რეზინის ტყვია

                        რეზინის ტყვია

                           

               9-მმ რეზინის ტყვია და 9-მმ ტრამვატული იარაღის პატრონი რეზინის ტყვიით

ტყვია დამზადებული რეზინისგან და მისი დანიშნულება არის დროებით მწყობრიდან გამოყვანა ადამიანის სასიკვდილო ჭრილობის მიყენების გარეშე. რეზინის 

ტყვიის პატრონები გამოიყენება როგორ პოლიციელების ასევე სამოქალაქო პირების მხრიდან.

სხვადასვხვა ტყვიაარსებობს  და  კალიბრისა. ისტორიაში მისი გამოყენება 1968წ-ს რეზინის ტყვია გამოიყენება ინგლისის ჯარის მიერ და პოლიციის ჩრდ. რლანდიაში. საერთო რაოდენობიტ ინგლისის ჯამრმა და პოლიციამ გამოიყენა 55 834 პატრონი რეზინის ტყვია1970 და 1975წწ.

პატრონი რეზინის ტყვიის ასევე აქვს აშშ-ს სახედრო შეიაღარებას. რ-საც იყენებს დრეისთვისაც. ასე მაგ., 2011წ-ს რეზინის ტყვიები გამოყენებული იყო დენვერში დემონსტრაციის დარბევისას.

იხ. ვიდეო

სხვადასხვა ქვეყნებში იყო სხვა დასხვა პატრონები დამზადებული. ისრაელის პოლიცია ფართოდ იყენებს მეტალის გულიან ტყვიებს დემონსტრაციების დაშლისას და მარისუური ქციების პროტესტის პლაესტინელების მოსახლეობის. ასე მაგ. 1997წ-ს შედეგად ტყვიის მოხვედრისას დაიღუპნენ ორი პალესტინელი. ხოლო 2000წ-ს კი დაიღუპა სამი და დაშავდა 152 პალესტიენლი.

პატრონები რეზინის ტყვიების ასევე აქვს ესპანეთის პოლიციას.შედაგად მათი გამოყენებისას დაიღუპნენ და დაშავდენენ. რის შედეგადაც ამ მიზეზით სექტებერში 2010წ-ს შიაქმნა აჯრზალვის ასოციაცია რეზინის ტყვიების (La asociación Stop Bales de Goma), მაგრამ ტყვიების გამოყენება დრემდე გამოიყენება. 2012წ-ს ივლისშიპოლიციამ გამოიყენა რეზინის ტყვიები დაშლისთვის შახტარის ფეხბურთელების გულშემატკივარის წინაამრდეგ.

                                                        პლასტიკური ტყვია

  

37-მმ ინგლისური პლასტიკურიტყვია და გილზა 37-მმ პატრონი

(plastic bullet) - ასევე იყენებენ ტყვიებს, დაზადებული მყარი პლასმსასიგან. გამოიყენება მიტინგების დასაშლელად და არეულობის დასახშობად, არასასიკვდილო ჭრილობების გარეშე. ახლო მანძილიდან წარმოადგენს ხიფათს სიცოცხლისათვის.  

თოფის ვაზნა პლასტმასის ტყვიები შევიდა შეიარაღებაში პოლიციის რიგირ ქვეყნებიში 1970წ-ში.  გამოცდისას შესადარებლად შედეგად რეზინის ტყვიების აჩვენა, რომ საერთო მონაცემებით პლასტმასის ტყვიები 4,5-ჯერ მეტი ეფექტურია ვიდრე რეზინის ტყვიები იგივე კალიბრის და კონსტრუქციის - ის წარმოადგესნ უფრო ზუსტს სროლისას 20მ დისტანციისას და უფრო მეტად ისხლიტავს.

დიდი ბრიტანეთმა გამოიყენა პლასტამასის ტყვიები ჩრდ. ირალიდიაში 1973-დან 1981 წწ გამოყეენბული იყო 42-ათასზე მეტი პატრონი შედეგად გარდაიცვალა 14 ადამიანი (მათ შორის ცხრა ბავშვი). პირველი 10 წ-ში პლასტასის ტყვიების გამოყენებისას ჩრდ. ირლადიაში პოლიციელების მხრიდან დაიღუპა 15 ადამიანი, რადენიმე ასეულმა მიიღო დაზიანებები და ტრამვები სხვადასხვა ხარისხის მათ შორის მძიმედ დაღუპელბს შორისაა:

10წ-ის სტეფან გედისი

12წ-ის ქეროლ ენნ კელლი

1წ-ის ჯიული ლივისტონი

1982წ-ს  ბელფასტის ექიმებმა მიმართეს ევროპარლამენტს თხოვნით აიკრძალოს გამოყენება პლასტასის ტყვიები, ვიანიდან რეზინის ტყვიებისგან განსახვავებით ისინი წარმოადგენს უფრო საშიშროებას თავში მოხედრის შემდეგ. მიუხეავად ამისა დღემდე იყენებს.

1997წ-ს ბრიტანეთის პოლიციამ ბელფასტში არეულობის ჩასახშობად გამოყენებული იყო 1500 პატრონი პლასტასის ტყვიები.

2001წ-ს ბრიტანეთის პოლიციამ მიიღო უფლება გამოიყენოს მთელ ტერიტორიაზე ინგლისიას და უელსის პლასტამსის ტყვიების. 

ისრეალის პოლიცია ფართოდ იეყენბს ორტსესტის ჩასახშობად პალესტინელების წინაამღდეგ 1989წ-ის 29იანვარს დაიღუპა პლასტასის ტყვიებისგან 47 პალესტიენლი,მათ შორის 33 დასავლეთ სანაპიროზე იორდანას მდინარეზე და 14 - ღაზას სექტორში), მნიშვნელოვანი რაოდენობამ მიიღო ჭრილობები და ტრამვები მათ შორის არიან დაღუპულები

5 წ-ის ბიჭი Biya Fayez

                                 6 წ-ის პლაესტინელი გოგონა Hana Abu Ghazala

                                                   12 წ-ის გოგონა Hanadi Abu Sultan

                                ცარ-ბომბა

                                                      

ვინ თუ არა პირველ რიგში რუსეთმა იცის თუ რას წარმოადგენს ბირთვული ომი და იარაღი ხოლო იმის დასამტკიცებლად სსრკ-ში გამოიცადა ყველაზე დიდი და ყველაზე ძლიერი ბირთვული იარაღი, რომელიც ოდესმე გამოყენებულა. რათქმა უნდა ფანატიზმი თუ სიცოცხლის სიყვარული ისეთი ფრიქოტიპაჟისტვის როგორიც რუსეთის პრეზიდენტია ეს ერთი საკითხია, თუმცა არც მარტოა ის და მისი  გერემოცვას დიდი გავლენა აქვს მასზე.ცარ-ბომბა, მეტსახელად AN602 H-bomb, თავდაპირველად 1961 წლის 30 ოქტომბერს გამოსცადა საბჭოთა კავშირმა. მას ასევე ბომბების მამასაც უწოდებენ. მისი აფეთქება 56 000 000 ტონა სიმძლავრის იყო. საბჭოთა კავშირის ტექნიკოსებს სურდათ, რომ მისი სიმძლავრე 100 000 000 ტონა ყოფილიყო, თუმცა პრობლემების გამო მათ ეს ვერ შეძლეს და მისი სიმძლავრე 56 000 000 ტონამდე შეამცირეს.

                                                  

ბირთვული ბომბის გამოსაცდელი არეალი იყო „ნოვაია ზემლია“-ს ტერიტორია. აფეთქება არ ყოფილა დიდი სიმძლავრის, რადგან ბომბი მიწიდან 13კმ.-ზე აფეთქდა. ბომბი ჩამოაგდო საბჭოთა კავშირის ვერტმფრენმა სახელწოდებით ტუპოლევ TU-95. ეს იყო ერთადერთი თვითმფრინავი, რომელსაც შეეძლო ამ ბომბის ტრანსპორტირება. როდესაც ბომბი აფეთქდა ვერტმფრენი უზარმაზარი აფეთქების ტალღიდან ერთი კილომეტრით დაბლა დაეცა. მას განვიხილოთ რას წარმოადგენდა ეს ბომბი პირველი მიზანი რა იყო. 1950წ-ს აშს-ს ჰქონდა საგრძნობი უპირატესობა სსრკს-თან შედარებით ბირთვული იარაღში (სხვათაშორის ეხლაც აქვს უპირატესობა არამარტო ბირთვული არამედ სამხედრო ტეხნიკისა და ტეხნოლოგიის) თუმცა ამ დროისათვის თერმობირთვული ბომბი შექმნილი ჰქონდა სსრკ-ს. ასევე არ ჰქონდათ ეფექტური საშუალება აშშ-ს ტერიტორიამდე მიტანის ანუ რეალური საშუალება აშშ-ს-გან ბირთვული დრტყმის შემთხვევაში არ ჰქონდათ.

ამავე დროს პროპაგანდისული (ეხლაც იგივე პროპაგანდაა და ძალინ გავს დღევადენი რუსეთი მაშინდელ სსრკ-ს) საპასუხოდ ბირთვული შანტაჟისა -შეიქმნა ცარ ბომბა შედგენაში მისი კონცეფციას შეკავებისა გ.მ. მელინკოვისა და ნ.ს. ხრუშოვის რ-იც დაიყვანენა ბირთვული ბლეფამდე, რომ შექმნილიყო  ბირთვული ბალასნი.

იხ. ვიდეო

ამვე დროს  1960წ-ის 23 ივნისს სსრკს მინისტრთა საბჭოს დადგენილება შექმნისა ზემძიმე ბალისტიკური რაკეტის  Н-1 (იდექსი  ГРАУ — 11А52) (სხვათაშორის ამ რაკეტის ისტორიაა საინტერესო ისტორიაა ). იყო ტორპეტოების შექმნის  Т-15 რ-იც არ იყო წარმატებული და ახვა. ასეთი იარაღისთვის გამოცდებს მოითხოვდა არც არ იყო მარტივივი. შემდეგში იყო პროექტი 202  РДС-37 (სახაროვი, ზელდოვიჩი და დოვიდენკო) ალბათ გეცნოთ ხომ გვარი სახაროვი ნობელის პრემიაც და საქართველოსთან მიმართებაში მისი მეუღლეც (საქართველო მცირე იმპერიააო) ამ ისტორიაზე შიეძლება ცაკლე სტატიის დაწერა. ეხლა კი გავაგრძელოთ შაემდეგში იყო 1960წ-ს  ВНИИЭФ) . შემდეგში შემუშავება თვითმფრინავ-გადამტანი Ту-95 და მისი მოდიფიცირებული ვარიანტები.

გამოცდები 50-მეგატონი ბომბის განაცხადა ხრუშოვმა 21 კპსს სხდომაზე. ხოლო 1961 წ-ს გამოაქვეყნა ნიუორკ ტაიმსმა.

გამოცდა კი მოხდა 1961წ-ის 30 ოქტომბერს დედამიწისზედაპირზიდან 4000მ თვითმფრინავ ლაბორატორია აფეთქების დროს იმყოფებოდა 53,5კმ ხოლო  თვითფრინავ მატარებელი 39 კმ დარტყიმითი ტალღა დაეწია 115 კმ დაშორებაზე თვითფრინავს ზემოქმედება იგძნობოდა ვიბრაციის სახით. 

იხ. ვიდეო

შედეგები  გამოცდას  დიდი მნიშვნელობ აიქონია პოლიტიკური მნშივნელობით. სსრკ-მ დემონსტრაცია მოახდინა თავისი თავისი ბირთვული არსენალის სიმძლავრის (მაგ.. დროსითვის აშშ-მ 15 მგტ თერმობირთვული მუხტის გამოცდა ჰქონდა) საბოლოოდ მოსკოვში იქნა ხელმოწერილი  ბირთვული გამოცდები აკრძალვის შესახებ ატმოსფეროში, კოსმოსურ სივრცეში და წყლის ქვეშ.

სამეცნ

სამეცნიერო თვალსაზრისით  ექსპერიმენტულად იქნა შემოწმებული გათვლები და კონსტრუქციერებული  თერმობირთვული ( მოკლედ ავხსნი რა განსხვებაა თერმობირთვული და ბირთვული აფეთქებისგან ბირთვული არის ჯაჭვური რეაქცია ანუ ატომის ბირთვის გახელეჩისას  ხოლო თერმობირთვული ისე როგორც ჩვენი მზე ბირთვული სინთეზით ანუ უფრო მაღალი ტემპერეტურის მეშვეობით სიძლიერით  ანუ ენერგიის გამოყოიფა ძლიერია მაგრამ განსხავებულია. ანუ იმდენად მაღალი ტემპერატურა წარმოაიქმნება რომ ატომის ბირთვების გაყოფა  ხდება და წამოიქნება  პლაზმის სახით). 

АН602 ანუ ცარ ბობმა არ ყოფილა იარაღი არასოდეს ის მხოლოდ ერთხელ იქნა გამოყენებული და ერთჯერეადად შექმნილი ის მხოლოდ ფსიქოლოგიური ზეწოლას წარმოადგენდა ამიერეკისთვითვის.

 რაც შეეხება რაკეტა მატარებლებს დღევანდელი კოსმური რუსული ,,პროტონი'' რ-საც კოსმოსში გაყვას როგორც პილოტირებული ასევე არაპილოტირებული ტვირთები წარმოაგდენს რეალიზებურ პროგრამას ასევე იყო მთავრის პროგრამაც რ-იც ვერ განხორციელდა კატასტროფების გამო. უნდა აიღინიშნოს, რომ დღეისთვის მასზე უფრო მძლავრი მუხტის ბომბებია შექმნილი ერთგარი მისტიფიკაციაც იყო იმ დროსათვის.

                     ბერძენ-სპარსელთა ომები

                                          

სპარსელ ჯარისკაცსა (მარცხნივ) და ბერძენ ჰოპლიტს (მარჯვნივ) შორის ბრძოლა, გამოსახული ათენის ეროვნულ არქეოლოგიურ მუზეუმში გამოფენილ კილიქსზე .

 ომების სერია საბერძნეთის ქალაქ-სახელმწიფოებსა და აქემენელ  სპარსეთის იმპერიას შორის. ომი დაიწყო ძვ. წ. 500 წელს და 51 წლის შემდეგ ძვ. წ. 449 წელს დასრულდა ბერძნების თავდაცვითი წარმატებით. მიზეზი სპარსეთის ექსპანსია არმოსავლეტ ხლეთაშუაზღვაში. დიდი კოროსიდან მოყოლებული იხ. ლიკზე  როცა სპარსეთის იმპერია შექმნა თანდათან სპარსეთი უზარმარ იპერიად გაადიქცა. ამ დროსთავსი სარსეთის იმერია უზარმარი ტერიტორიაზე იყო გადაჭიმული  და ძლიერი ჰეგემონიით სარგებლობდა. მთავარი ეტეპები ომებსს ისტორიოგრაფები უოფენ ორ ნაწილად პირველი - 492 - 490 ეე ჩვ. წ.აღ. მეორე - 480-479 ჩვ. წ აღ. დაიწყო იონიელების აჯანყებით, თუმცა ის მალევე ძვ. წ. 493 წელს სპარსელებმა ჩაახშეს. ამას მოჰყვა დარიოს I-ის შეჭრა ბალკანეთის ნახევარკუნძულზე, რომელიც მარათონის ველზე ათენელების მიერ მოპოვებული გადამწყვეტი გამარჯვებით დაგვირგვინდა. შემდეგ საბერძნეთში შეიჭრა სპარსული არმია მისი შვილის, ქსერქსე I-ის მეთაურობით.

იხ.ვიდეო

 სწორედ ამ პერიოდს უკავშირდება ლეგენდარული თერმოპილეს ბრძოლა ქსერქსესა და სპარტის მეფე ლეონიდასს შორის, რომელიც ოკუპანტების გამარჯვებით დამთავრდა. კამპანიის ბედი სალამინის საზღვაო ბრძოლაში ათენელებისა და სპარტელების კოალიციის გამარჯვებამ გადაწყვიტა. გამარჯვების შემდეგ ძვ. წ. 479-478 წლებში ბერძნებმა კონტრშეტევა წამოიწყეს და სპარსელების მიერ დაპყრობილი ტერიტორიები გაათავისუფლეს. შემდეგ კი ძვ. წ. 477-449 წლებში მიმდინარე ათენელების პირველი საზღვაო ალიანსის მიერ წარმოებული ომის შედეგად მოწინააღმდეგეს თრაკია და მცირე აზიაც გამოსტაცეს. ისორიკოსები ინფორმაციას ომ ამების შესახებ მხოლოდ ბერძნული წყაროებით. ჰეორედე ჰარნიკალასელი მშობლიური ქალაქიდან განდევნის შემდეგ  Vს შუახანებში ჩვ.წ აღ. გაიარა მტელი ხმელთაშუა ზღვა სკვიტების სახელწიფოდან ეგვიპტემდე, აგროვებდა იფორამციებს ბერძნულ-სპარსული ომებზე რ-იც არწერა თავისი წიგნში. (ცნობილი სახელწოდებით როგორც ისტორია)  ციცერონმა მას უწოდა ისტორიის მამა. შემდეგი ისტორიკოსა თუკიდიდე.  ომების შედეგად სპარსელების მრავალ ცდას აეღო ბალკანეთი, წერტილი დაესვა. ბერძნული ცივილიზაციის კულტურულმა განვითარებამ პიკს მიაღწია, თუმცა მალევე ამ პერიოდში დაწინაურებულ ათენსა და სპარტას შორის დაიწყო ომი, რომელიც პელოპონესის ომის სახელითაა ცნობილი.

სპარსეთთან მშვიდობა

კვიპროსის სალამინის ბრძოლის შემდეგ, თუკიდიდე აღარ ახსენებს სპარსელებთან კონფლიქტს და ამბობს, რომ ბერძნები უბრალოდ სახლში დაბრუნდნენ.  მეორეს მხრივ, დიოდორე ამტკიცებს, რომ სალამინის ბრძოლის შემდეგ სპარსელებთან შეთანხმებული იქნა სათანადო სამშვიდობო ხელშეკრულება („კალიასის ზავი“). ^{[ 197 ]} ამ ეტაპზე დიოდორე, სავარაუდოდ, ეფორეს ისტორიას მიჰყვებოდა , რომელიც, თავის მხრივ, სავარაუდოდ, მისი მასწავლებლის, ისოკრატეს გავლენის ქვეშ იყო — რომლისგანაც არსებობს სავარაუდო ზავის შესახებ უძველესი ცნობა, ძვ. წ. 380 წელს.  ძვ. წ. IV საუკუნეშიც კი, ხელშეკრულების იდეა საკამათო იყო და იმ პერიოდის ორი ავტორი, კალისთენე და თეოპომპოსი , როგორც ჩანს, უარყოფენ მის არსებობას. 

შესაძლებელია, რომ ათენელებმა ადრეც სცადეს სპარსელებთან მოლაპარაკება. პლუტარქე ვარაუდობს, რომ ევრიმედონთან გამარჯვების შემდეგ, არტაქსერქსემ ბერძნებთან სამშვიდობო ხელშეკრულება დადო და კალიასი ათენის ელჩადაც კი დაასახელა. თუმცა, როგორც პლუტარქე აღიარებს, კალისთენე უარყოფს, რომ ასეთი ზავი ამ დროს დაიდო (დაახლ. ძვ. წ. 466 წელი).  ჰეროდოტე ასევე შემთხვევით ახსენებს კალიასის ხელმძღვანელობით ათენის საელჩოს, რომელიც სუსაში გაიგზავნა არტაქსერქსესთან მოსალაპარაკებლად.  ამ საელჩოში არგოსელების რამდენიმე წარმომადგენელი შედიოდა და, სავარაუდოდ, მისი დათარიღება ძვ. წ. 461 წლით შეიძლება (მას შემდეგ, რაც ათენსა და არგოსს შორის ალიანსი დაიდო). ეს საელჩო შესაძლოა რაიმე სახის სამშვიდობო შეთანხმების მიღწევის მცდელობა ყოფილიყო და ვარაუდობენ, რომ ამ ჰიპოთეტური მოლაპარაკებების წარუმატებლობამ ათენელების გადაწყვეტილება გამოიწვია ეგვიპტის აჯანყების მხარდაჭერის შესახებ.  ამიტომ, უძველესი წყაროები არ ეთანხმებიან ერთმანეთს იმის შესახებ, არსებობდა თუ არა ოფიციალური ზავი და თუ არსებობდა, როდის იქნა იგი შეთანხმებული.

თანამედროვე ისტორიკოსებს შორისაც აზრთა სხვადასხვაობაა; მაგალითად, ფაინი ეთანხმება კალიასის ზავის კონცეფციას,  ხოლო სილი ფაქტობრივად უარყოფს მას.  ჰოლანდი ეთანხმება, რომ ათენსა და სპარსეთს შორის გარკვეული სახის შერიგება მოხდა, მაგრამ რეალური ხელშეკრულება არ ყოფილა.  ფაინი ამტკიცებს, რომ კალისთენეს უარყოფა იმისა, რომ ხელშეკრულება ევრიმედონის შემდეგ დაიდო, არ გამორიცხავს ზავის დადებას სხვა დროს. გარდა ამისა, ის ვარაუდობს, რომ თეოპომპოსი სინამდვილეში გულისხმობდა ხელშეკრულებას, რომელიც, სავარაუდოდ, სპარსეთთან ძვ. წ. 423 წელს იყო მოლაპარაკებული.  თუ ეს შეხედულებები სწორია, ეს მოხსნის ერთ მთავარ დაბრკოლებას ხელშეკრულების არსებობის აღიარებისთვის. ხელშეკრულების არსებობის კიდევ ერთი არგუმენტია ათენელების უეცარი გასვლა კვიპროსიდან ძვ. წ. 449 წელს, რაც, ფაინის აზრით, ყველაზე ლოგიკურია რაიმე სახის სამშვიდობო ხელშეკრულების გათვალისწინებით.  მეორეს მხრივ, თუ მართლაც არსებობდა რაიმე სახის შერიგება, თუკიდიდეს მიერ ამის ხსენების უგულებელყოფა უცნაურია. ხუთკუნძულის შესახებ თავის გადახვევაში , მისი მიზანია ახსნას ათენის ძალაუფლების ზრდა, ხოლო ასეთი ხელშეკრულება და ის ფაქტი, რომ დელოსელი მოკავშირეები მის შემდეგ არ გათავისუფლდნენ ვალდებულებებისგან, ათენის აღზევების გზაზე მნიშვნელოვან ნაბიჯს წარმოადგენდა.  პირიქით, ვარაუდობენ, რომ თუკიდიდეს ისტორიის სხვა მონაკვეთები საუკეთესოდ უნდა იქნას განმარტებული, როგორც სამშვიდობო ხელშეკრულებაზე მითითება.  ამრიგად, თანამედროვე ისტორიკოსებს შორის ხელშეკრულების არსებობასთან დაკავშირებით მკაფიო კონსენსუსი არ არსებობს.

უძველესი წყაროები, რომლებიც ხელშეკრულების დეტალებს გვაწვდიან, საკმაოდ თანმიმდევრულია ტერმინების აღწერაში: 

• აზიის ყველა ბერძნულ ქალაქს უნდა „ეცხოვრა საკუთარი კანონებით“ ან „ყოფილიყო ავტონომიური“ (თარგმანის მიხედვით).
• სპარსელ სატრაპებს (და სავარაუდოდ მათ ჯარებს) არ უნდა მიემართათ მდინარე ჰალისის დასავლეთით ( ისოკრატე ) ან ეგეოსის ზღვამდე ცხენით ერთ დღეზე უფრო ახლოს ( კალისთენე ) ან ეგეოსის ზღვამდე ფეხით სამ დღეზე უფრო ახლოს ( ეფორე და დიოდორე).
• არცერთ სპარსულ საბრძოლო გემს არ უნდა გაევლო ფაზელისის დასავლეთით (მცირე აზიის სამხრეთ სანაპიროზე) და არც კიანელთა კლდეების დასავლეთით (სავარაუდოდ, ბოსფორის აღმოსავლეთ ბოლოში , ჩრდილოეთ სანაპიროზე).
• თუ მეფე და მისი გენერლები პირობებს დაიცავდნენ, მაშინ ათენელებს არ უნდა გაეგზავნათ ჯარები სპარსეთის მიერ მართულ მიწებზე.

სპარსელთა პერსპექტივიდან, ასეთი პირობები არც ისე დამამცირებელი იქნებოდა, როგორც ერთი შეხედვით შეიძლება ჩანდეს. სპარსელები უკვე შეთანხმდნენ, რომ აზიის ბერძნული ქალაქები საკუთარი კანონებით დარჩებოდნენ მართული ( იონელთა აჯანყების შემდეგ არტაფერნეს მიერ ჩატარებული რეორგანიზაციის თანახმად ). ამ პირობებით, იონიელები კვლავ სპარსეთის ქვეშევრდომები იყვნენ, როგორც ეს ადრეც იყო. გარდა ამისა, ათენმა უკვე აჩვენა თავისი უპირატესობა ზღვაზე ევრიმედონსა და კვიპროსის სალამინის გემებთან, ამიტომ სპარსული ფლოტისთვის ნებისმიერი სამართლებრივი შეზღუდვა სხვა არაფერი იყო, თუ არა სამხედრო რეალობის „დე იურე“ აღიარება. სპარსული ჯარების გადაადგილების შეზღუდვის სანაცვლოდ, არტაქსერქსემ ათენელებისგან მიიღო დაპირება, რომ მთელ მის სამეფოში არ შევიდოდა.

შედეგები და შემდგომი კონფლიქტები

ლიკიის დინასტი , ხერეი , წინა მხარეს ათენას გამოსახულებით , ხოლო უკანა მხარეს თავად სპარსული ქუდით. დაახლ. ძვ. წ.  440 /30–410 წწ.

ლიდიის სატრაპის, ტირიბაზოსის მონეტები წინა მხარეს ფარავაჰარით. ძვ. წ. 388–380 წწ .

სპარსეთთან კონფლიქტის დასასრულს, დელოსის ლიგის ათენის იმპერიად გადაქცევის პროცესი დასასრულს მიუახლოვდა.  ათენის მოკავშირეები არ გათავისუფლებულან ფულის ან გემების მიწოდების ვალდებულებებისგან, საომარი მოქმედებების შეწყვეტის მიუხედავად.  საბერძნეთში, ათენისა და სპარტის ძლიერ ბლოკებს შორის პირველი პელოპონესის ომი , რომელიც ძვ. წ. 460 წლიდან პერიოდულად გრძელდებოდა, საბოლოოდ ძვ. წ. 445 წელს დასრულდა ოცდაათწლიანი ზავის შეთანხმებით.  თუმცა, სპარტასა და ათენს შორის მზარდი მტრობა, სულ რაღაც 14 წლის შემდეგ, მეორე პელოპონესის ომის დაწყებას გამოიწვევს .  ეს კატასტროფული კონფლიქტი, რომელიც 27 წელი გაგრძელდა, საბოლოოდ ათენის ძალაუფლების სრულ განადგურებას, ათენის იმპერიის დაშლას და საბერძნეთზე სპარტანული ჰეგემონიის დამყარებას გამოიწვევს .  თუმცა, არა მხოლოდ ათენი დაზარალდა - კონფლიქტმა მნიშვნელოვნად დაასუსტა მთელი საბერძნეთი. 

ბერძნებთან ბრძოლაში განმეორებით დამარცხებულები და შინაგანი აჯანყებებით გატანჯულები, რაც ხელს უშლიდა მათ ბერძნებთან ბრძოლას, ძვ. წ. 449 წლის შემდეგ, არტაქსერქსე I-მა და მისმა მემკვიდრეებმა, ამის ნაცვლად, მიიღეს „გაყავი და იბატონე“ პოლიტიკა.  ბერძნებთან ბრძოლის თავიდან აცილების მიზნით, სპარსელებმა სცადეს ათენის სპარტას წინააღმდეგ წაქეზება, რეგულარულად ქრთამავდნენ პოლიტიკოსებს თავიანთი მიზნების მისაღწევად. ამ გზით ისინი უზრუნველყოფდნენ, რომ ბერძნები ყურადღებას შიდა კონფლიქტებზე ამახვილებდნენ და ვერ შეძლებდნენ ყურადღების სპარსეთზე გადატანას. ^[ ბერძნებსა და სპარსეთს შორის ღია კონფლიქტი არ ყოფილა ძვ. წ. 396 წლამდე, სანამ სპარტელი მეფე აგესილაოსი მცირე აზიაში არ შეიჭრა; როგორც პლუტარქე აღნიშნავს, ბერძნები ძალიან დაკავებულები იყვნენ საკუთარი ძალაუფლების განადგურებით, რათა „ბარბაროსების“ წინააღმდეგ ებრძოლათ. 

თუ დელოსის ლიგის ომებმა საბერძნეთსა და სპარსეთს შორის ძალთა ბალანსი ბერძნების სასარგებლოდ შეცვალა, მაშინ საბერძნეთში შემდგომმა ნახევარსაუკუნოვანმა შიდა კონფლიქტმა დიდი წვლილი შეიტანა სპარსეთში ძალთა ბალანსის აღდგენაში. სპარსელები პელოპონესის ომში ძვ. წ. 411 წელს ჩაერთნენ, სპარტასთან ურთიერთდაცვითი პაქტი დადეს და ათენის წინააღმდეგ საზღვაო რესურსები გააერთიანეს, იონიაზე სპარსეთის ერთპიროვნული კონტროლის სანაცვლოდ.  ძვ. წ. 404 წელს, როდესაც კიროს უმცროსმა სპარსეთის ტახტის ხელში ჩაგდება სცადა, მან მთელი ბერძნული სამყაროდან 13 000 ბერძენი დაქირავებული ჯარისკაცი დაიქირავა , რომელთაგან სპარტამ 700-800 გაგზავნა, რადგან მიაჩნდა, რომ ისინი თავდაცვის პაქტის პირობებს იცავდნენ და არმიის ნამდვილი მიზნის შესახებ არაფერი იცოდნენ.  კიროსის წარუმატებლობის შემდეგ, სპარსეთმა კონფლიქტის დროს აჯანყებული იონიის ქალაქ-სახელმწიფოებზე კონტროლის აღდგენა სცადა. იონიელებმა კაპიტულაციაზე უარი თქვეს და დახმარებისთვის სპარტას მიმართეს, რაც მან ძვ. წ. 396-395 წლებში გაუწია.  თუმცა, ათენმა სპარსელებს დაუჭირა მხარი, რამაც საბერძნეთში კიდევ ერთი მასშტაბური კონფლიქტი, კორინთის ომი გამოიწვია . ამ კონფლიქტის დასასრულს, ძვ. წ. 387 წელს, სპარტამ თავისი პოზიციების გასამყარებლად სპარსეთის დახმარება ითხოვა. ე.წ. „მეფის ზავის“ თანახმად , რომელმაც ომი დაასრულა, არტაქსერქსე II-მ მოითხოვა და მიიღო სპარტელებისგან მცირე აზიის ქალაქების დაბრუნება, რის სანაცვლოდაც სპარსელები ემუქრებოდნენ ომს ნებისმიერ ბერძნულ სახელმწიფოსთან, რომელიც ზავს არ დადებდა.  ამ დამამცირებელმა ხელშეკრულებამ, რომელმაც წინა საუკუნის ყველა ბერძნული მიღწევა გააუქმა, მცირე აზიის ბერძნები შესწირა, რათა სპარტელებს საბერძნეთზე ჰეგემონიის შენარჩუნება შეძლებოდათ.  სწორედ ამ ხელშეკრულების შემდეგ დაიწყეს ბერძენმა ორატორებმა კალიასის ზავის (გამოგონილი იქნება ეს თუ არა) მოხსენიება, როგორც მეფის ზავის სირცხვილის საპირწონე და „ძველი კარგი დღეების“ დიდებული მაგალითი, როდესაც ეგეოსის ბერძნები დელოსის ლიგის მიერ სპარსეთის მმართველობისგან გათავისუფლდნენ.

 იხ.ვიდეო

მომზადება ვოკალში -   პროფესიონალი   მომღერალი   ოპერის სოლისტი    მრავალი    კონკურისის      ლაურეატი მოამზადებს ნებისმერ მსურველს     ვოკალში საოპერო,    კამერული, საესტრადო, ფოლკორში. ხმისა და სუნთქვის დაყენება, გაძლიერება,     დიაპაზონის გაზრდა სათანადო რეპერტუარით,      სწავლების ინტესივობა და მიმართულება განისაზღვრება ინდივიდულურად მასწავლებლის მიერ. ფასი 40ლ. ერთი გაკვეთილი ტ 595 33 01 77,   5977 872 64

ბრიტანეთში სტაჟირებული, სერტირთიფიცირებული ინგლისური ენის სპეციალისტი,  თარგმნა, ინგლისურიდან ქართულში ან პირიქით ტექსტის კორექტირიება,  აკრეფა ვორდში და ინგლისურში ნებისმირი მსურველის მომზადება  ინგლისურში სკოლის მოსწავლეებს, აბიტურიენტებს ან სხვა ნებისმიერ მსურველს სათანადო პროგრამით  FCF , TOEFl, IEFLtS სათანადო  აუდიო თუ ვიდეო მასალის გამოყენებით  ფასი შეთანხმებით ასევე ონლაინ მომსახურება და სწავლა ტ. 591 102 949

                                    რეკლამა

იხ. ბმულზე  .  .  .   ⤵⤵⤵

https://shotashota75.blogspot.com/2020/06/blog-post_3.html

                              99942 აპოფისი

                                                

                                                     ყველაზე საშიში ასტეროდი  

 (лат. Apophis) — ასტეოროიდი არმოაჩინა როი  ტაკერმა რომელიც დედამიწას უახლოვდება, აღმოჩენილია 2004 წელს არიზონის კიტ-პიკის ასტრონომიულ ობსერვატორიაში, საკუთარი სახელი მიიღო 2005 წლის 19 ივლისს. დასახელებულია ძველეგვიპტურ მითოლოგიის ღმერთის აპოპის სასახელოდ (ძველბერძნულში - აპოფიზი) — უზარმაზარი გველი, რომელიც მიწისქვეშეთში ცხოვრობს და მზის განადგურებას ცდილობს. ჯე პრიოდე სიტყვითასტეოროიდებზე ესენი მცირე ზომის პლანეტები არიან და ადვილად შესაძლებელია ტრაეტორია შეიცვალონ ათქმა უნდა თეორიულად თუ დავუშვებთ რომ შეეჯახოს დედამიწას ალაბატ ნანხი გექნებატ ბრუს ვილის მონაწილეობით კინო არმაგედონი. ამ სახელის მინიჭება შემთხვევითი არ არის, რადგან ტრადიციულად მცირე სხეულების სახელებს იღებენ ბერძნული, რომაული და ეგვიპტური მითოლოგიიდან. ვარაუდობენ, რომ 2029 წელს დედამიწასთან მოახლოებისას აპოფიზი შეიცვლის თავის ორბიტას. ობიექტი განეკუთვნება ატონთა ჯგუფს. 
                                       
                     რაიონი ასტეროიდების ჯგუფი ატონის გამოყოფილია მწვანე ფერით
 NASA-ს მონაცემებით 13 აპრილს დედამიწის ორბიტას უახლოვდება. 2029 წელს გაივლის მინიმალურ მანძილზე, რომელიც 37 500 კმ (სხვა მონაცემებით: 36 830 კმ) შეადგენს. რადარული დაკვირვების შემდეგ 2029 წელს შეჯახება გამოირიცხა. მაგრამ პირველადი მონაცემების სიზუსტის ნაკლებობის გამო 2036 წელს და შემდგომ წლებში შეჯახების ალბათობა მაღალია. სხვადასხვა მეცნიერები შეტაკების მათემატიკურ ალბათობას აფასებენ, როგორც 2,2⁻⁵ და 2,5⁻⁵. ხოლო 2036 წლის შემდგომ ალბათობა. 
 უფრო დაბალია. თანახმად მეცნირების ვარაუდის, ტრაექტორიის დასაზუსტებლად, შეამდგენლობისა და მასის გასანსაზრვრად საჭიროა ავტომატური პლანეტატაშორისო სადგური (აპს) გაშვებაკვლევებისთვის.  იხ.ვიდეო

ასტრონომია

                             ასტრონომია

                            
გარეაგალაქტიკური ასტრონომია გრავიტაციული ლინზებირება ჩანსა რადენიმე ციფერი პეტლიესებყრი ობიეტები, რ-იც წარმოადგენს მრავალჯერადი გამოსახულებას ერთი გალაქტიკა გამრავლებული გრავიტაციული ლინზებირების ეფექტის გამო გროვის ყვითელი გალაქტიკები ცენტრთან ახლოს ამრუდბეს სინათლის სხივებს. ლინზა შექმნილია გრავიტაციული ველით გროვაში, რ-იც ამრუდებს სინათლის სხივებს. რაც იწვევს გადიდებას და გარუდებას გამოსახულებას უფრო დაშორებული ობიექტების.
(ბერძ. αστρονομία; άστρον „ასტრონ“ — მნათობი და νόμος „ნომოს“ — კანონი) — საბუნებისმეტყველო მეცნიერების დარგია, რომელიც შეისწავლის ცის მნათობებს: მზეს, მთვარეს, ცთომილებსა და მათ თანამგზავრებს, კომეტებს და მათ მეტეორულ სხეულებს, ვარსკვლავებსა, ნისლეულებს, ვარსკვლავთა სისტემებს და ნივთიერებას, რომელიც ავსებს ვარსკვლავთშორის სივრცეებს და ცის სხვა ობიექტებს, მათს მდებარეობასა და მოძრაობას კოსმოსურ სივრცეში, ფორმასა და აგებულებას, ფიზიკურ თვისებებსა და ქიმიურ შემადგენლობას, მათს წარმოშობასა და განვითარებას. ასტრონომია შეისწავლის დედამიწასაც, როგორც ერთიან მთლიან ციურ სხეულს, წარმოშობით, აგებულებითა და მოძრაობით ცის სხვა სხეულებთან დაკავშირებულს. იგი იკვლევს იმ ზემოქმედებებს, რომლებსაც ცის სხეულები (უფრო მეტად, მზე) დედამიწაზე და მის ატმოსფეროში მიმდინარე პროცესებზე ახდენენ.
იხ. ვიდეო

ისტორია ასტრონომიის. იხ. ცალკე ასვე ასტრომეტრია იხ. ცალკე.

სტრუქტურა სტრონომიის როგორც მეციერების დისწიპლინის

თანამედროვე ასტრომია იყოფა მთელი რიგითი განყოფილებებით, რ-იც მჭიდროდ დაკავშირებულები არიან ერთმანეთში.

ასტრომეტრია - იკვლევს ხილული მნათობების  მდგომარეობას და მოძრაობას. ადრე ასტრომეტრიის როლი იყო ასევე უზუსტესად განსაზღვრა გეოგრაფიული კოორდინატების და დროის ციური სხეულების დახმარებით ეხლა სხვა მეთოდებით ხდება.

ფუნდამეტური ასტრომეტრიის ამოცანა არის ციური სხეულების დაკვირვება, შედგენა კატალოგის ვარსკვლავების განლაგების და გასზაღვრა რაოდენობის და განლაგების ასტრომონიული პარამეტრებით  - სიდიდით შესაძლებლობა იძლევა გაითვალისწინებული იყოს კანონზომიერება კოორდინატების კანონზომიერების,.

სფერული ასტრონომია მათემატიკური მთოდებით განსაზრვრა ხილული მდგომარეობა და მოძრაობა ციური სხეულების სხვადასხვა კორდინატული სისტემების დახმარებით, ასევე თეორია კანონზომიერი განსაზღვრა კორდინატების მნათობების.

თეორიული ასტრონომია იძლევა მეთოდებს ორბიტების გნსაზრვრისთვის ციური სხეულების მათი ხილული მდგოარებით და მეთოდი გამოთვლა ეფიმირული (ხილული მდგომარეობის)

ცის მექანიკა იკვლევს კანონს ციური სხეულების მოძრაობის ზემოქედებით მსოფლიო მიზიდულობით, განსაზღვრა მასის და ფორმის.

ასტროფიზიკა იკვლევს აგებულებას, ფიზიკურ თვისებას და ქიმიური შეადგენლობას ციური სხეულების. ის იყო პრაქტიკულ (დაკვირვებიოთ) ასტროფიზიკად და ტეორიულ ასტროფიზიკად.

ვარსკვალური ასტრონომია იკვლევს კანონზომიერებას სივრცეში განლაგებას და გასნაზღვრას მოძრაბა ვარსკვაავების, ვარსკვლავური სისტემების და ვარკვლავთშორისო მატერიის გატვალისწინებით მათი  ფიზიკური განსაკუთრებულობით.

კოსმოქიმია იკვლევს ქიმიური შედგენილობას კომოსური სხეულების, კანონებს განიხილავს და გადანაწილებას ქიმიური ელემენტების სამყაროში, პროცესები აღწერა და მიგრაცია ატომების კოსმოსური ხეულების წარმოწნის დროს. ხანდახან ყოფენ ბირთვულ კოსმოქიმიას, რ-იც იკვლევს რადიოქტირი დაშლის პრიცესებს და იზოტოპების შეადგენლობას კოსმოსურ ხეულების.

კოქმოგონია განიხილება საკითხები წარმოშობიდა და ევოლუციის დამყაროსი. 

დაფუძნებული ყველაზე  პოპულარული ცოდნაზე. 

არქეოასტრონომია ერთერთი ახალი მეოცე საუკუნის მიმართულებაა, რ-იც იკვლევს ასტრონომიული ცოდნას ძველ ხალხში და ეხმარება დათარიღებაში ძველი აღჭურვილობის.

რადიოტელეკოპები - ერთერთი იმ მრავალი სხდასხვა ინსტრუმენტები, გამოიყენება ასტრონომიაში.

სამუყვარულო ასტრონომია - ერთერთი მეცნიერება სადა დიდი წვლილი შეიძლება მოყვარულმა ასტყრონომებმა. საერთო მოცულობით დაკვირვებები უფრო მეტი მოყვარული ასტრონომი ახორცილებს, ვიდრე პროფესიანალი, თუმცა ტეხნოლოგიური თვლსაზრსით სამოყვარულო ასტრონომი საგრძნობლად ჩამორჩება. ხანდახან ისინი თვითონ აწყობენ აღჭურვილობას. პიონერი სამოყვარულო ასტრონომიის იყო - კარლ იანსკი, რ-აც დაიწყო ცის დაკვირვება რადიოტელესკოპით 1930წწ.

იხ.ვიდეო ასტრონომია

ოპტიკური ასტრონომია, ინფაწითელი ასტრონომია, ულტრაისფერი ასტრონომია, რადოასტრონომია, რედგენული ასტრონომია, გამა-ასტრონომია, ასტრონომია, რ-იც არ არისდაკავშირებული ელექტრომაგნიტური გამოსხივებასთან, გარეატმოსფერული ასტრონომია,მრავალარხიანი ასტრონომია, თეორიული ასტრონომია, სამოყარულო ასტრონომია.