა იზიდება ერთ-ერთი ფირფიტისკენ. ჰაერი იძულებით გადის პერფორაციებში; მემბრანის მამოძრავებელ მუდმივად ცვალებად ელექტრულ სიგნალთან ერთად წარმოიქმნება ხმოვანი ტალღა. ელექტროსტატიკური ყურსასმენები, როგორც წესი, უფრო ძვირია, ვიდრე მოძრავი ხვეული და შედარებით იშვიათია. გარდა ამისა, მემბრანის გადახრის სიგნალის გასაძლიერებლად საჭიროა სპეციალური გამაძლიერებელი, რაც ხშირად მოითხოვს 100-დან 1000 ვოლტამდე დიაპაზონის ელექტრულ პოტენციალებს  .

უკიდურესად თხელი და მსუბუქი დიაფრაგმის მემბრანის გამო, რომლის სისქე ხშირად მხოლოდ რამდენიმე მიკრომეტრია, და მოძრავი ლითონის ნაწილების სრული არარსებობის გამო, ელექტროსტატიკური ყურსასმენების სიხშირული რეაქცია, როგორც წესი, დაახლოებით 20  კჰც-ის ხმოვან ზღვარს გაცილებით მაღლა ვრცელდება. მაღალი სიხშირის რეაქცია ნიშნავს, რომ დაბალი-შუა ზოლის დამახინჯების დონე შენარჩუნებულია ხმოვანი სიხშირის დიაპაზონის ზედა ნაწილამდე, რაც, როგორც წესი, არ ხდება მოძრავი კოჭის დრაივერების შემთხვევაში. ასევე, არ არსებობს სიხშირის რეაქციის პიკური დონე, რომელიც რეგულარულად შეინიშნება მოძრავი კოჭის დრაივერების მაღალი სიხშირის რეგიონში. კარგად შემუშავებულ ელექტროსტატიკულ ყურსასმენებს შეუძლიათ მნიშვნელოვნად უკეთესი ხმის ხარისხის წარმოება, ვიდრე სხვა ტიპის ყურსასმენებს. 

ელექტროსტატიკური ყურსასმენები მომხმარებლის თავზეა დამონტაჟებული და საჭიროებს 100  ვოლტიდან 1 კვ-მდე ძაბვის გენერირებას . იზოლატორების გამოგონების შემდეგ, რეალური საფრთხე არ არსებობს. მათ არ სჭირდებათ მნიშვნელოვანი ელექტრული დენის მიწოდება , რაც გაუმართაობის შემთხვევაში კიდევ უფრო ამცირებს მომხმარებლისთვის ელექტრო საფრთხეს. 

ელექტროტი

ელექტროტის დრაივერი ფუნქციონირებს ელექტროსტატიკური დრაივერის მსგავსად ელექტრომექანიკური საშუალებებით. თუმცა, ელექტროტის დრაივერს აქვს ჩაშენებული მუდმივი მუხტი, ხოლო ელექტროსტატიკურს აქვს მუხტი, რომელიც დრაივერს გარე გენერატორის მეშვეობით მიეწოდება. ელექტროტები და ელექტროსტატიკური ყურსასმენები შედარებით იშვიათია. ორიგინალი ელექტროტები, როგორც წესი, უფრო იაფი და ტექნიკური შესაძლებლობებითა და სიზუსტით დაბალი იყო, ვიდრე ელექტროსტატიკები. 2009 წლიდან 2013 წლამდე დამტკიცებულია პატენტის განაცხადები, რომლებიც აჩვენებს, რომ სხვადასხვა მასალის, მაგალითად, „ფტორირებული ციკლური ოლეფინის ელექტროტის ფირის“ გამოყენებით, სიხშირის რეაგირების დიაგრამის ჩვენებებს შეუძლიათ მიაღწიონ 50 კჰც  -ს 100 დბ-ზე. როდესაც ეს ახალი გაუმჯობესებული ელექტროტები შერწყმულია ტრადიციულ გუმბათოვან ყურსასმენის დრაივერთან, შესაძლებელია ისეთი ყურსასმენების წარმოება, რომლებიც იაპონიის აუდიო საზოგადოების მიერ აღიარებულია, როგორც მაღალი რეზოლუციის აუდიო პროგრამაში გაწევრიანების ღირსი. აშშ პატენტები 8,559,660 B2. 7,732,547 B2.7,879,446 B2.7,498,699 B2.

ბრტყელი მაგნიტური

ბრტყელმაგნიტური (ასევე ცნობილი როგორც ორთოდინამიკური) ყურსასმენები ელექტროსტატიკური ყურსასმენების მსგავს ტექნოლოგიას იყენებენ, თუმცა გარკვეული ფუნდამენტური განსხვავებებით. ისინი ბრტყელმაგნიტური დინამიკების მსგავსად მუშაობენ .

ბრტყელი მაგნიტური დრაივერი შედგება შედარებით დიდი მემბრანისგან, რომელიც შეიცავს ჩაშენებულ მავთულის ნიმუშს. ეს მემბრანა ჩამოკიდებულია მუდმივი, საპირისპიროდ განლაგებული მაგნიტების ორ კომპლექტს შორის. მემბრანაში ჩაშენებული მავთულებიდან გამავალი დენი წარმოქმნის მაგნიტურ ველს, რომელიც რეაგირებს მუდმივი მაგნიტების ველთან და იწვევს მოძრაობას მემბრანაში, რაც წარმოქმნის ხმას.

დაბალანსებული არმატურა

დაბალანსებული არმატურის გადამყვანი

არმატურა დაბალანსებულია და დიაფრაგმაზე ძალას არ ახდენს

არმატურა დაჭიმულია და ძალას ახდენს დიაფრაგმაზე

დაბალანსებული არმატურა არის ხმის გადამყვანის დიზაინი, რომელიც ძირითადად განკუთვნილია ელემენტის ელექტრული ეფექტურობის გასაზრდელად დიაფრაგმაზე დატვირთვის აღმოფხვრით, რაც დამახასიათებელია მრავალი სხვა მაგნიტური გადამყვანი სისტემისთვის. როგორც სქემატურად ნაჩვენებია მარცხენა დიაგრამაზე, ის შედგება მოძრავი მაგნიტური არმატურისგან, რომელიც ბრუნავს ისე, რომ მას შეუძლია გადაადგილება მუდმივი მაგნიტის ველში. როდესაც ის ზუსტად არის ცენტრირებული მაგნიტურ ველში, არმატურაზე არ მოქმედებს ჯამური ძალა, აქედან გამომდინარეობს ტერმინი „დაბალანსებული“. როგორც ილუსტრირებულია მარჯვენა დიაგრამაზე, როდესაც კოჭაში გადის ელექტრული დენი , ის ამაგნიტებს არმატურას ერთი მიმართულებით ან მეორე მიმართულებით, რაც იწვევს მის ოდნავ ბრუნვას ერთი მიმართულებით ან მეორე მიმართულებით, რითაც ამოძრავებს დიაფრაგმას ხმის გამოსაცემად .

ყურსასმენის ინდივიდუალური დიზაინი, რომელიც იყენებს 8 დაბალანსებულ არმატურას სამმაგი კროსოვერის კონფიგურაციაში (4 დაბალი/2 საშუალო/2 მაღალი). ყურსასმენების დიზაინში ხშირად გამოიყენება მრავალი დაბალანსებული არმატურა უფრო მაღალი ხარისხის ხმის უზრუნველსაყოფად.

დიზაინი მექანიკურად სტაბილური არ არის; მცირე დისბალანსი არმატურას მაგნიტის ერთ პოლუსზე ეკვრის. არმატურის „ბალანსის“ პოზიციაში შესანარჩუნებლად საკმაოდ ძლიერი აღმდგენი ძალაა საჭირო. მიუხედავად იმისა, რომ ეს ამცირებს მის ეფექტურობას, ამ დიზაინს მაინც შეუძლია უფრო მეტი ხმის გამომუშავება ნაკლები სიმძლავრით, ვიდრე ნებისმიერ სხვა დიზაინს. ^{[ საჭიროა განმარტება ]} 1920-იან წლებში Baldwin Mica Diaphragm რადიოყურსასმენების სახელით პოპულარული დაბალანსებული არმატურის გადამყვანები მეორე მსოფლიო ომის დროს დაიხვეწა სამხედრო ხმოვან ტელეფონებში გამოსაყენებლად . ზოგიერთმა მათგანმა მიაღწია გასაოცარ ელექტროაკუსტიკურ გარდაქმნის ეფექტურობას, 20%-დან 40%-მდე დიაპაზონში, ვიწრო გამტარუნარიანობის ხმოვანი სიგნალებისთვის.

დღეს ისინი, როგორც წესი, მხოლოდ ყურშიდა ყურსასმენებსა და სმენის აპარატებში გამოიყენება, სადაც მათი მაღალი ეფექტურობა და პატარა ზომა მთავარი უპირატესობაა.  ისინი, როგორც წესი, შეზღუდულია სმენის სპექტრის უკიდურეს დიაპაზონში (მაგ. 20  ჰც-ზე ნაკლები და 16  კჰც-ზე მეტი) და საჭიროებენ უკეთეს დალუქვას, ვიდრე სხვა ტიპის დრაივერები, რათა სრულად გამოავლინონ თავიანთი პოტენციალი. მაღალი კლასის მოდელებში შეიძლება გამოყენებულ იქნას მრავალი არმატურის დრაივერი, რომლებიც სიხშირის დიაპაზონებს მათ შორის ყოფენ პასიური კროსოვერის ქსელის გამოყენებით. ზოგიერთი მათგანი აერთიანებს არმატურის დრაივერს მცირე მოძრავი ხვეულის დრაივერთან ბასის გამომავალი სიხშირის გასაზრდელად.

რადიომიმღებების ადრეული დინამიკები კონუსებისთვის დაბალანსებულ არმატურის დრაივერებს იყენებდნენ. 

თერმოაკუსტიკური ტექნოლოგია

თერმოაკუსტიკური ეფექტი გამტარის აუდიოსიხშირული ჯოულის გაცხელებიდან წარმოქმნის ხმას, ეფექტი, რომელიც არ არის მაგნიტური და არ იწვევს დინამიკის ვიბრაციას. 2013 წელს ცინგჰუას უნივერსიტეტის კვლევითმა ჯგუფმა აჩვენა თერმოაკუსტიკურ მექანიზმზე დაფუძნებული ნახშირბადის ნანომილების თხელი ძაფის ყურსასმენი.  წარმოებულ CNT თხელი ძაფის ყურსასმენს აქვს სამუშაო ელემენტი, რომელსაც CNT თხელი ძაფის თერმოაკუსტიკური ჩიპი ეწოდება. ასეთი ჩიპი შედგება CNT თხელი ძაფის მასივის ფენისგან, რომელიც დამაგრებულია სილიკონის ვაფლზე, და მიკროფაბრიკაციის მეთოდებით ვაფლზე გარკვეული სიღრმის პერიოდული ღარებია გაკეთებული, რათა ჩაახშოს სითბოს გაჟონვა CNT ძაფიდან სუბსტრატზე. ^{[ საჭიროა წყაროს მითითება ]}

სხვა გადამყვანი ტექნოლოგიები

ყურსასმენებისთვის გაცილებით ნაკლებად გამოყენებული გადამყვანების ტექნოლოგიებია Heil Air Motion Transformer (AMT); პიეზოელექტრული ფირი; ლენტური ბრტყელი მაგნიტური; მაგნიტოსტრიქცია და პლაზმური ან იონური . პირველი Heil AMT ყურსასმენი ESS Laboratories-მა გამოუშვა ბაზარზე და არსებითად წარმოადგენდა ESS AMT მაღალი სიხშირის დინამიკს, რომელიც კომპანიის ერთ-ერთი დინამიკიდან სრული დიაპაზონით მუშაობდა. საუკუნის დასაწყისიდან მხოლოდ შვეიცარიის Precide-მა დაამზადა AMT ყურსასმენები. პიეზოელექტრული ფირის ყურსასმენები პირველად Pioneer-მა შეიმუშავა, მათი ორი მოდელი იყენებდა ფირის ბრტყელ ფურცელს, რომელიც ზღუდავდა ჰაერის მოძრაობის მაქსიმალურ მოცულობას. ამჟამად, TakeT აწარმოებს პიეზოელექტრულ ფირის ყურსასმენებს, რომლებიც AMT გადამყვანის მსგავსი ფორმისაა, მაგრამ Precide დრაივერის მსგავსად, დიაფრაგმაზე გადამყვანის ნაკეცების ზომაში ვარიაცია აქვს. ის ასევე მოიცავს ორმხრივ დიზაინს მაღალი სიხშირის/სუპერ მაღალი სიხშირის პანელის ჩართვით. დიაფრაგმის დაკეცილი ფორმა საშუალებას აძლევს უფრო დიდი ზედაპირის მქონე გადამყვანს მოერგოს მცირე სივრცის შეზღუდვებს. ეს ზრდის ჰაერის მთლიან მოცულობას, რომლის გადაადგილებაც შესაძლებელია გადამყვანის თითოეულ მოძრაობაზე, მოცემული გამოსხივების არეალის გათვალისწინებით.

მაგნიტოსტრიქციული ყურსასმენები, რომლებიც ზოგჯერ Bonephones-ის ეტიკეტით იყიდება , თავის გვერდით ვიბრაციით მუშაობენ და ბგერას ძვლის გამტარობის გზით გადასცემენ . ეს განსაკუთრებით სასარგებლოა იმ სიტუაციებში, როდესაც ყურები თავისუფალი უნდა იყოს, ან იმ ადამიანებისთვის, რომლებიც ყრუები არიან ისეთი მიზეზების გამო, რომლებიც გავლენას არ ახდენს სმენის ნერვულ აპარატზე . თუმცა, მაგნიტოსტრიქციული ყურსასმენები შეზღუდულია თავისი სიზუსტით ტრადიციულ ყურსასმენებთან შედარებით, რომლებიც ყურის ნორმალურ ფუნქციონირებას ეყრდნობიან. გარდა ამისა, 1980-იანი წლების შუა პერიოდში, ფრანგულმა კომპანია Audio Reference-მა სცადა ანრი ბონდარის მიერ გამოგონილი Plasmasonic პლაზმური ყურსასმენის ბაზარზე გამოშვება.  არ არსებობს ცნობილი ფუნქციონირების ნიმუშები. ყურსასმენში ჰაერის მცირე მოცულობის გამო, პლაზმური ან იონური გადამყვანი შეიძლება გახდეს სრული დიაპაზონის დრაივერი, თუმცა საჭირო მაღალი ტემპერატურა და ძაბვა მათ ძალიან იშვიათს ხდის.

უპირატესობები და შეზღუდვები

Sony MDR-7506 ყურსასმენები შენახულ კონფიგურაციაში

მიკრო აუდიო გამაძლიერებელი სმარტფონებიდან და ა.შ. ყურსასმენებზე გამომავალი სიმძლავრის გასაძლიერებლად . მაგალითად, გამოიყენება სმარტფონებში ჩაშენებული ხმის ლიმიტის კომპენსაციისთვის, თუმცა, ხმის მაღალმა დონემ შეიძლება ყურის დაზიანება გამოიწვიოს.

ყურსასმენებს შეუძლიათ სხვა ადამიანებს ხმის გაგონება ხელი შეუშალონ, როგორც კონფიდენციალურობისთვის , ასევე სხვების შეწუხების თავიდან ასაცილებლად, მაგალითად, საჯარო ბიბლიოთეკაში მოსმენისას . მათ ასევე შეუძლიათ უზრუნველყონ ხმის ისეთი დონის სიზუსტე, რომელიც აღემატება მსგავსი ღირებულების დინამიკებს. მათი ამის გაკეთების შესაძლებლობა ნაწილობრივ განპირობებულია ყურსასმენებით ოთახის კორექციის საჭიროების არარსებობით. მაღალი ხარისხის ყურსასმენებს შეიძლება ჰქონდეთ უკიდურესად ბრტყელი დაბალი სიხშირის რეაქცია 20  ჰც-მდე 3  დბ-ის ფარგლებში. მიუხედავად იმისა, რომ დინამიკმა დაბალი სიხშირეების რეპროდუცირებისთვის უნდა გამოიყენოს შედარებით დიდი (ხშირად 15" ან 18") დინამიკის დრაივერი , ყურსასმენებს შეუძლიათ ზუსტად რეპროდუცირება გაუწიონ ბას და სუბბას სიხშირეებს მხოლოდ 40-50 მილიმეტრი სიგანის დინამიკების დრაივერებით (ან გაცილებით პატარა, როგორც ეს ყურშიდა მონიტორის ყურსასმენების შემთხვევაშია ). ყურსასმენების შთამბეჭდავი დაბალი სიხშირის შესრულება შესაძლებელია, რადგან ისინი ყურთან იმდენად ახლოს არიან, რომ მხოლოდ შედარებით მცირე მოცულობის ჰაერის გადაადგილება სჭირდებათ.

ბაზარზე გავრცელებული განცხადებები, როგორიცაა „სიხშირული რეაქცია 4  ჰც-დან 20  კჰც-მდე“, როგორც წესი, გაზვიადებულია; პროდუქტის რეაქცია 20  ჰც-ზე დაბალ სიხშირეებზე, როგორც წესი, ძალიან მცირეა.  ყურსასმენები ასევე სასარგებლოა ვიდეო თამაშებისთვის , რომლებიც იყენებენ 3D პოზიციური აუდიო დამუშავების ალგორითმებს, რადგან ისინი საშუალებას აძლევს მოთამაშეებს უკეთ შეაფასონ ეკრანს მიღმა ხმის წყაროს პოზიცია (მაგალითად, მოწინააღმდეგის ნაბიჯების ხმა ან მათი სროლის ხმა).

მიუხედავად იმისა, რომ თანამედროვე ყურსასმენები განსაკუთრებით ფართოდ იყიდება და გამოიყენება სტერეო ჩანაწერების მოსასმენად Walkman-ის გამოსვლის შემდეგ , არსებობს სუბიექტური დებატები სტერეო ხმის მათი რეპროდუქციის ბუნებასთან დაკავშირებით. სტერეო ჩანაწერები წარმოადგენს ჰორიზონტალური სიღრმისეული სიგნალების პოზიციას (სტერეო გამოყოფა) ორ არხს შორის ხმის ხმის ხმის ხმისა და ფაზური სხვაობის მეშვეობით. როდესაც ორი დინამიკიდან ხმები ერთმანეთში ირევა, ისინი ქმნიან ფაზურ სხვაობას , რომელსაც ტვინი იყენებს მიმართულების დასადგენად. ყურსასმენების უმეტესობის შემთხვევაში, რადგან მარჯვენა და მარცხენა არხები ამ გზით არ ერწყმის ერთმანეთს, ფანტომური ცენტრის ილუზია შეიძლება დაკარგულად აღიქმებოდეს. მკაცრი პანორამული ხმები ასევე ისმის მხოლოდ ერთ ყურში და არა ერთი მხრიდან.

ბინაურალური ჩანაწერები მიმართულების ფაზის სახით პირდაპირ კოდირებისთვის განსხვავებულ მიკროფონურ ტექნიკას იყენებს, 2  კჰც-ზე ნაკლები ამპლიტუდის სხვაობით ძალიან მცირე, ხშირად ფიქტიური თავის გამოყენებით . ყურსასმენების საშუალებით მათ შეუძლიათ გასაკვირი რეალისტური სივრცითი შთაბეჭდილების შექმნა. კომერციული ჩანაწერები თითქმის ყოველთვის სტერეო ჩანაწერს იყენებენ ბინაურალურის ნაცვლად.

ყურსასმენებზე სტერეო ხმის სივრცითი ეფექტების შეცვლა, დინამიკის რეპროდუქციის უკეთ წარმოსაჩენად, შესაძლებელია არხებს შორის სიხშირეზე დამოკიდებული ჯვარედინი მიწოდების გამოყენებით.

ყურსასმენებს ტრადიციულ სატელეფონო კამერებთან შედარებით ერგონომიული უპირატესობები შეიძლება ჰქონდეს . ისინი სატელეფონო ცენტრის აგენტებს საშუალებას აძლევს, უკეთესი პოზა შეინარჩუნონ კამერის ხელში დაჭერის ან თავის გვერდზე გადახრის გარეშე. 

ჯანმრთელობა და უსაფრთხოება

საფრთხეები და რისკები

პროდუქტის ტესტირება - ყურსასმენები ანექოიკურ კამერაში

ყურსასმენების საკმარისად მაღალ ხმაზე გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს სმენის დროებითი ან მუდმივი დაქვეითება ან სიყრუე . ყურსასმენების ხმა ხშირად კონკურენციას უწევს ფონურ ხმაურს , განსაკუთრებით ხმაურიან ადგილებში, როგორიცაა მეტროს სადგურები, თვითმფრინავები და დიდი ხალხმრავლობა. ყურსასმენების მიერ მაღალი ხმის სიმძლავრით შექმნილი მაღალი ხმის წნევის დონის ხანგრძლივი ზემოქმედება შეიძლება საზიანო იყოს სმენისთვის;  საშუალო და მაღალი შემოსავლის მქონე ქვეყნებში მოზარდებისა და ახალგაზრდების (12-დან 35 წლამდე) თითქმის 50% უსმენს ხმის სახიფათო დონეს პირად აუდიო მოწყობილობებსა და სმარტფონებზე.  თუმცა, ერთმა სმენის ექსპერტმა 2012 წელს (სანამ სმარტფონები მთელ მსოფლიოში მთავარ პირად მოსასმენ მოწყობილობებად დაინერგებოდა), აღმოაჩინა, რომ „მომხმარებელთა 5%-ზე ნაკლები ირჩევს ხმის დონეს და უსმენს საკმარისად ხშირად, რათა სმენის დაქვეითების რისკი შეიქმნას“.  საერთაშორისო ტელეკომუნიკაციების კავშირმა ცოტა ხნის წინ გამოაქვეყნა „უსაფრთხო მოსასმენი მოწყობილობების/სისტემების სახელმძღვანელო პრინციპები“, რომელშიც რეკომენდირებულია, რომ ხმის ზემოქმედება არ აღემატებოდეს 80 დეციბელს , A-შეწონილ dB(A) კვირაში მაქსიმუმ 40 საათის განმავლობაში.  ევროკავშირმა მსგავსი ლიმიტი დააწესა პირადი მოსასმენი მოწყობილობების მომხმარებლებისთვისაც (80 dB(A )  კვირაში არაუმეტეს 40 საათისა) და ხმის ზემოქმედების ყოველი 3 dB-ით გაზრდის შემთხვევაში, ხანგრძლივობა უნდა შემცირდეს ორჯერ (83  dB(A) კვირაში არაუმეტეს 20 საათისა, 86  dB(A) კვირაში 10 საათისა, 89  dB(A) კვირაში 5 საათისა და ა.შ. სმარტფონების უმეტესი მსხვილი მწარმოებლები ამჟამად თავიანთ მოწყობილობებში იყენებენ უსაფრთხოების ან ხმის შემზღუდველ ფუნქციებს და გამაფრთხილებელ შეტყობინებებს.  თუმცა ასეთმა პრაქტიკამ მყიდველთა ზოგიერთი სეგმენტის მხრიდან არაერთგვაროვანი რეაქცია გამოიწვია, რომლებიც ხმის დონის საკუთარი დონის დაყენების პირად არჩევანს ემხრობიან.

ყურსასმენებით მომუშავე მოწყობილობებზე ხმის სიმძლავრის შეზღუდვის ჩვეულებრივი გზა გამომავალი სიმძლავრის შეზღუდვაა. ამას დამატებითი არასასურველი ეფექტი აქვს, რადგან ის ყურსასმენების ეფექტურობაზეა დამოკიდებული; მოწყობილობა, რომელიც მაქსიმალურ დასაშვებ სიმძლავრეს გამოიმუშავებს, შესაძლოა არ გამოიმუშაოს საკმარისი ხმა დაბალი ეფექტურობის, მაღალი წინაღობის მქონე აღჭურვილობასთან შეწყვილებისას, მაშინ როდესაც იგივე რაოდენობის სიმძლავრემ შეიძლება საშიშ დონეს მიაღწიოს ძალიან ეფექტური ყურსასმენებით.

ზოგიერთმა კვლევამ აჩვენა, რომ ადამიანები უფრო მეტად არიან მიდრეკილნი დაძაბული ვარჯიშის დროს ხმის არაუსაფრთხო დონემდე აწევისკენ. ფინურმა კვლევამ  რეკომენდაცია გაუწია, რომ ვარჯიშისას მონაწილეებმა ყურსასმენების ხმა ნორმალური ხმის სიმაღლის ნახევარზე დააყენონ და მხოლოდ ნახევარი საათის განმავლობაში გამოიყენონ ისინი.

სმენის რისკის გარდა, არსებობს ზოგადი საფრთხე, რომ ყურსასმენებით ხმამაღალი მუსიკის მოსმენამ შეიძლება ყურადღება გადაიტანოს და დაზიანებები და უბედური შემთხვევები გამოიწვიოს.  ხმაურის ჩამხშობი ყურსასმენები დამატებით რისკს ქმნის. რამდენიმე ქვეყანამ და შტატმა უკანონოდ გამოაცხადა ყურსასმენების ტარება მანქანის მართვის ან ველოსიპედით სეირნობის დროს. 

ასევე, ყურშიდა ყურსასმენების, მაგალითად Apple AirPods-ის , ზემოქმედებით გამოწვეული კონტაქტური დერმატიტის მრავალი შემთხვევა დაფიქსირდა .  კონტაქტურ დერმატიტს იწვევს ყურშიდა ყურსასმენები, რომლებიც შეიცავს ოქროს, რეზინის, საღებავების, აკრილატების ან მეტაკრილატებს.  თუმცა, არ ჩატარებულა კვლევები იმის დასამტკიცებლად, რომ ყურშიდა ყურსასმენების ზემოქმედება იწვევს კონტაქტურ დერმატიტს, არამედ არსებობს კორელაცია ყურშიდა ყურსასმენების გამოყენებასა და კონტაქტური დერმატიტის შემთხვევებს შორის. 

შრომის ჯანმრთელობა და უსაფრთხოება

ყურსასმენების გამოყენების შედეგად გამოწვეული სმენის რისკი ასევე ვრცელდება იმ მუშაკებზე, რომლებსაც ყოველდღიური სამუშაოს ნაწილად ელექტრონული ან საკომუნიკაციო ყურსასმენების ტარება უწევთ (მაგ., პილოტები , ქოლ-ცენტრის და დისპეტჩერის ოპერატორები, ხმის ინჟინრები , მეხანძრეები და ა.შ.) და სმენის დაზიანება დამოკიდებულია ზემოქმედების დროზე. შრომის უსაფრთხოებისა და ჯანმრთელობის ეროვნული ინსტიტუტი ( NIOSH ) რეკომენდაციას უწევს, რომ ხმის ზემოქმედება არ აღემატებოდეს 85  dB(A)-ს 8-საათიან სამუშაო დღეში, როგორც დროში შეწონილი საშუალო.  NIOSH იყენებს 3 dB გაცვლით კურსს, რომელსაც ხშირად „დრო-ინტენსივობის კომპრომისს“ უწოდებენ, რაც ნიშნავს, რომ თუ ხმის ზემოქმედების დონე 3 დეციბელით იზრდება, ზემოქმედების ხანგრძლივობა უნდა შემცირდეს ორჯერ. NIOSH-მა გამოაქვეყნა რამდენიმე დოკუმენტი, რომელიც მიზნად ისახავს იმ მუშაკების სმენის დაცვას, რომლებსაც უწევთ საკომუნიკაციო ყურსასმენების ტარება, როგორიცაა ქოლ-ცენტრის ოპერატორები,  მეხანძრეები,  მუსიკოსები და ხმის ინჟინრები.

იხ.ვიდეო - ინოვაციური ყურსასმენები, რომელიც თარჯიმნის ფუნქციას ასრულებს

მომზადება ვოკალში -   პროფესიონალი   მომღერალი   ოპერის სოლისტი    მრავალი    კონკურისის      ლაურეატი მოამზადებს ნებისმერ მსურველს     ვოკალში საოპერო,    კამერული, საესტრადო, ფოლკორში. ხმისა და სუნთქვის დაყენება, გაძლიერება,     დიაპაზონის გაზრდა სათანადო რეპერტუარით,      სწავლების ინტესივობა და მიმართულება განისაზღვრება ინდივიდულურად მასწავლებლის მიერ. ფასი 40ლ. ერთი გაკვეთილი ტ 595 33 01 77,   5977 872 64

ბრიტანეთში სტაჟირებული, სერტირთიფიცირებული ინგლისური ენის სპეციალისტი,  თარგმნა, ინგლისურიდან ქართულში ან პირიქით ტექსტის კორექტირიება,  აკრეფა ვორდში და ინგლისურში ნებისმირი მსურველის მომზადება  ინგლისურში სკოლის მოსწავლეებს, აბიტურიენტებს ან სხვა ნებისმიერ მსურველს სათანადო პროგრამით  FCF , TOEFl, IEFLtS სათანადო  აუდიო თუ ვიდეო მასალის გამოყენებით  ფასი შეთანხმებით ასევე ონლაინ მომსახურება და სწავლა ტ. 591 102 949