შიაცუ პრაქტიკაში შიაცუ, მიჩნეულია, რომ ენერგია ქვია კუ, იკითხება მერიდიანის ხაზე სხეულზე
იაპონურად 指圧сиацу, 指 - დან си - თითი 圧ацу - ზეწოლა, რომადზი shiatsu - ტრადიციული იაპონური პრაქტიკული თერაპია, დაფუძნებული ანატომიაზე და ფიზიოლოგიური თეორიაზე ენერგიის ცირკულაციაზე ცი, რეგლამენტურია რპოგორც ლიცენზირებული სამედიცინო თერაპია ჯამრთელობის დაცვის სამინიტროდან იაპონიის. იხ. ვიდეო
შიაცუ მუდმივად განვითრებადი ფორმა თერაპია არის. სხვადსახვა სტლი გაერთიანებულია სხვადახვა საფეხურებში ტრადიციული იაპონური ტეხნიკა მმასაჯებში, პრქტიკაში ჩინური მედიცინის და დასავლეთი ანატომია და ფიზიოლოგია. პრაქტიკული სარგებელი მეცნიერულად ვერ დამტკიცდა.
შიაცუ პირველად მოხსიენებულია იაპონიაში ტემპაკუ ტამანის წინგში ,, შიაცუ რეხო 1915წ-ს.
ტაკუდზირო ნამიკოსი იაპონური კოლეჯის დამფუძნებელი შიაცუ 1940წ-ს კლასიფიცირება მოახდინა ფორმა შიაცუ-თერაპიიის, დამფუძნებელი დასავლეთ ანატომიასა და ფიზიოლოგიაზე.
ფიზიკური ვარჯიშების აღწერა. აბრეშუმზე ნახატი, რომელიც ასახავს Qigong Taiji-ს პრაქტიკას. ნაპოვნია 1973 წელს ჩინეთში, ჰუნანის პროვინციაში, დასავლეთ ჰანის პერიოდის სამარხში (ძვ. წ. II საუკუნე) მავანგდუის სამარხში, სამარხი No3.
ჩინ- ტრად. 氣功, ვარჯ.气功 - ეს არის კომლექსი ტრადიციული ვარჯიშის, დაფუძნებული დაოსიზმის ალქიმიის და ნაწილი ბუდისტური ფსიქოპრქტიკით, შესრულებული უპირეტესად გამაჯანსაღელებელი და თერაპიული მიზნისთვის. მიუხედავ იმისა, რომ ციგუნის სისტემა სუნთქვის და მიძრაობითი ვარჯიშებია, ნადვილი დამახასითებელი ხასიათი ის იყო დაკავშირებული პრაქტიკული ხასიათისა, იგი თავდაპირველად უკავშირდებოდა დასისზმის ბერების რელიგიურ მსოფლმხედველობას, რომელიც ციგუნის წვრთნებს უწოდებდა კოსმოლოგიური და ფიზიოლოგიური ცნებების აუცილებელ პრაქტიკულ მხარედ.
იხ. ვიდეო
ციგუნი შედგება ორი სიტყვისგან ცი და გუნ ცი აძლევს აზრს ,, სუნთვას'', ორთქლი, გაზი, ის ასევე შეიძლება გამოყენებული იყოს კონტექსტში ასაღწერად ურთიერთობის მატერიებს შორის, ენეწრგია და სული. სიტყვასიტყვით ციგუნი არის მუშაობა ცისთან.
ტაიჯიკუანისა და ციგონგის მსოფლიო დღე, კანზასი, აშშ
არის მრავალი ფორმა ციგუნის, წარმოშობილი სხვადასხვა ურთიერთობისას ჩინური საზოგადოების. ტრადიციული ჩინური საზოგადოება სამედიცინო ციგუნი გამოიყენება პროფლიატიკისთვის და სამკურნალო მიზნისთვის
მედიტაცია - ერთერთი სახე სწავლების ციგუნი. ტორონტო ფანუნგული
Qigong პრაქტიკოსები ბრაზილიაში
პრაქტიკული ციგუნი მოიცავს ოთხი სახეობის სწავლებას: დინამიური, სატიკური, მედიტაციური და მოქედებითი სახის მოითხოვს გარე სახსრებს.
საბრძოლო ხელოვნების აპლიკაციები
ციგონგის პრაქტიკა მნიშვნელოვანი კომპონენტია როგორც შიდა, ასევე გარე სტილის ჩინურ საბრძოლო ხელოვნებაში. qi-ზე ფოკუსირება განიხილება როგორც ძალაუფლების წყარო, ასევე საბრძოლო ხელოვნების შინაგანი სტილის (ნეიჯიას) საფუძველი. T'ai Chi Ch'uan, Xing Yi Quan და Baguazhang წარმოადგენენ ჩინური საბრძოლო ხელოვნების ტიპებს, რომლებიც ეყრდნობიან qi-ს, როგორც საფუძველს. საბრძოლო ხელოვნების არაჩვეულებრივი ნიჭი, როგორიცაა მძიმე დარტყმების გაძლების უნარი (რკინის პერანგი, 鐵衫)[86][საჭიროა გვერდი] და მყარი საგნების გატეხვის უნარი (რკინის პალმა, 鐵掌; ალტ. 鐵絲掌, 鐵沙 掌, ან 鐵砂掌)[ არის უნარი, რომელიც მიეკუთვნება ციგონგის ვარჯიშს.
ტაი ჩი ჩუანი და ციგონგი
T'ai Chi Ch'uan (Taijiquan) არის ფართოდ გამოყენებული ჩინური შიდა საბრძოლო სტილი, რომელიც დაფუძნებულია ტაიჯის თეორიაზე, მჭიდრო კავშირშია ციგონგთან და, როგორც წესი, მოიცავს უფრო რთულ ქორეოგრაფიულ მოძრაობას, რომელიც კოორდინირებულია სუნთქვასთან, კეთდება ნელა ჯანმრთელობისთვის და ვარჯიშისთვის, ან სწრაფად. თავდაცვისთვის. ბევრი მეცნიერი მიიჩნევს, რომ t'ai chi ch'uan არის ციგონგის სახეობა, რომელიც წარმოიშვა მეჩვიდმეტე საუკუნეში. თანამედროვე პრაქტიკაში ციგონგი ჩვეულებრივ უფრო მეტ ყურადღებას ამახვილებს ჯანმრთელობასა და მედიტაციაზე, ვიდრე საბრძოლო აპლიკაციებზე და მნიშვნელოვან როლს თამაშობს t'ai chi ch'uan-ის ვარჯიშში, განსაკუთრებით გამოიყენება ძალების ასამაღლებლად, სუნთქვის კონტროლის გასავითარებლად და სიცოცხლისუნარიანობის გაზრდისთვის ("სიცოცხლე ენერგია")
